Bokt.nl

Asyaa schreef:

Alsof diegene waar het echte leed zit bij de DA komen...

Asyaa schreef:

Alsof diegene waar het echte leed zit bij de DA komen...

Thats_Me schreef:

Famke jou voorbeeld is dus niet een voorbeeld van mishandeling maar het begin van verwaarlozing. Is toch een heel groot verschil..

Het is een goed begin al blijf ik benieuwd waar dit gaat eindigen. Ik heb er geen goed gevoel over al die regels rondom dieren houden...

concetto schreef:

Weet je dat betekend ook, dat als je ziet dat je buurman foute dingen doet je dit kunt doorgeven aan de DA. En dan mag deze er ook wat mee doen...

Zoolgangster schreef:

Wat dachten jullie hiervan: een mevrouw is zo goed een kat uit het asiel te halen die niet te vangen is, maar verder wel lief. Alleen blijkt dat de nagels de neiging hebben om door (ja echt door) de teentjes heen te groeien. Maar ja, ze kan dat dier wel met grof geweld vangen, maar hij begon haar net te vertrouwen. Dierenarts gevraagd, en nee, hij wil niets verdovends meegeven. Na enige tijd begint de situatie onhoudbaar te worden, de nagels zijn dwars door de teentjes gegroeid, en na lang zeuren bij de dierenarts, en uitleggen waarom het geen goed idee is om dit angstige dier met grof geweld te vangen (raakt ie het vertrouwen kwijt) mag het vrouwtje eindelijk een verdovingsmiddel toedienen, en kat komt slap en goed hanteerbaar bij de dierenarts aan, eindelijk. En wat gebeurt er: de dierenarts- assistente geeft het vrouwtje op haar donder, dat ze die kat zijn nagels zo "verwaarloosd" heeft.

Zou lekker wezen als die mevrouw ook aangegeven zou worden. Terwijl ze zo goed was een nauwelijks te plaatsen asielkat in huis te nemen...
Gelukkig kende de dierenarts het achtergrondverhaal, maar als je eens de verkeerde treft, met een foute dag, dan heb je de dierenpolitie dus op je dak.

Asyaa schreef:

Alsof diegene waar het echte leed zit bij de DA komen...

Zoolgangster schreef:

Tja, en dan nog is het de vraag of de mishandeling door de eigenaar zelf plaatsvond, of door een boze buur/familielid en noem maar op.
Ik heb nu al een paar maal meegemaakt dat onschuldige mensen beticht werden van dierenmishandeling/verwaarlozing, juist doordat mensen een "moeilijk geval" in huis hadden gehaald, zelfs hadden laten opereren, waardoor dat dier er nog slechter uitzag (raar uitziende huid door weggeknipt/geschoren haar en langdurig liggen), en dan een boze buur aangifte doen bij de dierenbescherming, dat het dier zo slecht uitzag, terwijl er net een vermogen was uitgegeven om dat dier het leven te redden.

Ik heb het voor die persoon, die hevig ontdaan was, op moeten nemen, de zaak uitgelegd en gelukkig accepteerden ze mijn uitleg, het baasje zelf was gewoon tè ontdaan om het hele verhaal uit te leggen aan de DB...
Rest me nog te zeggen dat die persoon zich voornam nooit meer geld te geven aan collectanten van de DB.

Natuurlijk bestaan er helaas ook mensen die hun woede slecht kunnen beheersen en de neiging hebben zich af te reageren op (hun) dieren, en het lijkt me voor dierenartsen idd heel moeilijk om met die vermoedens te beslissen wat voor stappen ze moeten ondernemen, en de behoefte aan een meldingsmogelijkheid zal best bestaan...

Zoolgangster schreef:

Wat dachten jullie hiervan: een mevrouw is zo goed een kat uit het asiel te halen die niet te vangen is, maar verder wel lief. Alleen blijkt dat de nagels de neiging hebben om door (ja echt door) de teentjes heen te groeien. Maar ja, ze kan dat dier wel met grof geweld vangen, maar hij begon haar net te vertrouwen.Dierenarts gevraagd, en nee, hij wil niets verdovends meegeven. Na enige tijd begint de situatie onhoudbaar te worden, de nagels zijn dwars door de teentjes gegroeid, en na lang zeuren bij de dierenarts, en uitleggen waarom het geen goed idee is om dit angstige dier met grof geweld te vangen (raakt ie het vertrouwen kwijt) mag het vrouwtje eindelijk een verdovingsmiddel toedienen, en kat komt slap en goed hanteerbaar bij de dierenarts aan, eindelijk. En wat gebeurt er: de dierenarts- assistente geeft het vrouwtje op haar donder, dat ze die kat zijn nagels zo "verwaarloosd" heeft.

Zou lekker wezen als die mevrouw ook aangegeven zou worden. Terwijl ze zo goed was een nauwelijks te plaatsen asielkat in huis te nemen...
Gelukkig kende de dierenarts het achtergrondverhaal, maar als je eens de verkeerde treft, met een foute dag, dan heb je de dierenpolitie dus op je dak.

Huertecilla schreef:

Eigenlijk is zowat elk hoefprobleem een geval van dierenmishandeling.

Op zich is zelfs het beslaan al een modificatie die onder mishandeling gevat kan worden omdat het natuurlijke functioneren van de voeten wordt geschaad.
Het inbinden van Japanse/Chinese voetjes is voor elke amazone walchelijk.

Die ijzers zijn alleen een ´hulp´middel voor overvragen van die hoef door de ruiter.
Hoe zou men op Bokt over; ´NIEUW; permanent bevestigbare hondenschoen voor sledehonden´ denken?
Setje smeersels tegen voetrot erbij; twee keer prima voor de omzet door overvragen van de hondenpoot.

De manier waarop door de ruiterij met de hoeven van paarden wordt omgegaan is eígenlijk op verschillende punten onder dierenmishandeling te vatten.

Famke160301 schreef:

Lijkt me voor de Dierenartsen wel moeilijk, je eigen cliënten aangeven... Zeker als t een triest geval betreft. Bv een oude man van in de 80 die net zijn vrouw heeft verloren en door al dat verdriet vergeten is de hoefsmid te bellen voor zijn shetjes. Beestjes zien er qua conditie nog prima uit (niet te dik of te dun), krijgen elke dag vers drinkwater, en bij een te kort aan gras goed hooi bijgevoerd, staan met 5-en bij elkaar, dus meer dan voldoende om zich paard te kunnen voelen en sociaal contact te hebben, op een groot weiland, maaaaaaar hun hoeven zijn niet om over naar huis te schrijven........moeilijk, moeilijk.
.