Een zadel met zadeltas is uitermate geschikt voor trektochten. Foto door Bellatrix.
"Rust roest", moet Jane Dotchin denken. Ze mag dan wel 80 jaar zijn, maar ze maakt nog elk jaar een trektocht van ruim 600 kilometer, van haar huis in Hexham, Northumberland naar "waarschijnlijk de Highlands. We zien wel wat het weer gaat doen". Ze maakt de trektocht niet alleen, dit doet ze samen met haar trouwe partners, haar 10-jarige hondje Dinky en haar paard Diamond ("ze is 13 dacht ik... 13 of 14").
Jane maakt elk jaar een trektocht en dit is de vierde keer voor Diamond. "Ze is mijn vierde pony. Mijn eerste pony was een kleine haflinger hengst. Met hem maakte ik mijn eerste tocht in 1971. Vroeger reed ik altijd door het zuiden van Engeland, omdat de ruiterpaden daar veel beter waren. Maar tegenwoordig is er zoveel verkeer, dat je vaak een weg moet oversteken om op het ruiterpad te blijven. En dat is niet makkelijk, juist omdat er zoveel verkeer is", legt ze uit. "Dat is de reden dat ik 30 jaar geleden naar het noorden ben gegaan. Naast de A9 loopt een fietspad, dat is prima rijden. Ik reed daar vorig jaar. Maar er raast zoveel verkeer lang me. Als het wat nat is, en er komt veel neerslag op de weg, vindt Diamond dat een beetje eng."
Het rijden van een trektocht is niet alleen maar leuk, er zijn ook wat minder prettige dingen. "Het ergst vind ik het gebrek aan begrip voor paarden in het verkeer. Het is vreselijk. Heel af en toe remt er eens iemand af, maar over het algemeen razen ze gewoon door. De huidige generatie heeft niet veel met dieren, en zeker niet met paarden." Het is ook niet altijd even leuk om landbouwverkeer tegen te komen. "Die machines zijn zo groot, ze nemen de hele weg in beslag. En als je aan de kant gaat, dan moet je ook nog uitkijken voor allerlei zwerfafval in de berm. Als Diamond ergens op gaat staan en ze schrikt ervan, dan kan ze terug op de weg springen. Dat is erg gevaarlijk."
Dinky heeft misvormde voorpootjes, dus ze kan niet ver lopen. Jane neemt haar daarom mee in een speciale zadeltas, voorop het zadel. "Ze vindt het heerlijk om in haar zadeltas te zitten en het landschap aan haar voorbij te zien gaan."
Jane vindt het heerlijk om onderweg te kamperen en mensen te ontmoeten. "Hoe vaker ik dit doe, hoe meer leuke mensen ik ontmoet. Ik wil dan teruggaan om ze nog eens te ontmoeten. Er zijn zoveel aardige mensen, veel meer dan onaardige mensen."
Jane rijdt altijd ongeveer dezelfde route. Dit doet ze niet alleen om ieder jaar dezelfde aardige mensen te ontmoeten, maar ook omdat ze een slecht oog heeft. Ze heeft er een tak ingehad. Haar oog is gehecht. "Ik kan er wel mee zien, maar ik kan bijvoorbeeld heel moeilijk kaarten lezen. Deze route ken ik zo goed, dat ik geen kaarten hoef te lezen. Ik red me prima als ik op de bekende route blijf. En als er dan een keer wat gebeurt, dan weet ik dat er altijd wel iemand in de buurt is die me kan helpen."
Disclaimer: Helaas hebben wij geen foto die aansluit bij dit artikel, daarom hebben wij er een foto ter illustratie bij gezet. Heb jij een passende foto? Stuur dan even een PB naar één van de Nieuwsredactieleden of het Nieuwsredactie-account.
Zo hee, respect hoor en mooi zulke mensen. Zo kwamen we laatst in Drenthe in de buurt van een landgoed een echt oude meneer, gekleed als landheer, tegen, rijdend door een laan op een groot zwart paard. Echt een mooie verschijning. Ik was achterop de motor en degene die motor reed had de motor van de motor uitgezet om het paard niet te laten schrikken. Dus we rolden er langs zegmaar.
Het paard loopt idd wel apart, alsof het bij elke stap moet nadenken. Het is ook typisch zo’n engels paardje vind ik. Hup mevrouw! Keep it up!
rommulus
Berichten: 11522
Geregistreerd: 11-12-04
Woonplaats: gooi een emmer leeg volg het water daar woon ik :D
Geplaatst: 24-09-21 12:35
Jolliegirl schreef:
Respect voor die dame.
Maar wat loopt dit paard beroerd, jeetje.....
Ik had um ook al gedeeld in de tinker facebook groep. half verwachtend dat iemand in de groep deze combinatie wel kende en een verklaring ervoor had. Het enige wat gezegd werd "paard loopt heuvel af" en loopt daarom beroerd (al loopt het dier constant gevoelig met of zonder ruiter ongeacht de helling van de ondergrond voor zover ik er op uit kan maken). Zacht gezegd mocht ik hierbij geen twijfels trekken omdat de dame op leeftijd is......... (over de rug van het dier.......) juist.... Maar goed... Dus na een hoop zoeken met behulp van ome google is het enige dat ik kan vinden dat het dier "gevoelig" is op een harde ondergrond, ze hem zelf niet meer bekapt en hij speciale ijzers onder heeft. Kortom dier is idd gewoon kreupel.
Van gewicht op de schouders zoals door de hond die daar zit word de beweging ook belemmerd. Maar wat de reden ook is, echt makkelijk loopt pony inderdaad niet.