
Onderzoekers uit Ierland en Australië hebben een eerste onderzoek afgerond van 2 meetmethodes van neusriem-druk, dat impact zou kunnen hebben op het welzijn van het bereden paard.
Sommige ruiters menen dat een aangesnoerde neusriem de druk op het bit vermeerdert, zodat teugelhulpen effectiever zijn. Dit staat lijnrecht tegenover de standaard aanbeveling voor het gebruik van de neusriem, met ruimte voor 2 vingers tussen de sperriem en de middellijn van het neusbeen, zodat het paard normale kaakbewegingen kan maken.
Orla Dohery en haar onderzoeksteam, van de Universiteit van Limerick (Ierland), onderzochten de mate van aangetrokkenheid van de neusriem tijdens wedstrijden.
De onderzoekers bestudeerden 850 springpaarden en vonden uit dat slechts 20% was betuigd met een enkele neusriem, terwijl de meerderheid een gecombineerde neusriem (met sperriem) of Mexicaanse neusriem gebruikte.
"We zijn er ook in geïnteresseerd hóe strak de neusriem aangetrokken wordt." zei Doherty, die haar teams bevindingen presenteerde tijdens de laatste jaarlijkse conferentie van de ISES (International Society for Equitation Science) in Delaware (US).
"Van de 201 bestudeerde, jonge eventing- en jachtpaarden, had slechts 12% de neusriem los genoeg zitten om 2 vingers tussen te leggen, bij 47% kon er helemaal geen vinger tussen.
Naast mogelijke fysieke schade, kunnen extreem aangetrokken neusriemen mogelijk ook negatief van invloed zijn op de veiligheid van paard en ruiter.
"Een paard dat pijn ervaart tijdens het rijden, zal eerder vlucht- en angstig gedrag vertonen, zoals kopschudden en op hol slaan."
De onderzoekers ontwikkelden 2 methodes om de druk van de neusriem te meten op paarden. De één meet een dynamische spanning in de neusriem waardoor druk afgeleid kan worden op de anatomische welving van de paardenneus. De andere methode gebruikt druk-sensoren op plaatsen waar neusriem en huidweefsel contact punten hebben.
Bij de eerste methode werd een Irish Cob betuigd met een hoofdstel en neusriem, waar 2 vingers ruimte tussen gelaten werd volgens een standaard taps-toelopende "mal", aanbevolen door de ISES.
De metingen werden verzameld terwijl het paard de neusriem droeg en gevoerd werd met hooi en krachtvoer. De resultaten toonden ritmische druk-pieken terwijl het paard kauwde en wanneer het paard een commando tot achterwaarts gaan kreeg.
De metingen werden gedaan volgens een draadloos systeem, waarbij informatie verzameld werd onder normale condities.
Tijdens het tweede onderzoek werd hetzelfde paard onder zadel gereden in stap, draf, galop waarbij de teugelvoering veranderde. Overgangen werden beoordeeld en het paard werd ook over een klein sprongetje gereden. Er werden grote druk-pulsen gemeten tijdens het rijden, welke in relatie stonden tot overgangen, wendingen, tijdens het springen en wanneer het paard struikelde.
De fysiologische impact van hoge druk, doorlopend of gepulseerd, op dierlijke weefsels is nog onbekend, maar bij mensen is het al bekend dat het weefsel- en zenuwschade kan veroorzaken.
Doherty zei dat er meer informatie verzameld zal moeten worden, om de meettechnieken te kunnen bevestigen en de relatie tussen verhoogde druk, dierengedrag en welzijnsresultaten.
De onderzoekers zouden graag specifiek voor hun doel ontworpen meettechnieken ontwikkelen.
"We weten echt niet wat er gebeurt met tere weefsels wanneer we de neusriem gaan aantrekken." zei Doherty.
"Als het paard niet in staat is zijn mond open te doen, worden dan de schommelingen in druk of kracht groter of kleiner, of verplaatst dit zich tot de lagen in de kaak, waar het bit ligt? Er is nog veel te doen om deze vragen te kunnen beantwoorden."
als het paard dan netjes zijn of haar mond dicht houdt ben je goed bezig kwa rijden en hoeveelheid druk die je uitoefent.
Maar hoe zit dat dan bij bitloos? Ik neem aan dat er dan ook ergens druk op komt te staan. Is dit dan niet ook slecht voor de weefsels enzo?
goed punt!