
Haaranalyse heeft zijn nut bewezen als meetinstrument voor mineralen in een paard in een Iraans onderzoek. Manen bleken zelfs een betere biologische indicator van het mineralengehalte dan bloedserum.
Het doel van het onderzoek was om uit te vinden wat voor effecten mineralen in het dieet hadden op de mineralen in het haar van gezonde paarden. Twaalf paarden kregen drie keer 56 dagen lang een speciaal dieet met verschillende gehaltes mineralen.
Manen en bloedserum werd verzameld aan het einde van elke periode om de gehaltes mineralen te meten. De verschillende diëten hadden geen effect op het bloedserum, met uitzondering voor koper en strontium. Het effect van de verschillende diëten was echter wel terug te vinden in het haar: de concentraties van calcium, kobalt, koper, ijzer, kalium, magnesium, mangaan, natrium, fosfor, zwavel, selenium, strontium en zink. Er zaten hogere waardes van deze elementen in het haar wanneer de paarden een dieet kregen dat 100% van de dagelijkse behoefte vervulde.
Het effect van leeftijd op de mineraalconcentraties in het haar was niet significant, met uitzondering voor fosfor. De verhoudingen tussen calcium/lood, ijzer/lood en zwavel/koper waren hoger in hengsten en ruinen in verhouding met merries.
De conclusie van het onderzoek was dat het haar van een paard een betere biologische indicator is voor de mineraalhuishouding dan bloedserum.
.