Bokt.nl

_San87_ schreef:

Dit klopt. En ze weten prima het 'juiste' materiaal te vinden en te gebruiken.

Ter voorbeeld, ik ben zaterdagochtend gaan zwemmen met mijn merrie. Op gegeven moment zakte ze wat weg in het zand, maakte een sprong naar voren en ik kon dat niet uitzitten en viel eraf het water in. Op dat moment maakte mijn vriend natuurlijk ook foto's want het was gewoon grappig. Wat minder grappig was, was het bit dat door de mond getrokken werd omdat ik de teugels nog vast had.

Stel je voor, en paard met het hoofd in de lucht, wijd opengesperde mond en een bit dat er half doorheen hangt. Iemand met kwade wil kan de foto zo knippen dat het echt een enorme mishandeling lijkt, terwijl mijn merrie echt met alle liefde en goede zorg behandeld wordt.

Dergelijke momentopnamen zijn er heel erg veel te vinden. En nu wil ik niet goed praten wat er gebeurd is, maar meestal is zo'n momentopname wat het is, een momentopname. En ja, dat is dan wel een slecht moment, maar dat betekent niet dat het paard altijd zo behandeld wordt. En die nuance is in die filmpjes met opengesperde en schuimende monden vaak zoek.

sanne83 schreef:

_San87_ schreef:

Dit klopt. En ze weten prima het 'juiste' materiaal te vinden en te gebruiken.

Ter voorbeeld, ik ben zaterdagochtend gaan zwemmen met mijn merrie. Op gegeven moment zakte ze wat weg in het zand, maakte een sprong naar voren en ik kon dat niet uitzitten en viel eraf het water in. Op dat moment maakte mijn vriend natuurlijk ook foto's want het was gewoon grappig. Wat minder grappig was, was het bit dat door de mond getrokken werd omdat ik de teugels nog vast had.

Stel je voor, en paard met het hoofd in de lucht, wijd opengesperde mond en een bit dat er half doorheen hangt. Iemand met kwade wil kan de foto zo knippen dat het echt een enorme mishandeling lijkt, terwijl mijn merrie echt met alle liefde en goede zorg behandeld wordt.

Dergelijke momentopnamen zijn er heel erg veel te vinden. En nu wil ik niet goed praten wat er gebeurd is, maar meestal is zo'n momentopname wat het is, een momentopname. En ja, dat is dan wel een slecht moment, maar dat betekent niet dat het paard altijd zo behandeld wordt. En die nuance is in die filmpjes met opengesperde en schuimende monden vaak zoek.

Laten we niet doen alsof alle "momentopnames" ook echt momentopnames zijn. Dat is misschien in dit geval waar, maar over het algemeen is dat gewoon niet zo.

Het heeft overigens überhaupt geen zin om mensen aan de schandpaal te nagelen of allerlei extreme foto's te plaatsen. Het echte probleem is wijdverspreid en iets minder extreem dan al die plaatjes.

Palmera schreef:

Juulxx schreef:

Dan vind ik dat voetbal ook afgeschaft moet worden. Ik bedoel.. Die dieren (mensen) moeten achter een bal aanrennen.
Dat is totaal niet hoe ze in het wild leven...

Een heel dom argument. Voetballers mogen het veld verlaten wanneer ze willen. Dan krijgen ze geen sporen in hun ribben geprikt en geen klappen met de zweep.

De meeste kiezen (dat kunnen zij) ervoor te blijven, omdat het gezellig is op amateue niveau en zeer goed betaald op prof niveau.

Citaat:

SavannahNx schreef:

Een heel dom argument. Voetballers mogen het veld verlaten wanneer ze willen. Dan krijgen ze geen sporen in hun ribben geprikt en geen klappen met de zweep.

De meeste kiezen (dat kunnen zij) ervoor te blijven, omdat het gezellig is op amateue niveau en zeer goed betaald op prof niveau.

Ze was ook niet serieus. Hahaha.

Cowboy55 schreef:

Maar de argumenten die voor de voetballers gelden om op het veld te blijven staan (beroemd zijn, veel geld verdienen en blijven verdienen, die beste ooit/onsterfelijk worden) zijn voor het gemiddelde paard niet zo van belang. En de voetballers kiezen om te blijven staan, ongeacht de argumenten waarom.

Skippy01 schreef:

pien_2010 schreef:

Dit vind ik wel twee heel interessante posts Nikki en Josien.

Ik vraag me bv ook af→ stel ik had Polie nooit gereden→ zou ze dan ook die weide peesblessures hebben gehad en/of artrose of is het iets dat al in paardje zat? Daar kom ik nooit meer achter natuurlijk maar ik vraag het me wel af en prijs me gelukkig dat Polie itt Hercule nooit zoveel gedaan heeft altijd, want ik heb altijd gevoeld dat ik met haar veel voorzichtiger moest zijn.

Ik denk wel dat er in paarden verschil zit. Hercule was liever lui als moe. Altijd veel mee gedaan. Tot 24 jaar heeft hij nooit een probleem gehad met rug en beenwerk en was hij kei gezond. Maar dit luie paard vond avontuur heel erg leuk. Nieuwe routes, nieuwe ervaringen, daar werd hij helemaal blij van. Dan begon hij vrolijk te hummen (een soort zachtjes "zingen" dat jij alleen maar deed als hij enorm in zijn sas was.
Polie bleef het liefste op de wei dressuren, had wat minder met nieuwe dingen, was duidelijk minder avontuurlijk.
Daar hebben we ons aan aangepast. Hercule probeerde we heel veel afwisseling te geven en avontuurlijke dingen mee te doen en ontdekken van nieuwe routes. Polie juist niet. 20 minuutjes paar keer per week rijden, 1 buitenrit per week en klaar was ze.

Ik vind de hele discussie een hele goede. Maar ik ben nu heel eerlijk. Ik vind het ook een moeilijke, want ik vind paardrijden gewoon het allerleukste wat er is in het leven. Zo leuk, dat we een tijd geleden aangegeven hebben aan onze vriendin dat we weer een nieuwe jongere merens willen hebben waar we leuke fijne buitenritten mee kunnen gaan maken. Dus de discussie doet me ook altijd een beetje pijn, juist omdat ik paardrijden zo vreselijk leuk vind en het heel pijnlijk vind te bedenken dat dit wellicht voor mijn paardenvriendje heel anders kan zijn.

Mijn trainster heeft daar een oplossing voor: het paard mag "nee" zeggen. Écht nee. Dus als je bij het opstapblok gaat staan, en het paard draait weg of stapt weg: niet rijden. Parkeert 'ie zichzelf in, mag je opstappen. Dat vergt dus wél eerst afstemming met het paard - die moet weten hoe 'nee' en hoe 'ja' werken, en dat dat onvoorwaardelijk is. Dat kan zij véél beter uitleggen dan ik. Maar het werkt. En daarmee zijn er inmiddels al veel paarden in haar klantenkring die soms nee, en soms ja zeggen, daar gelijk in krijgen en daardoor werken weer heel leuk gingen vinden: ze mochten er immers écht zelf voor kiezen om mee te doen, of niet mee te doen. En ja, dat betekent soms ook dat je een week, of zelfs een maand of langer NIET rijdt. En soms vier keer per week wél. En dát vereist dus dat je als paardenmens je ego opzij zet. Want het kan dan zomaar voorkomen dat jij nét met vriendinnen een bosrit wil gaan maken, en je paard niet wil dat je opstapt. Kun je dus gaan wandelen, of je paard op de wei laten

Sclimpre schreef:

Skippy01 schreef:

Al deze dingen zijn toch vooral leuk voor de mens.
Osteopaat en op maat gemaakt zadel is er omdat wij willen rijden, niet omdat het paard dat zo leuk vindt.
Paddock paradises en hit-actief stallen zijn er toch vooral voor het comfort van de mens, ontworpen vanuit mensen-standpunt en niet vanuit paarden-standpunt.
Of de paarden er de laatste decennia op vooruit gegaan zijn weet ik zo nog niet. ik vrees dat er nog nooit zoveel paarden op zo'n kleine stukjes grond gestaan hebben als nu.
Dus misschein is de frisse blik van een buitenstaander toch nog niet zo slecht...

Denk dat je dan een klein beetje idealiseert hoe ze er vroeger bij stonden
Maar goed, dit wordt vermoedelijk een discussie zonder einde - op bokt, op facebook en op ieder ander platform.
En nogmaals, en ik spreek hierin dan enkel voor mezelf: als het doorslaat en zelfs wandelen met mijn op de weide gehouden paard straks geen optie meer is, ben ik weg uit Nederland. Het wordt sowieso meer en meer een heel grimmig sfeertje hier in het land, niet alleen op dierenwelzijnsvlak

pien_2010 schreef:

Als ik kijk naar hier. Onze paarden zijn onze vriendjes en ze weten dat wij anders zijn, maar het is over en weer die vriendschap. Er is heel veel vertrouwen over en weer. Dus behalve veiligheid, altijd eten hebben, bescherming en beschutting zo nodig, hulp bij ziekte en ongelukjes→ kunnen wij nog meer toevoegen aan het leven van onze paarden vrienden vroeg ik me net af?
Kunnen zij ook zich verder ontwikkelen ten positieve door het contact met de mens?

Daar is bijna geen antwoord op te geven, maar waarom zou het altijd alleen maar negatief zijn? Voor mij zijn dat wel interessante vragen die bij mij pas opgekomen zijn doordat de vega beweging met haar acties mij ook wel wakker hebben geschud.

pien_2010 schreef:

Ik vroeg me net af, want kunnen wij als mensen toevoegen aan het leven van onze paarden? Of kan dat per definitie niet?

Als ik kijk naar hier. Onze paarden zijn onze vriendjes en ze weten dat wij anders zijn, maar het is over en weer die vriendschap. Er is heel veel vertrouwen over en weer. Dus behalve veiligheid, altijd eten hebben, bescherming en beschutting zo nodig, hulp bij ziekte en ongelukjes→ kunnen wij nog meer toevoegen aan het leven van onze paarden vrienden vroeg ik me net af?
Kunnen zij ook zich verder ontwikkelen ten positieve door het contact met de mens?

Ayasha schreef:

Ik denk dat wij wel een aanvulling kunnen zijn op het leven van paarden. Maar ik denk ook dat we meer moeten leren luisteren naar onze paarden. Ik zie paarden in de sport gedwongen worden die daar mentaal niet geschikt voor zijn om de simpele reden dat ze het fysieke talent hebben. Dat kan niet. Dat hoort niet.

Als je moet vechten en worstelen om een paard te rijden op extreme manieren dan is dat dier gewoon geen rij-dier. Dat zou veel meer geaccepteerd moeten worden.

_San87_ schreef:

Doe ik toch ook niet. Ik zeg 'meestal is zo'n momentopname wat het is, een momentopname'.

Ayasha schreef:

pien_2010 schreef:

Als ik kijk naar hier. Onze paarden zijn onze vriendjes en ze weten dat wij anders zijn, maar het is over en weer die vriendschap. Er is heel veel vertrouwen over en weer. Dus behalve veiligheid, altijd eten hebben, bescherming en beschutting zo nodig, hulp bij ziekte en ongelukjes→ kunnen wij nog meer toevoegen aan het leven van onze paarden vrienden vroeg ik me net af?
Kunnen zij ook zich verder ontwikkelen ten positieve door het contact met de mens?

Daar is bijna geen antwoord op te geven, maar waarom zou het altijd alleen maar negatief zijn? Voor mij zijn dat wel interessante vragen die bij mij pas opgekomen zijn doordat de vega beweging met haar acties mij ook wel wakker hebben geschud.

Als ik kijk naar Sam... Die is veel relaxter geworden doorheen de jaren. Die doet het ook niet goed met "alleen paarden."
Als je staat te praten dan komt ie graag in de buurt grazen of zelfs gewoon er bij staan zonder te grazen. Ik denk dat wij wel een aanvulling kunnen zijn op het leven van paarden. Maar ik denk ook dat we meer moeten leren luisteren naar onze paarden. Ik zie paarden in de sport gedwongen worden die daar mentaal niet geschikt voor zijn om de simpele reden dat ze het fysieke talent hebben. Dat kan niet. Dat hoort niet.

Als je moet vechten en worstelen om een paard te rijden op extreme manieren dan is dat dier gewoon geen rij-dier. Dat zou veel meer geaccepteerd moeten worden.

sanne83 schreef:

_San87_ schreef:

Doe ik toch ook niet. Ik zeg 'meestal is zo'n momentopname wat het is, een momentopname'.

Je hebt gelijk als het gaat om extreme beelden van paarden met oogwit, open mond en een ruiter die er volledig op los timmert.

De iets minder extreme beelden die de hoofdmoot zijn van het probleem van paardenwelzijn, die zijn gewoon mainstream.

sanne83 schreef:

Sclimpre schreef:

Al deze dingen zijn toch vooral leuk voor de mens.
Osteopaat en op maat gemaakt zadel is er omdat wij willen rijden, niet omdat het paard dat zo leuk vindt.
Paddock paradises en hit-actief stallen zijn er toch vooral voor het comfort van de mens, ontworpen vanuit mensen-standpunt en niet vanuit paarden-standpunt.
Of de paarden er de laatste decennia op vooruit gegaan zijn weet ik zo nog niet. ik vrees dat er nog nooit zoveel paarden op zo'n kleine stukjes grond gestaan hebben als nu.
Dus misschein is de frisse blik van een buitenstaander toch nog niet zo slecht...

Osteopaat en zadel zijn inderdaad omdat wij willen rijden, maar als je dan wil rijden, zorg dan in ieder geval dat je paard er zon min mogelijk last van heeft.

Citaat:

Paddock paradises etc zijn manieren om zoveel mogelijk tegemoet te komen aan de natuurlijke behoeften van de paarden, dus juist voor de paarden ontworpen.
20 jaar geleden stonden veel paarden in een stand, dus ja, er is zeker wel vooruitgang.

Citaat:

Aan de andere kant zijn alle sporen, hulpteugels en hefboombitten toch wel een teken dat de paarden het allemaal niet zo vrijwillig doen.
Laten we daar eens mee beginnen, wedstrijden zonder zweep en sporen. Alleen een simpel bitje of sidepull gebruiken. Voor de sport is het dan nog steeds een level playing field, iedereen werkt met dezelfde omstandigheden.

Pipodipo schreef:

Wie dat wil kan gewoon zonder bit, sporen en zweep wedstrijden rijden en dat kan op elke reguliere wedstrijd door het hele land.

Ayasha schreef:

Ik denk dat wij wel een aanvulling kunnen zijn op het leven van paarden. Maar ik denk ook dat we meer moeten leren luisteren naar onze paarden.

Loretta schreef:

Een band van vriendschap is toch het hoogst haalbare om naar te streven. Daar wil je het toch voor doen.

pien_2010 schreef:

Kijk naar Hercule die was zo depressief toen hij in het verleden een tijd naar de kudde ging in de vrije natuur van Frankrijk. Hij miste ons mensen enorm en galoppeerde te vaak naar boven om te kijken of we er al aan kwamen. Hij was vel over been. Totdat ik hem ging bezoeken en hij begreep dat hij van mij bleef en ik zo vaak als kon hem zou komen bezoeken. Toen stopte de depressiviteit en kwam hij weer gewoon aan en na ons bezoek was hij een blij paardje zoals van ouds. Hij heeft mij echt het idee gegeven dat hij mij vreselijk mistte vandaar dat wij veel eerder dan gepland afreisden om hem te bezoeken. Ik weet dat deze gedachten echt bizar zijn, maar zo heb ik het echt ervaren en met mij de mensen in Frankrijk.

We gingen 2x per jaar hem bezoeken (12 uur rijden!). Altijd stond hij boven met "zijn" merries ons op te wachten. Niets bijzonders zo op het eind van de middag en ik heb er nooit iets achter gezocht. TOTDAT wij een keer als verrassing een dag eerder waren weggereden en overnacht in een hotelletje vlakbij. Dus zouden we 's ochtends aankomen. Mijn vriendin ziet een half uur voor onze aankomst Hercule met zijn merries naar boven komen en zegt verschrikt tegen haar man: "o hemel, Pien komt er zo aan→ en ik moet nog boodschappen doen". Vlak daarna reden wij het erf op en als gewoonlijk zwaaide ik naar mijn vriendin en stoof de wei in naar mijn grote vriend die alleen maar kon gillen en hummen van vreugde.

Wij waren echte vrienden in mijn beleving en ook in zijn beleving denk ik.

pien_2010 schreef:

Ayasha schreef:

Ik denk dat wij wel een aanvulling kunnen zijn op het leven van paarden. Maar ik denk ook dat we meer moeten leren luisteren naar onze paarden.

Dat denk ik dus ook Ayasha.

Kijk naar Hercule die was zo depressief toen hij in het verleden een tijd naar de kudde ging in de vrije natuur van Frankrijk. Hij miste ons mensen enorm en galoppeerde te vaak naar boven om te kijken of we er al aan kwamen. Hij was vel over been. Totdat ik hem ging bezoeken en hij begreep dat hij van mij bleef en ik zo vaak als kon hem zou komen bezoeken. Toen stopte de depressiviteit en kwam hij weer gewoon aan en na ons bezoek was hij een blij paardje zoals van ouds. Hij heeft mij echt het idee gegeven dat hij mij vreselijk mistte vandaar dat wij veel eerder dan gepland afreisden om hem te bezoeken. Ik weet dat deze gedachten echt bizar zijn, maar zo heb ik het echt ervaren en met mij de mensen in Frankrijk.

We gingen 2x per jaar hem bezoeken (12 uur rijden!). Altijd stond hij boven met "zijn" merries ons op te wachten. Niets bijzonders zo op het eind van de middag en ik heb er nooit iets achter gezocht. TOTDAT wij een keer als verrassing een dag eerder waren weggereden en overnacht in een hotelletje vlakbij. Dus zouden we 's ochtends aankomen. Mijn vriendin ziet een half uur voor onze aankomst Hercule met zijn merries naar boven komen en zegt verschrikt tegen haar man: "o hemel, Pien komt er zo aan→ en ik moet nog boodschappen doen". Vlak daarna reden wij het erf op en als gewoonlijk zwaaide ik naar mijn vriendin en stoof de wei in naar mijn grote vriend die alleen maar kon gillen en hummen van vreugde.

Wij waren echte vrienden in mijn beleving en ook in zijn beleving denk ik.

Ayasha schreef:

Pipodipo schreef:

Wie dat wil kan gewoon zonder bit, sporen en zweep wedstrijden rijden en dat kan op elke reguliere wedstrijd door het hele land.

Tot de L. En niet in België.

Pipodipo schreef:

Ayasha schreef:

Tot de L. En niet in België.

Tot en met M2. Het wordt dan tijd dat de Belgische bonden er ook iets aan gaan doen.

Loretta schreef:

Helaas staan dat soort dingen dus ook ter discussie. Het gaat om elke vorm van contact met dieren waar men tegen is. Maar iedereen die weet wat het is om een band met een dier op te bouwen die kan beamen dat het radicale vegan denken ver overtrokken is.

Pipodipo schreef:

Ayasha schreef:

Tot de L. En niet in België.

Tot en met M2. Het wordt dan tijd dat de Belgische bonden er ook iets aan gaan doen.

_San87_ schreef:

Wel vervelend wanneer je Z rijdt en dat bitloos wil doen. Of Inter en dat bitloos wil doen.

Dus sja, zo veel mogelijkheden heb je niet wanneer je hoger dan M2 rijdt. In de hogere klasses zijn sporen ook nog steeds verplicht.

Ayasha schreef:

Pipodipo schreef:

Wie dat wil kan gewoon zonder bit, sporen en zweep wedstrijden rijden en dat kan op elke reguliere wedstrijd door het hele land.

Tot de L. En niet in België.