Algemeen

Een ezel. Dit is niet de ezel uit het artikel. Foto: lifaya/Bokt Wiki
Een jonge ezel met een hartaandoening, waardoor hij steeds flauwviel, kreeg met succes een pacemaker aangemeten. Nu, zeventien maanden later, heeft de ezel geen inzinkingen meer gehad. De succesvolle behandeling van de Duitse ezel in wordt beschreven in een case report in het tijdschrift Animals.
De twee jaar ezelhengst viel telkens flauw. Dit gebeurde tot wel 16 keer per dag tijdens een periode van een half jaar, zo rapporteerden onderzoekers. Het dier werd gehouden in een box met stro en had altijd hooi ter beschikking.
Een klinisch onderzoek toonde een onregelmatig terugkerende bradycardie - een lage hartslag. Neurologisch en orthopedisch onderzoek toonden geen afwijkingen. Hematologie en bloedonderzoek waren normaal. Elektrocardiografie op lange termijn toonde periodes van onderbrekingen aan, waarin geen elektrische impulsen van de boezem naar de hartkamer waren, te midden van lange periodes met normaal ritme. Dit treedt op wanneer de geleide impuls van de boezems naar de kamers vertraagd of geblokkeerd wordt. Het normale ritme vindt zijn oorsprong in de sinusknoop en beschrijft de karakteristieke slag van een gezond hart.
Deze blokkades duren tot één minuut. Uiteindelijk werden deze impulsen spontaan hervat met een voorafgaande escape-slag vanuit de hartkamers. Uit onderzoeken bleek dat er geen omkeerbare oorzaak was. De diagnose paroxismaal atrioventriculair blok werd gesteld. Episoden werden spontaan geïnitieerd of door een milde tachycardie - een snelle hartslag.
Onder algehele narcose werd vervolgens een permanente eenkamerpacemaker geïmplanteerd. Het apparaat is ingesteld op een modus om verdere episodes van flauwvallen van de ezel te voorkomen. Omdat de ezel niet meer flauwviel tijdens de follow-up periode van 17 maanden, werd deze behandeling als succesvol beschouwd. Klinisch relevante bradycardie is zeldzaam bij paardachtigen. Volgens de onderzoekers was het de eerste keer dat deze diagnose werd gesteld bij een ezel.
Er zijn eerder pacemakerimplantaties beschreven bij paarden met sick sinus syndroom, bij ezels en paarden met een derdegraads atrioventriculair blok en bij gezonde paarden. Er zijn echter geen rapporten gepubliceerd over ezels met een paroxysmaal atrioventriculair blok. In het geval van de ezel toonde echocardiografie 40 dagen en 17 maanden na de operatie aan dat de pacemakerkabel naar het hart op de juiste plaats zat met nauw contact met het hartvlies. Er waren geen structurele veranderingen in de hartspier zichtbaar. Röntgenfoto's bevestigden het verloop en de locatie van de elektrode en de pacemaker. De functie van de linkerhartkamer bleef onveranderd tijdens de follow-up-periode en de batterij zou nog tien jaar opgeladen zijn.
Dit artikel is een samenvatting. Het complete artikel is te lezen op Horsetalk.co.nz.

hopelijk werkt de pacemaker en kan hij nu wel lekker naar buiten met wat gezelschap


