Geplaatst 
De drie teams met eremetaal luisteren naar het Nederlandse volklied.
foto: FEI
De Nederlandse moed werd tot het einde toe getest, maar ondanks dat er ontzettend veel tegenslag was, wist het viertal samen goud te winnen tijdens de Wereldruiterspelen. Het gaat om een historische overwinning omdat Duitsland sinds jaar en dag altijd op het hoogste podium stond. Ditmaal moesten zij genoegen nemen met het brons, achter Engeland dat eveneens optimaal presteerde en daarmee het zilver verdiende.
Na de diskwalificatie heerste er enorme verslagenheid in het Nederlandse kamp, maar bondscoach Sjef Janssen beval hen om de paarden te gaan trainen, iets wat onmiddellijk voor enige afleiding zorgde: "Er zijn veel tranen gelaten om de uitsluiting van Adelinde en Parzival, maar onze teamleden moesten al snel hun paarden gaan zadelen en beginnen met de training. Ze mogen niet teveel worden afgeleid en ze moesten op dat moment nog steeds doen waar we voor gekomen waren. Er was een grote kans dat we alsnog zouden winnen, maar natuurlijk hadden we dat liever met vier mensen gedaan in plaats van met drie," aldus de bondscoach.
Hans Peter Minderhoud wist het op de eerste dressuurdag al gevat te omschrijven, nadat zijn merrie Nadine zeer vervelend ten val kwam bij het stallencomplex. "Je weet maar nooit wat er kan gebeuren. Het geluk kan zomaar voorbij zijn". En gisteren leek het er op dat hij inderdaad gelijk kreeg.
Maar wanneer je na de uitsluiting van Adelinde weet dat je nog een combinatie te gaan hebt, en dat het hierbij ook nog eens om de combinatie gaat die meerdere wereldrecords op zijn naam heeft staan, dan weet je dat je wel een beetje optimistisch kunt blijven. Het Nederlandse team zou blijven vechten tot het bittere einde.
En vechten deden ze! Op het moment dat Edward Gal en Totilas de ring binnen reden, was de hengst kalm, gecontroleerd en geconcentreerd, en daarom duurde het ook niet lang of de tienen vlogen hen weer om de oren. Het halthouden was direct en vierkant; de kracht, harmonie en balans van de pirouettes waren superieur en dus was het Nederlandse team alsnog vrij snel zeker van de overwinning. Met een enorme score van 84.043% zaten Edward en Totilas zelfs maar .400% af van hun Wereldrecordscore tijdens de Europese Kampioenschappen in Windsor. Het publiek wist dat Edward en Totilas de klus hadden geklaard, want na de proef ging iedereen staan en kreeg de combinatie een staande ovatie.
Edward Gal en Totilas tijdens hun rit.
Hoewel het duidelijk was dat Nederland er vandoor ging met het teamgoud, lag de wedstrijd nog open wat betreft de zilveren en bronzen medailles. De strijd tussen de Duitsers, Amerikanen en Britten ging dan ook verwoed door. De verrassend goede rit van de Spanjaard Juan Manuel Munoz Diaz stond maar heel kort op de tweede plaats met 73.957%, want Isabell Werth wist de score al snel te verbeteren met 75.404%. De rit van de Duitse bleek niet genoeg voor de zilveren teammedaille. De Britse Laura Bechtolsheimer had Mistral Hojris er fenomenaal aan staan, en samen reden zij de proef van hun leven, waar zij een beloning voor kregen van 82.511%.
"Dit is echt de beste rit die we ooit hebben neergezet," aldus een stralende Laura. "Ik heb hem nog nooit eerder zo vol energie, en toch zo rustig en makkelijk kunnen rijden." De Engelse was zelfs een serieuze bedreiging voor Edward Gal en Totilas. Tijdens de persconferentie vroeg de aanwezige pers dan ook hoe zij de individuele strijd ziet; "Ik weet niet of we Totilas kunnen verslaan. Het ligt aan de vorm van Totilas en aan de vorm van Mistral. Als hij morgen ook zo goed gaat, dan ligt de strijd wagenwijd open," aldus Bechtolsheimer.
De laatste combinatie van gisteravond was de Amerikaan Steffen Peters met zijn Ravel, en hoewel hun score van 78.596% genoeg was om individueel derde achter Laura Bechtolsheimer te staan, bracht deze hen niet de medaille. De vierde plaats is echter meer dan voldoende voor de Olympische kwalificatie. Engeland was al automatisch gekwalificeerd, dus Nederland, Duitsland en Amerika mogen nu officieel naar de Olympische Spelen van Londen 2012.
Het was een hectische en emotionele dag, niet alleen voor de teams, maar ook voor de toeschouwers en de juryleden. De Duitse Isabell Werth gaf toe dat de Nederlanders op dit moment een klasse apart zijn, en dat de Britten "vandaag gewoon beter waren". "We moeten eraan gaan werken om nog beter te worden, en het kan misschien nog wel een aantal jaar duren voor we weer het goud kunnen winnen," aldus Isabell. Edward Gal: "Het is een moeilijke dag voor ons geweest. We zijn blij met het goud, maar verdrietig om de uitsluiting van Adelinde."
Voorzitter van de jury, Stephen Clarke, beschreef de beslissing tot uitsluiting van Adelinde Cornelissen dan ook als "het moeilijkste moment uit mijn carriere als jurylid."
en tja..... het is heel zuur maar helaas ook de regels 
Maar rijden kunnen ze!! 
