Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Arabesk schreef:Voorkomen is nog altijd beter dan genezen, een medicijn is prima, maar de oorzaak van HB moet je wel wegnemen (voedingskwestie)
Arabesk schreef:Voorkomen is nog altijd beter dan genezen, een medicijn is prima, maar de oorzaak van HB moet je wel wegnemen (voedingskwestie)
Lamar schreef:Een hoge concentratie insuline betekent dat er veel glucose in het bloed aanwezig is, anders maakt het lichaam geen grote hoeveelheid insuline aan. En bij chronisch hoge glucosewaarden wordt het lichaam minder gevoelig voor insuline dus is er nog meer insuline nodig.
Dus het heeft wel degelijk met een fout voerbeleid te maken, teveel suikers/zetmeel (zetmeel zet om in glucose).
Bij hoefbevangen paarden worden vaak hoge concentraties insuline gemeten, dus ipv die IGF-1-receptoren te blokkeren (wat dan het lapmiddel is) kan men beter de bloedglucosespiegel (en dus de hoge insulineconcentratie) verlagen (de oorzaak).
Lamar schreef:Een hoge concentratie insuline betekent dat er veel glucose in het bloed aanwezig is, anders maakt het lichaam geen grote hoeveelheid insuline aan. En bij chronisch hoge glucosewaarden wordt het lichaam minder gevoelig voor insuline dus is er nog meer insuline nodig.
Dus het heeft wel degelijk met een fout voerbeleid te maken, teveel suikers/zetmeel (zetmeel zet om in glucose).
Bij hoefbevangen paarden worden vaak hoge concentraties insuline gemeten, dus ipv die IGF-1-receptoren te blokkeren (wat dan het lapmiddel is) kan men beter de bloedglucosespiegel (en dus de hoge insulineconcentratie) verlagen (de oorzaak).
Eef_Bam schreef:Lamar schreef:Een hoge concentratie insuline betekent dat er veel glucose in het bloed aanwezig is, anders maakt het lichaam geen grote hoeveelheid insuline aan. En bij chronisch hoge glucosewaarden wordt het lichaam minder gevoelig voor insuline dus is er nog meer insuline nodig.
Dus het heeft wel degelijk met een fout voerbeleid te maken, teveel suikers/zetmeel (zetmeel zet om in glucose).
Bij hoefbevangen paarden worden vaak hoge concentraties insuline gemeten, dus ipv die IGF-1-receptoren te blokkeren (wat dan het lapmiddel is) kan men beter de bloedglucosespiegel (en dus de hoge insulineconcentratie) verlagen (de oorzaak).
In veel gevallen heb je gelijk Lamar (en anderen), maar wat dan met paarden die een vorm van suikerziekte hebben?
Sommige (niet alle! ) vormen van suikerziekte zijn aangeboren en de bijbehorende abnormale glucose/insuline-waarden zijn niet goed te verlagen of controleren door een goed voerbeleid.
krackertje schreef:Het is zeker niet alleen een voedingskwestie. Drachtige merries lopen ook een verhoogd risico, neen niet omdat ze in een volle weide zouden lopen, puur de dracht is blijkbaar ook een risico.
Bizzybijtje schreef:Insuline-waarden wel, glucose-waarden minder. Insuline is nog te hanteren met goed voer, glucose is enkel te verlagen met insuline. Don't shoot me if i'm wrong, ben ook maar een leek
Maar erg goed dat ze dit gevonden hebben, hoefbevangenheid is wel erg naar natuurlijk...
Lamar schreef:krackertje schreef:Het is zeker niet alleen een voedingskwestie. Drachtige merries lopen ook een verhoogd risico, neen niet omdat ze in een volle weide zouden lopen, puur de dracht is blijkbaar ook een risico.
Mensen en dieren kunnen last hebben van "zwangerschapssuiker".
Suikerziekte is niet aangeboren. Mijn dochter heeft type 1. Het is een autoimmune ziekte, een fout die die het eigen afweersysteem begaat. (en die fout komt weer door een betacel die wordt aangezien als virus). Eénmaal in de fout is het proces vrijwel niet meer te stoppen, alhoewel ze nu al wel zover zijn dat ze muizen kunnen genezen dmv injecties die bepaalde afweercellen een andere functie geven.
Wanneer de glucosewaarden niet meer door een diëet te verlagen zijn omdat er teveel betacellen vernietigd zijn, zul je ook bij dieren insuline moeten gaan injecteren en bloedglucoses gaan meten.
Type 2 is ook niet aangeboren of erfelijk (al wordt dat vaak wel beweerd). Als het in de voorouders zit kan je het echter wel makkelijker uitlokken door een verkeerd voedingsbeleid.
lageveld schreef:Allemaal leuk en aardig dat men nu mogelijk wat beter weet hoe het technisch-medisch in elkaar steekt, dit neemt de oorzaak niet weg.
Wat LindyH schrijft, met name over sobere rassen, lijkt me erg plausibel en daarmee kan iedereen in principe meteen aan de slag.
Ik ga niet beweren dat ze niet bestaan, maar ik ben nog nooit een paard/pony tegen gekomen met dit soort problemen dat niet gerelateerd was aan te dik/vet.Ik denk dat daar voorlopig de grootste winst valt te halen.
Lamar schreef:Een hoge concentratie insuline betekent dat er veel glucose in het bloed aanwezig is, anders maakt het lichaam geen grote hoeveelheid insuline aan. En bij chronisch hoge glucosewaarden wordt het lichaam minder gevoelig voor insuline dus is er nog meer insuline nodig.
Dus het heeft wel degelijk met een fout voerbeleid te maken, teveel suikers/zetmeel (zetmeel zet om in glucose).
Bij hoefbevangen paarden worden vaak hoge concentraties insuline gemeten, dus ipv die IGF-1-receptoren te blokkeren (wat dan het lapmiddel is) kan men beter de bloedglucosespiegel (en dus de hoge insulineconcentratie) verlagen (de oorzaak).
krackertje schreef:Dit is erg verhelderend...............Alsnog jammer dat ik niet medisch onderlegd ben/was.
Ik heb een dochter uit onze overleden merrie en daar ook weer een dochter van. Je geeft aan dat het niet aangeboren zou zijn, hoe nu verder met onze merries, hoe kan ik bedacht zijn op bovenstaande?
Wij hebben al besloten dat deze merries alleen maar in de wei lopen tijdens de dracht en de periode dat het veulen er bij loopt. ze komen niet op stal en worden niet bijgevoerd, vitamines en mineralen worden wel aangeleverd.
krackertje schreef:Ach als dat nu niet uit de onderzoeken komt, komt het er wel ergens in de komende 50 jaar uit. Ik voor mij weet zeker dat hoefbevangenheid zeker vanuit de dracht kan ontstaan.