Schoentje schreef:Dat men niet kritisch is naar zichzelf heb je inderdaad helemaal gelijk in. Dat zie je veel in de dressuur, het jurylid de schuld geven is namelijk veel makkelijker.
Toch vind ik dat in het B op de voorhand lopen niet te zwaar bestraft moet worden. Een jong paard loopt van nature op de voorhand en bij zware bestraffing trekken ze de volgende keer de kop er gewoon op. Als je hard genoeg prikt en voor niet meer los laat, krijg je namelijk vanzelf een soort oprichting en dat stond tenslotte op het protocol. Dat is symptoombestrijding en dat is wat je veel ziet.
Hij geeft niet na? Hard trekken, of snel een keer zagen.
Hij blijft niet gesloten in het lichaam? Blijven prikken en vasthouden.
Deze oplossing werkt ook bij: op de voorhand lopen, slingeren, opzij springen, aanleuning verliezen, etc.
Allemaal manieren die de spanning verhogen en het losgelaten in het lichaam zijn belemmeren.
Natuurlijk moet er op zulke fouten, als op de voorhand lopen, gewezen worden, maar als de ontspanning, impuls, lossigheid in het lichaam, de nageeflijkheid en de correctheid van de hulpen goed zijn, dan moet dat niet te zwaar bestraft worden.
Juryleden zullen dit inderdaad moeten leren zien en naar leren punten. Maar dat kan niet in een keer, dat zal stapje voor stapje moeten. Spanningsvelden uit de lagere proeven halen is daar een onderdeel van.
Want Z2 is in principe ook gewoon basis.
Je hebt op de voorhand lopen en over de kop lopen natuurlijk. Een beetje op de voorhand zie ik ook echt geen onheil in. Mits het paard op eigen benen loopt. Over de kop getrokken loopt geen enkel paard op eigen benen natuurlijk.
Maar die symptoombestrijding hou je inderdaad wel, allicht dat men in het halsstrekken M/Z eindelijk op z'n snufferd gaat.