Geplaatst 
Pearl vlak na haar operatie met een ingepakt hoofd.
Pearl en Sugar zijn het levende bewijs dat wonderen de wereld niet uit zijn, maar het vereist wel een berg werk.
De twee merries zijn nog in leven dankzij de vrijwilligers van de Canada Rescue 100 organisatie. De dieren staan momenteel allebei op het centrum van de organisatie, en hoewel de verhalen van de paarden verschillend zijn, hebben ze allebei zoveel ellende meegemaakt dat het hen bijna het leven kostte.
De merries werden tijdens aparte zaken in beslag genomen door de dierenbescherming van Edmonton. Pearl had een enorm gat (zo groot als een tennisbal) in haar neus. Een lelijke verwonding die zelf door het bot was geslagen en haar luchtwegen had bloot gelegd. De wond veroorzaakte verschrikkelijke pijn en was daarnaast ook nog eens lelijk geinfecteerd waardoor het pus eruit liep.
Sugar, een Belgisch trekpaard, arriveerde uitgemergeld en doodziek wegens een enorme parasietenbesmetting. Zodra ze op het centrum kwam, zakte ze in elkaar en haar leven hing tien dagen lang aan een zijden draadje.
Susan Fyfe, directrice van Canada Rescue 100, kan zich de koude december-dag dat Pearl arriveerde nog goed heugen. De geinfecteerde wond op haar neus verloor niet alleen pus.. Er stak zelfs groen hooi uit de mnod en er had zich ijs gevormd rond de geinfecteerde randen.
De merrie bleek drachtig en dus moest men wachten tot de geboorte voor ze de wond konden behandelen.
Het zou nog een hele klus worden om het gapende gat schoon en infectie-vrij te houden. Pearl ademde door het gat heen in plaats van door de neusgaten.
Het veulen werd in mei geboren en kort daarop werd Pearl geopereerd door een veterinair die de 7000 dollar kostende operatie gratis wilde uitvoeren
De organisatie had echter nog een bedrag van $2500 nodig om de bijkomende zorg te financieren. Dit bleek nog een heel dilemma voor de organisatie, omdat ze het gevoel hadden dat het niet verantwoord was om zoveel geld in 1 paard te steken, terwijl ze voor dat bedrag nog veel andere paarden kunnen helpen.
Gelukkig waren er veel mensen die acties op touw zetten om het benodigde geld bij elkaar te schrapen, en zo gebeurde het dat Pearl op 30 juli van dit jaar de twee-enhalf uur durende operatie onderging.
Twee dagen later mocht Pearl weer terug naar huis en volgens Fyfe is de operatie goed geslaagd. De veterinaire nazorg maakt ook duidelijk dat de wond goed aan het helen is. Het bot zal natuurlijk nooit aangroeien, maar als de wond goed afsluit, dan zal dit betekenen dat Pearl verder een normaal leven tegemoet gaat.
Sugar kon gedurende 10 dagen niet overeind komen.
Het is nooit duidelijk geworden hoe Pearl deze verwonding heeft opgelopen, maar men heeft zich dan ook voornamelijk bezig gehouden met de zorg, en Pearl lijkt inmiddels ook weer een stuk gelukkiger. De merrie hinnikt vriendelijk naar haar verzorgsters en begint zelfs ondeugend te worden. De organisatie hoopt dat de merrie mettertijd op zoek kan naar een nieuw baasje. Het is nog onduidelijk of de merrie bereden is, maar ze zou in de toekomst zeker door het leven kunnen gaan als rijpaard.
Haar veulen is een mooie palomino-merrie en lijkt net als haar moeder een Quarter Horse te zijn. De ex-eigenaar van Pearl kan een straf tegemoet zien.
Belgisch trekpaard Sugar kwam in maart van dit jaar aan bij de organisatie.
Ze was in een zeer slechte conditie en had last van een enorme wormeninfectie. Vlak na haar aankomst zakte de merrie in elkaar en was zelfs te zwak om haar hoofd nog op te tillen. De zestien jaar oude Sugar kon tien dagen lang niet meer zelfstandig in de benen komen.
Daarom kreeg ze 24uurs zorg en iedere dag kwamen er twaalf vrijwilligers om haar even omhoog te helpen. Sugar kreeg massages, maar ze kon niet zelfstandig blijven staan. De vrijwilligers moesten haar hoofd omhoog houden zodat de merrie kon eten en drinken.
Sugar lag dan wel op de grond, maar ze gaf niet op. Echter gingen de dagen voorbij zonder dat er tekenen van verbetering te zien waren. Tijdens dag 8 kwam begon de veterinair te praten over het euthanaseren van Sugar, maar de organisatie wilde hier niets van weten.
Directrice Fyfe bleef zeven nachten lang op om de merrie te helpen, waarna twee vrijwilligers de volgende nacht overnamen.
En toen gebeurde het: in de vroege ochtend tilde Sugar haar hoofd op en rond 3 uur s'ochtends kwam ze plotseling zelfstandig overeind.
Haar wil om te leven en plotselinge herstel brachten de dierenarts tot tranen, omdat er vanuit het veterinair oogpunt geen opties meer waren voor de merrie.
Sugar is op dit moment de volle merrie die men voor ogen heeft wanneer je denkt aan een Belgisch trekpaard. Ze staat nu de wei van een van de vrijwilligers en zal in september terugkeren naar de stallen van de organisatie. Van daaruit zal er worden gezocht naar een passend tehuis voor Sugar.
Let op! De volgende foto's kunnen schokkend zijn.
Klik hier voor meer foto's van Sugar en Pearl.
. 
hoe kan het zo ver komen 
! Al bij al viel de conditie van de paarden nog iets of wat mee, maar de hoeven waren allemaal gespleten en afgebrokkeld, ongeveer nooit uitgekuist, één paard had een lelijke wonde aan zijn oog opgelopen waardoor het blind was enz enz enz. Gelukkig bestaan er organistiaes die zich hiervoor inzetten én daadwerkelijk iets bereiken in de rechtzaal! Dikke duim 
