Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 20-02-14 21:45

Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst door de TopicStarter : 20-02-14 21:45

http://paardenlifestyle.com/

Als Edward Gal een goede score haalt met Glock’s Undercover, voel jij dan jaloezie en afgunst? Ik verwacht van niet. Gunnen wij het Edward Gal dat hij goed presteert? Jazeker!

Maar we zeggen vaak dat er zoveel afgunst is in de paardensport. Waarom zijn we niet jaloers op Edward en staan we te juichen als hij weer progressie heeft geboekt met zijn paarden?

En hoe zit het dan als jouw stalgenoot progressie boekt met haar paard, misschien wel op een sneller tempo dan dat jij progressie boekt? En dat zij wél haar paard goed over de rug krijgt en een stabiele verbinding heeft. En dat haar paard niet kijkerig is op concours, waardoor zij wél met een dikke winstpunt thuiskomt, terwijl jij net onder die 60 procent blijft hangen omdat je paard één te keer te veel naar die bakkabouter zat te kijken?

Begint het al wat pijnlijker te worden?
Filosoof en schrijver Alain de Botton heeft er een goede verklaring voor waarom we blij zijn voor Edward en soms wat minder blij voor een stalgenoot. Edward staat namelijk heel ver van ons af met zijn rijkunstige gevoel, zijn techniek en talent. We vergelijken onszelf niet met hem en mochten we ooit tegen hem moeten rijden op concours, vinden we het vast ook niet erg om van hem te verliezen. We hebben het namelijk over dé Edward Gal!

Lees hier de rest.

Deel op Facebook Tweet Foutje gespot? Tip de redactie

**Geplaatst**: 20-02-14 21:52

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 20-02-14 21:52

ik rij geen wedstrijden en voel die jaloezie ook niet,
toch zie je het vaak ik had een verzorgpony op de manege en een stalgenoot was 1e geworden op concours maar een andere stalgenoot die tegen haar moest had geen winstpunt,
die meiden hadden altijd ruzie met elkaar maar nu had dat meisje zonder winstpunt de manen van het paard van het meisje wat 1e is geworden afgeknipt dat is toch gewoon achterlijk dat paard had hele lange manen!!! -O-

**Geplaatst**: 20-02-14 22:58

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 20-02-14 22:58

is dat alleen in de dressuursport dan?

**Geplaatst**: 20-02-14 23:17

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 20-02-14 23:17

nee zeker niet alleen in de dresuur hoor! rijd zelf wedstrijden en merk dat het narmate het nieveau stijgt h\minder word. ik was vroeger best jaloers, maar op een gegeven moment maakte het mij niets neer uit wat een ander deed, en gund het de ander, mischien omdat doordat het nieveau hoger word, en daardsoor het deelnemersveld kleiner, je mensen personlijker gaat kenne. merk zelf dat de winst mij ook word gegunt. niet iedereen kan winnen.

**Geplaatst**: 20-02-14 23:30

Geplaatst: 20-02-14 23:30

Goh wat een ontdekking.

Maar kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik daar nooit veel last van heb gehad. Ik ben altijd blij geweest met mijn paard(en) en prestatie's.
Alleen als heel klein meisje ben je dan weleens jaloers op de dikke portemonnee van de papa van een van de clubgenootjes, maar hoe bijzonder is het als je foutloos een Z parcours doorkomt op een pony die al 4x naar het Z gereden is en op de automatische piloot loopt?
Wij wisselden in de les nog weleens van paarden en als je dan ziet dat het 'betere' clubgenootje jouw paard niet eens in galop krijgt en niet nageeflijk terwijl haar paard bij jou als een zonnetje loopt....
Geen jaloezie nodig lijkt me

Edit; voor ik een pony/rijlessen mocht omdat het te duur was, toen was er wél jaloezie

**Geplaatst**: 20-02-14 23:37

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 20-02-14 23:37

Jaloers? Nee, elk paard is anders, elke ruiter is anders. Ik doe gewoon mijn ding. Ik kan me soms wel verwonderen over jurering, maar dat is voor mijn gevoel geen jaloezie, want als ik in de prijzen zit met een voor mijn gevoel waardeloze proef verwonder ik me ook.

**Geplaatst**: 20-02-14 23:43

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 20-02-14 23:43

Ik had vroeger (5 jaar geleden) veel last van gewoon heel teleurgesteld zijn.
Zo erg dat ik gewoon de 3e prijs niet op ging halen, toen ben ik ook meteen met wedstrijden gestopt.
Nu denk ik ook nog wel eens: was ik maar dochter van die vader die al een vrachtwagen voor 4 paarden, 4 dure paarden die al Z lopen en het duurste van het duurste tuig van haar papie krijgt.
Maar van de andere kant denk ik ook: wat is de uitdaging aan paarden die al Z lopen? wat heb je aan superduur tuig? en ik zou mij kapot schamen als 11 jarig meisje met een vrachtwagen

Nee, tegenwoordig kan ik goed tegen mijn verlies en denk ik; ach, wat heb je aan al die dure dingen!

**Geplaatst**: 21-02-14 05:45

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 21-02-14 05:45

Ik heb geen last van jaloezie, ik gun mensen oprecht als ze hogere punten als mij hebben. Ik krijg er alleen inspiratie van om het paard nog beter voor elkaar te krijgen. Als ik wel jaloezie voel waarvoor dan ook, spreek ik dit uit op een leuke maneier. (iemand heeft bijvoorbeeld net die mooie rijlaarzen die ik al zolang zoek, dit benoem ik dan ook naar diegene.)
Ligt er gewoon een beetje aan wat voor mensen je om je heen hebt denk ik, en hoe je er zelf mee om kan gaan

**Geplaatst**: 21-02-14 06:53

Geplaatst: 21-02-14 06:53

Denk dat dit veel met je doelen te maken heeft. Vroeger reed ik veel manege wedstrijdjes, vond het niet zo erg om te verliezen, wel jammer natuurlijk. maar wat ik vooral merkte was de jaloezie van andere. Niet dat ik zo vaak won hoor echt niet, ook als ik niet won werd ik vijandig aangekeken omdat ik met mijn eigen pony startte ipv. manegepaard.

Wat ik trouwens wel fantastisch vind, als er van die mensen zijn die zeggen van ooh dan gaan we B en L rijden lekker makkelijk.En die eindige dan onderaan en dat jij dan wint terwijl je een B proefje al best een uitdaging vond.

Zo zou ik een keer wedstrijd startte met m'n eigen paard, lag er gods veel sneeuw dus ik kon niet met de trailer. Aangezien ik niet zo'n held ben toen maar mn oude vertrouwde manege tinkie gereden(lees sloom enorm sterk bakbeest), en nagenoeg ging alles perfect. Bij het draf verruime zelfs bijna een galop sprong en hij sprong te vroeg aan(gek ding). Had dus een hele fijne proef gereden en verder ook niet verwacht dat ik zou winnen. (Dat had die manege eigenaar me ook al even duidelijk gemaakt, voor de winst hoefde ik niet mee te doen. Toch nog 2e van de 16 geworden.

**Geplaatst**: 21-02-14 07:36

Geplaatst: 21-02-14 07:36

anneliesdj schreef:
Goh wat een ontdekking.

Maar kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik daar nooit veel last van heb gehad. Ik ben altijd blij geweest met mijn paard(en) en prestatie's.
Alleen als heel klein meisje ben je dan weleens jaloers op de dikke portemonnee van de papa van een van de clubgenootjes, maar hoe bijzonder is het als je foutloos een Z parcours doorkomt op een pony die al 4x naar het Z gereden is en op de automatische piloot loopt?
Wij wisselden in de les nog weleens van paarden en als je dan ziet dat het 'betere' clubgenootje jouw paard niet eens in galop krijgt en niet nageeflijk terwijl haar paard bij jou als een zonnetje loopt....
Geen jaloezie nodig lijkt me

Edit; voor ik een pony/rijlessen mocht omdat het te duur was, toen was er wél jaloezie

De opmerking geen jaloezie nodig en dat je er enigszins voldoening uithaalt, weergeeft al het spiegeleffect en het vergelijken. Maar dat is niet erg; het is de kunst om je er bewust van te zijn.

Het valt me sowieso op dat er mensen zijn die beweren er nooit last can te hebben. Dat zou betekenen dat je het gevoel niet eens kent.

Wel eerlijk zijn ladies! En het hoeft niet te gaan om hele sterke jaloerse gevoelens, kan ook een beetje zijn. Bijv. dat je soms iets minder blij bent voor iemand. Het kan heel verhelderend zijn om dat direct naar jezelf terug te koppelen en jezelf af te vragen of het jouw gevoel van eigenwaarde beinvloedt.

Maar de ruiters die zeggen dat ze dit nooit hebben geloof ik niet

**Geplaatst**: 21-02-14 07:50

Geplaatst: 21-02-14 07:50

Ik ben wel jaloers hoor

Ik gun het anderen van harte maar heel eerlijk gezegd wil ik natuurlijk diegene zijn met het oranje lint en twee of drie winstpunten. Ook uit onzekerheid maar ook uit prestatiedrang. Ik geloof er dan ook niks van dat andere wedstrijdruiters dat gevoel niet kennen, winnen blijft toch de kers op de taart

En het zoeken naar redenen ken ik ook wel: oooo, maar die heeft het geld om drie keer per week bij Hotemetoot te gaan lessen. En die heeft een paard van een halve ton onder haar kont. En die heeft een hele entourage om zich heen plus een binnenbak om het jaar rond te trainen :Y)

Zwak he

**Geplaatst**: 21-02-14 07:54

Geplaatst: 21-02-14 07:54

Ik wil geen papa met veel geld, die een vrachtwagen en Z paarden voor mij koopt! Die zijn namelijk het ergste als het om prestaties gaat, want wat als het niet lukt om eens bovenaan te eindigen? Daar krijg je juist jaloezie van... Nee, ik ben tevreden met wat ik heb! Een natuurlijk denk ik wel eens van een ander, zo bij die gaat t makkelijk af.... Dan moet ik gewoon maar nog beter mijn best doen..

**Geplaatst**: 21-02-14 08:11

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 21-02-14 08:11

Jaloers? Nee... Ik Benijd mensen wel eens om hun mogelijkheden maar corrigeer mezelf vaak ook meteen weer. Het is niet al goud dat blinkt.

maar jaloezie en niet gunnen? Als je zo begint kan wedstrijd rijden niet leuk zijn.

**Geplaatst**: 21-02-14 08:41

Geplaatst: 21-02-14 08:41

Ik ben wel een tijdje 'jaloers' geweest op mijn wedstrijdgenootje. Wij verzorgden beiden een pony va dezelfde eigenaar, ik heb mijn pony zelf opgeleid en zij kwam op een Z-pony terecht. Beiden moesten we starten in de B, geen enkele wedstrijdervaring. Omdat haar pony al Z had gelopen, had deze veel meer concourservaring, die van mij helemaal niks. En dan was wel jaloers als zij wel een prijs pakte.

Maar goed, daar ben ik wel overheen gegroeid toen we in het M kwamen en mijn pony keurig liep en die van haar er niet doorheen was. Ze had nooit echt hoeven rijden op het automaatje, dus kwam ze zichzelf in de hogere klasses tegen.

**Geplaatst**: 21-02-14 08:42

Geplaatst: 21-02-14 08:42

anneliesdj schreef:
Goh wat een ontdekking.

Maar kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik daar nooit veel last van heb gehad. Ik ben altijd blij geweest met mijn paard(en) en prestatie's.
Alleen als heel klein meisje ben je dan weleens jaloers op de dikke portemonnee van de papa van een van de clubgenootjes, maar hoe bijzonder is het als je foutloos een Z parcours doorkomt op een pony die al 4x naar het Z gereden is en op de automatische piloot loopt?
Wij wisselden in de les nog weleens van paarden en als je dan ziet dat het 'betere' clubgenootje jouw paard niet eens in galop krijgt en niet nageeflijk terwijl haar paard bij jou als een zonnetje loopt....
Geen jaloezie nodig lijkt me

Edit; voor ik een pony/rijlessen mocht omdat het te duur was, toen was er wél jaloezie

Die opmerking snap ik niet. Mijn instructeur zegt altijd, je hebt je paard goed voor elkaar als iemand anders er zo mee weg kan rijden. Blijkbaar had jij je paard dus niet goed voor elkaar en zeker niet goed aan de hulpen, als ze hem niet eens in galop kreeg. Terwijl zij haar paard prima voor elkaar had, zodat hij bij jou ook als een zonnetje liep...

**Geplaatst**: 21-02-14 08:52

Geplaatst: 21-02-14 08:52

Ik vind afgunst en jaloezie hele negatieve emoties en ik sta het mezelf niet toe dat het mijn rijden of mijn handelen beïnvloed. Maar ik zie wel veel mensen om mij heen die er wel last van hebben. Ik probeer gewoon mijn ding goed te doen en hoe frustrerend het dan soms ook is om dat niet beloond te zien, jaloezie op een ander lost helemaal niks op, maar zorgt alleen maar voor een negatief gevoel en extra spanning naar mijn idee.
Als je het wil, en je bent je er van bewust, dan kan je die jaloezie-knop gewoon uitzetten en dat maakt het veel makkelijker om je te focussen op je eigen ding.

**Geplaatst**: 21-02-14 08:54

Geplaatst: 21-02-14 08:54

Urielle schreef:
En het zoeken naar redenen ken ik ook wel: oooo, maar die heeft het geld om drie keer per week bij Hotemetoot te gaan lessen. En die heeft een paard van een halve ton onder haar kont. En die heeft een hele entourage om zich heen plus een binnenbak om het jaar rond te trainen Zwak he

Zo'n bekende! Alleen bij mij uit het zich niet in jaloezie, maar snap ik dat ik daarom niet boven die persoon ga kunnen eindigen. Ik heb een gewone huis tuin en keukenfries, met normale bewegingen, het enige uitmuntende is haar instelling

die ik zelf opleid. Ik kan maar eens in de twee weken lessen bij een "gewone"instructrice, geen grote naam.

Maar dat maakt mij niet uit. We draaien leuk mee en we doen het op eigen kracht, daar ben ik heel trots op

.

**Geplaatst**: 21-02-14 08:55

Geplaatst: 21-02-14 08:55

Ik herken dat gevoel als andere vergelijkbare ruiters verder zijn dat ik dan mezelf op de kop geef heel erg. En dat mijn gevoel weg redeneren ook hihi. Aan de andere kant geniet ik ook heel erg van mijn paard omdat die zo'n geweldig karakter heeft en kan ik wel goed relativeren. Ik blijf ervoor waken dat ik me besef dat ik dit ook vooral voor mijn plezier doe. Maar ik kan niet ontkennen dat ik gewoon een hele goede amazone wil worden met dito resultaten in de sport. Ik gun andere mensen ook als het goed gaat want ik weet hoeveel tijd en investeringen erachter zit en een beetje geluk. Hoor laatste zoveel over brute paardenpech. Dus af en toe beetje jaloers maar ik zit mezelf vooral achter de broek dat het aan mijn inzet niet zal liggen. Maar ik vind het ook heerlijk om ergens zo voor te gaan.

**Geplaatst**: 21-02-14 09:05

Geplaatst: 21-02-14 09:05

Lante schreef:
Ik vind afgunst en jaloezie hele negatieve emoties en ik sta het mezelf niet toe dat het mijn rijden of mijn handelen beïnvloed. Maar ik zie wel veel mensen om mij heen die er wel last van hebben.

Zo grappig, ik heb hier gisteren een artikel over gelezen, ook geplaatst door een bokker.
90% van de ruiters beweert zelf nooit jaloers te zijn, maar denken wel dat 80% van de ruiters gemiddeld tot vaak jaloers zijn. Lake Wobegon-effect heette het, ga even zoeken of ik de link nog vind.

Ikzelf probeer het jaloerse gevoel nooit de overhand te laten nemen en ik lach het dan altijd weg met 'kijk een naar wat ik wel heb'. Maar ik ga niet beweren dat ik de emotie 'jaloezie' niet ken.

**Geplaatst**: 21-02-14 09:08

Geplaatst: 21-02-14 09:08

Ik heb er wel last van, maar doe mijn best om daar niets van te laten zien en ook oprecht die persoon te feleciteren. Het is niet dat ik het een ander niet gun ,maar dju wat zou ik veel liever zelf diegene geweest zijn op dat moment.
Dus eerst binnenmonds een paar verwensingen, daarna relativeren en proberen te glimlachen en daarna feleciteren O:)

**Geplaatst**: 21-02-14 09:09

Geplaatst: 21-02-14 09:09

Gini, ik denk dat je de vinger op de zere plek legt... Juist, jaloezie is er wel maar je moet het niet de overhand laten nemen!

**Geplaatst**: 21-02-14 09:31

Geplaatst: 21-02-14 09:31

betadine schreef:
Ik heb er wel last van, maar doe mijn best om daar niets van te laten zien en ook oprecht die persoon te feleciteren. Het is niet dat ik het een ander niet gun ,maar dju wat zou ik veel liever zelf diegene geweest zijn op dat moment.
Dus eerst binnenmonds een paar verwensingen, daarna relativeren en proberen te glimlachen en daarna feleciteren

zo denk ik er dus ook over.

Denk niet dat een beetje jaloezie hier en daar slecht is - als je het inderdaad maar kan relativeren en een ander kan gunnen.

Het probleem is denk ik dat er veel jaloezie is in combinatie met niet gunnen.

**Geplaatst**: 21-02-14 09:35

Geplaatst: 21-02-14 09:35

Gini schreef:
Lante schreef:
Ik vind afgunst en jaloezie hele negatieve emoties en ik sta het mezelf niet toe dat het mijn rijden of mijn handelen beïnvloed. Maar ik zie wel veel mensen om mij heen die er wel last van hebben.

Zo grappig, ik heb hier gisteren een artikel over gelezen, ook geplaatst door een bokker.
90% van de ruiters beweert zelf nooit jaloers te zijn, maar denken wel dat 80% van de ruiters gemiddeld tot vaak jaloers zijn. Lake Wobegon-effect heette het, ga even zoeken of ik de link nog vind.

Ikzelf probeer het jaloerse gevoel nooit de overhand te laten nemen en ik lach het dan altijd weg met 'kijk een naar wat ik wel heb'. Maar ik ga niet beweren dat ik de emotie 'jaloezie' niet ken.

Ja inderdaad Gini. Zo wordt er voor de grap ook wel eens in een zaal tegen mensen gezegd: "ik bedoel jou niet, maar de persoon die naast je zit"

**Geplaatst**: 21-02-14 10:00

Re: Blog: Jaloezie in de dressuursport? Kwestie van gunnen?

Geplaatst: 21-02-14 10:00

Haha nou ik durf eerlijk te zeggen dat ik wel jaloers kan zijn hoor!
Als iemand van je 'wint' (gaat natuurlijk om je eigen prestatie) en diegene
krijgt alles net even wat makkelijker, dan denk je soms toch, goh had ik dat maar.
Inderdaad het hele jaar een binnenbak, of een heel goed team om je heen.
Eigenlijk heel slecht want je moet maar denken, voordat je alles alleen doet kom je al een heel eind

En soms irriteer ik me aan mensen van mijn leeftijd die nog alles door pappie laten betalen.
Komen ze weer met de nieuwste laarzen aanzetten. En trots dat ze zijn om het te showen.
Dit is dan weer geen jaloezie maar meer afgunst. Met andersmans geld te koop lopen.
Dat je denkt; goh ja daar zou ik 50 uur voor moeten werken met mijn studentenbaantje van 6 euro per uur

Ik zou denk ik 100x zo trots met zulke zelf verdiende laarzen omlopen.

**Geplaatst**: 21-02-14 10:01

Geplaatst: 21-02-14 10:01

Jaloezie in dit wereldje heeft volgens mij meer te maken met eigen falen en daar derde de schuld van geven..

Het is toch bezopen dat sommige, de ouders veroordelen dat zij niet uit een "rijke"-decadente-familie komen.

Wat weer met een minderwaardigheidscomplex te maken heeft. :(:)

Nomineer dit bericht ×