Geplaatst Algemeen
John Erb met één van de honden van Banjer. Foto: Banjer
John Erb is een paardentrainer, die ook mensen traint. Hij is vooral bekend geworden van de schriktrainingen die hij organiseerde toen hij mede-eigenaar van Balingehof was. Zijn kernbegrippen zijn focus/non-focus, leiderschap, vertrouwen en timing. John was op visite bij Nieuwsredactielid Banjer, en zij mocht hem een aantal vragen over het organiseren, geven en volgen van schriktrainingen. Hieronder kan je onder andere lezen wat je moet weten voor je zelf een schriktraining opzet, wat er nodig is om een schriktraining op te zetten en waar het goed voor is om een schriktraining met je paard te volgen.
* Kan je jezelf voorstellen?
Ik ben John Erb, en voorheen was ik mede-eigenaar van Balingehof. Ik organiseerde onder andere schriktrainingen en ik heb ook veel probleempaarden getraind.
* Hoe ben je op het idee gekomen om schriktrainingen te gaan geven?
In 1999 had ik samen met Pieter Baalbergen, een cursus valtraining gemaakt, en een schrik- en obstakeltraining. Deze hebben we voor het eerst laten zien in Hippisch Centrum Exloo, tijdens European Natural Horsemanship Days. Daar is idee van schriktraining begonnen. Het hele concept is daarna gekopieerd over de hele wereld. Ik had er hiervoor nog nooit eerder van gehoord, ik denk dat dit de eerste keer in Europa was. Paarden zijn makkelijk trainbaar, dus het klappertjespistool werd al snel houten blokken op elkaar slaan, en dat werd later zelfs nitraat. We verzonnen steeds gekkere dingen, Zo was er op een gegeven moment zelfs een wasstraat voor paarden (van die zwembuizen van schuim aan hindernisstaanders) en we hebben ook wel eens mortieren gebruikt. De buitenbak waarin we toen trainden, was 150 meter van snelweg. De auto's stonden toen allemaal stil, zo hard klapte het. Paarden reageerden er overigens amper op.
* Waar bestaat een schriktraining uit?
Een schriktraining is eigenlijk een habituatie op heel veel verschillende prikkels. Het is niets meer of minder dan desensibiliseren, doen of het er gewoon bij hoort. Die prikkels kunnen dus van alles zijn.
* Wat komt erbij kijken om schriktrainingen te organiseren?
Het moet ten eerste veilig zijn. Je moet de grenzen van je paard oprekken, en dat is wat anders dan grenzen overschrijden. Je moet als trainer heel goed kijken wat eigenaren met de paarden doen. De meeste paarden zijn wel te trainen, de meeste eigenaren eigenaren niet (lacht). Er zijn eigenaren die het erbij laten zitten als een paard bijvoorbeeld niet over een zeil durft. Ze willen het niet in stukjes knippen om een paard aan bepaalde dingen te laten wennen.
Verder moet je ervoor zorgen dat het voor de hele groep aantrekkelijk blijft om te doen. Je moet alles in stukjes hakken, die zo klein zijn dat iedereen het blijft begrijpen en de controle over zijn paard blijft houden.
John Erb. Foto: Morning Star Fotografie
* Waarom zou je een schriktraining doen met je paard? Waar is dat goed voor?
Als je een paard leert om bepaalde prikkels te accepteren alsof het gewoon is, zijn er minder prikkels om bang voor te worden. Als een paard leert omgaan met prikkels werkt het in de breedte, niet alleen op de cursusdag.
* Hoe begin je met een schriktraining? Wat zijn de gemakkelijke dingen, en wat is lastiger voor je paard?
Je begint met hele simpele dingen, bijvoorbeeld met een zeil in je hand lopen, of met een zweep knallen. Lastigere dingen zijn je paard over zeil laten lopen, of door water heen. De meeste paarden hebben vrees voor oppervlakteveranderingen. Je kan het zo gek niet bedenken... kijk waar de grens van je paard ligt en probeer die grens op te rekken. Eén van de moeilijkste dingen is om te weten wat je wil hebben van een paard.
* Hoeveel tijd besteed je het beste per keer/dag aan een schriktraining?
Het is het best als je de prikkels verweeft in je normale training. Pak er één onderdeeltje uit, dat kan in nog geen 10 minuten per dag. Zorg wel dat je tijd hebt om de oefening af te maken als het niet lukt. Maak dan de oefening kleiner, en breidt het dan weer uit tot het wel lukt. Als iemand zijn paard over een zeil wil laten lopen, gaat diegene er vaak voor staan, en wil het paard eroverheen hebben. Maak het zeil eerst klein, en als je paard eroverheen durft, maak het zeil dan steeds groter. Elke keer is het voor je paard weer een nieuwe oefening. Zelf als je er vanaf links of vanaf rechts overheen loopt, is het al een andere oefening voor je paard. De mensen die dat niet inzien, missen een aantal essentiële inzichten. Die hebben een trainer nodig om dat aan ze duidelijk te maken. Als kleiner maken niet meer kan, en je paard durft er nog steeds niet overheen, dan is het raadzaam om er hulp bij te zoeken.
Een paraplu kan onderdeel zijn van een schriktraining.
Foto: Banjer
* Is schriktraining geschikt voor elk paard/elke pony, van elke leeftijd, ras, opleidingsniveau, et cetera?
Ja hoor, een schriktraining hoeft niet excessief te zijn. Bij een veulen begin je al met inprenten, bijvoorbeeld overal aanraken. Daar begint het leren al mee. De korte perioden van inprenting bij veulens stopt ongeveer wanneer de vluchtreflex start.
* Welke materialen kun je gebruiken als je zelf een schriktraining wilt opzetten voor je paard of pony, en welke spullen zijn niet aan te raden?
Je moet in ieder geval een leadrope hebben. En zorg dat je altijd tussen prikkel en je paard blijft lopen. Heeft je paard probleem met verkeer, zorg dan dat je tussen hem en het verkeer loopt, dan ben jij de veilige buffer. Ga niet beginnen met vuur, nitraat, et cetera. Als je zelf wilt trainen, kan je bijvoorbeeld je paard overal aanraken met een zweep met daaraan een plastic zak, of een simpel zeiltje.
Als je een veulen uit stal haalt en over een betonpad laat lopen, zal hij overal stil staan "wat is dat ?". Waarom zou je dan niet beginnen met je veulen leren om verschillende zeiltjes heen te laten (leren) lopen. Er zijn zoveel dingetjes die zo normaal zijn, die mensen niet meer doen.
* Wat is verstandig om te weten voor je zelf een schriktraining opzet in je bak?
Zet in het begin één ding neer, en niet meteen een heel parcours. Ga eerst losse onderdelen trainen en daarna later pas kleine parcoursjes maken. Mensen slaan vaak zoveel stappen over met trainen. Ze denken dat ze zichzelf en hun paard kennen, maar er is veel meer dan alleen dat.
Geniet gewoon eens van je paard. Er zijn zo weinig mensen die dat doen. Ze zeggen dat ze het doen, maar ze doen het eigenlijk niet.
. 
