Geplaatst 
bron: wikimedia commons
Een Australische veterinaire patholoog heeft bewijs gevonden dat paarden niet zo'n dikke huid hebben als veel mensen altijd dachten.
Dr. Lydia Tong, van de New South Wales Department of Primary Industries, heeft ontdekt dat de huid van een paard dikker is dan die van een mens, maar dat dit amper één milimeter is. Het verschil zit volgens haar in het diepe collageen weefsel wat vlak onder de oppervlakkige pijnwaarnemende vezels ligt. "De epidermis van het paard, de bovenste laag van de huid waar de zenuwen worden gevonden die pijn waarnemen, was eigenlijk dunner dan de menselijke epidermis, vertelt Tong. Dit betekent dat paarden minder huidcellen hebben tussen de bron van de pijn, zoals bijvoorbeeld een zweep, en de gevoelige zenuwuiteinden. "In sommige opzichten zou je dus kunnen zeggen dat wanneer het op pijn aankomt een paardhuid dunner is."
Tong verrichtte haar onderzoek op verzoek van Catalyst, een wetenschappelijk tv-programma van ABC, dat de vraag stelde: Is er een anatomische reden om te geloven dat paarden geen pijn voelen zoals wij dat doen?
"Deze kleine studie suggereert dat de paardenhuid echt niet zo ongevoelig is voor pijn zoals we vaak veronderstellen bij grote dieren", vertelt Tong. "En nog meer onthullend dan dat, de huid van het lichaam, waar we het paard raken met de zweep, heeft waarschijnlijk nog meer gevoel dan onze huid."
Tong merkt op dat ondanks dat er informatie beschikbaar was over de dikte van de paardenhuid, dat niemand verder had gekeken naar de zenuwen in de huid van het paard. Ze bekeek daarom of de dikte en zenuwen van een paardenhuid werkelijk verschilde met die van de mens. Hiervoor nam een een stukje paardenhuid van de flank en van de mens van het overeenkomende deel van het lichaam. Ze bestudeerde beide op de structuur en de precieze locatie en hoeveelheid van zenuwweefsel. Haar werk onder de microscoop openbaarde dat de paardenhuid minder dan één mm dikker is dan mensenhuid, maar dat de epidermis juist dunner is dan die van de mens. Ze beschrijft beide bevindingen als verrassend.
De vrouw ontwikkelde een speciale kleuring die alleen het zenuwweefsel kleurde, ze ontdekte dat paarden meer zenuwuiteinden in hun huid hebben dan mensen. Dit is inclusief de zenuwen in de epidermis waar de pijnwaarneming ontstaat. "We waren verbaasd door deze eenvoudige bevindingen."
Tong wil haar ontdekking verder uitwerken in een groot wetenschappelijk onderzoek. "Ik geloof erin dat we wetenschappelijke feiten moeten hebben om een goede beslissing te nemen over zweepgebruik bij paarden."
"Gebruiken we pijn om paarden sneller te laten rennen? Tot nu toe lijkt het er wel op."
Peter McGauran, hoofd van de Australische racebestuur, vertelde de Catalyst dat de renwereld tevreden is als de jockeys zich houden aan het limiet van zweepgebruik. Zolang zij niet over dit limiet heengaan is er, op basis van beschikbaar veterinair advies, volgens hen geen wreedheid tegen paarden. McGauran merkt op dat de zwepen die gebruikt worden in paardenrennen opgevuld zijn. "Er zijn strikte regels over hoe vaak een jockey een paard mag slaan en op welke manier. Ik geloof niet dat dit pijn doet voor een paard."
"De zweep wordt gebruikt als deel van het aandringen bij een paard om de best mogelijke prestaties te halen. Als er een aspect van wreedheid bij zit zou noch ik, noch de vele duizenden mensen die teder en liefdevol zorgen voor deze paarden daar deel aan willen nemen." McGauran erkent dat als er bewijs naar voren komt dat een zweep pijn toebrengt aan het paard, de renwereld de zweep zal verbieden.
Kijk hier voor beelden van de gekleurde huid met uitleg wat er te zien is.
