Geplaatst Op vrijdagochtend vroeg aankomend in het indrukwekkende park waar de Wereldkampioenschappen voor jonge dressuurpaarden gehouden werden, hadden we al in ons achterhoofd dat dit wel weer eens een heel bijzonder WK kon gaan worden. Een dag eerder had Emmelie Scholtens vriend en vijand al verrast door de eerste selectieronde voor de vijfjarige dressuurpaarden te winnen met de KWPN hengst Astrix (v. Obelisk x Olivi). Deze zwarte schoonheid was als totale outsider meegekomen naar Verden en er waren dus ook geen torenhoge verwachtingen.
Voor ons stond op vrijdag de eerste selectieronde van de zesjarige dressuurpaarden en de kleine finale van de vijfjarige dressuurpaarden op het programma.
Alle Nederlanderse deelnemers in deze rubriek reden een fijne proef, echter alleen Lynne Maas en Theo Hanzon kregen in deze selectieronde voldoende punten om geplaatst te worden voor de finale. Hanzon was met de KWPN hengst IPS Zhivago (v. Krack C) zelfs goed voor een zesde positie. De overige combinaties konden dus zaterdag een poging wagen om via de kleine finale een plaats te bemachtigen voor de finale op zondag.
Theo Hanzon en Zhivago
Opvallend was de kwaliteit van de deelnemers uit Scandinavië. Naast Andreas Helgstrand (2x) deden ook Maria Anderssen met Rebele (voormalig Oldenburger merriekeuring kampioene), Lotte Skaerbek met Skovens Rafael en Anna Svanberg met Deja erg van zich spreken. Het veelal met Don Schufro in de afstamming voorkomende bloed van de Scandinavische paarden, leek te zorgen voor een krachtige beweging en veel werkwilligheid.
De Duitse amazone Eva Möller wist zich in de eerste selectieronde voor de finale te plaatsen met de ruin Blickpunkt (v. Belissimo) en de hengst Soliere (v. Sandro Hit). Blickpunkt werd vorig jaar met dezelfde amazone derde tijdens het wereldkampioenschap, een gegeven dat uiteraard verwachtingen schiep. De hengst Soliere werd in de eerste selectieronde als tweede geplaatst. De bloedmooie zwarte zoon van Sandro Hit werd door zijn amazone zeer vakkundig voorgesteld. De plaatsing van deze trage zwarte op deze positie maakte de tongen behoorlijk los. Aan kop ging Andreas Helgstrand met de merrie Uno Donna Unique (v. Don Schufro). Vorig jaar was deze combinatie nog goed voor het zilver. Dit jaar werd de combinatie echter al in de eerste selectieronde met een gemiddeld puntenaantal van 9.46.
In de kleine finale voor vijfjarige dressuurpaarden konden de combinaties die donderdag onvoldoende punten hadden behaald om direct geplaatst te worden voor de finale dit proberen te herkansen. In die kleine finale moest dezelfde proef gereden worden en hiervoor kwam de volgende Nederlanders aan de start.
- Laurens van Lieren met President’s Allright
- Jennifer Sekreve met Annerijke
- Jana Freund met Aaron ( voor Nederland uitkomend dit jaar)
- Christa Laarakkers met Aston Martin
Zij reden allemaal gedurfde fijne proeven, maar helaas hield het WK avontuur hier wel op voor Christa Laakakkers en Jennifer Sekreve. Grote verrassing van de kleine finale daarentegen was Laurens van Lieren met President’s Allright die hoog gewaardeerd werd door de fijne manier waarop hij Allright voorstelde.
Laurens van Lieren en President's Allright.
Jana Freund werd eveneens hoog gewaardeerd en wist zich, zoals het haar in het verleden al eerder gelukt was, via de kleine finale te plaatsen voor de grote finale. Dit keer was het echter niet Dramatic, maar de KWPN hengst Aaron die zij onder haar hoede nam. De krachtige Florencio-zoon werd vakkundig voorgesteld en beloond voor alle drie zijn goede gangen..
Vrijdagavond stond wel garant voor een lange avond. De prosecco was dan al snel helemaal uitverkocht en de sfeer was dan ook helemaal top!
Zaterdag was het voor Emmelie Scholtens dan D-Day! Zou ze haar voorsprong kunnen behouden?
De dag werd, net als vrijdag, afgetrapt met een kleine finale. Ditmaal voor de zesjarige dressuurpaarden. Drie combinaties konden nog een ticket voor de finale verdienen. Uiteindelijk gingen Gerdine Maree & Ziësto er met de eindoverwinning in deze rubriek vandoor. De hengst was duidelijk beter bij de les dan een dag eerder waardoor zijn imponerende draf en galop ditmaal vele malen beter uit de verf kwamen. In Verden ziet men graag een zeer ruime stap en dat is nou net hetgeen het voor Ziësto tijdens de WK’s zo moeilijk maakt. Zijn mindere gang kon de juryleden er gelukkig niet van weerhouden om Ziësto aan kop te plaatsen.
Tweede werd de Zweedse Suzanne Gielen met de Belissimo M-zoon Belamour. Het paard kreeg voor zijn stap een 9, maar door zijn neerwaartse bouw volgde het terechte commentaar dat hij in draf (7,5) en galop (7,3) opwaartser mocht bewegen.
Routinier Ingrid Klimke liet haar stuurmanskunsten weer eens blijken op Dresden Man (v. Dresemann). De voormalig wereldkampioene met Damon Hill weet als geen ander hoe een goede proef neergezet dient te worden en scoorde hier dan ook punten mee bij de jury. Het paard zelf ontbrak het aan activiteit in het achterbeen. De onder de Duitsers geliefde combinatie wist het uiteindelijk dus toch naar de finale te schoppen.
De finale van de vijfjarige dressuurpaarden stond uiteraard in het teken van de Nederlandse hoop: Emmelie Scholtens en Astrix. De zwarte hengst, die nog niet is voorgesteld bij het KWPN, gold voor velen als een onbekende. De sympathieke manier waarop Scholtens hem voorstelde en het gemak waarmee de hengst zijn drie basisgangen toonde was terecht goed genoeg voor de titel. Na Scholtens moesten haar directe concurrentes nog de baan in. Stuk voor stuk beten zij zich stuk op de score van de Nederlandse. Hun proeven werden overigens ondersteund door enig chauvinistische opmerkingen van de in best grote aantallen aanwezige Nederlanders. Zo was voor ons de vervorming van Sarkozy (v. Sandro Hit) tot “als ik die zak zo zie” een welkome afwisseling tussen alle serieuze Duitsers.
Emmelie, vriend Jeroen Witte en Astrix gaan gezamelijk richting de prijsuitreiking.
Uiteindelijk ging zowel het zilver als brons naar dezelfde Duitse amazone Claudia Rüscher. Met de hengst Lissaro van de Helle (v. Lissabon) was zij goed voor het zilver. Het paard had een goede galop en zeer goede stap. De draf was echter weinig gedragen en wat gewoontjes. Hierdoor verspeelde deze combinatie de kans op de gouden medaille. De andere hengst die zij reed was de Stedinger-zoon Schumacher. Zoals we gewend zijn van Sandro Hit-bloed was dit wederom een beeldschone zwarte. De imponerende galop van deze hengst (in mede-eigendom van Eugene Reesink) was goed voor een 9,2.
De andere deelnemende Nederlandse combinaties speelden helaas geen rol van betekenis in deze finale. Laurens van Lieren vonden we in de einduitslag terug op de dertiende plaats en Vai Bruntink op de veertiende positie.
In de prijsuitreiking ging het echter mis. Astrix maakte een misstap waarna Scholtens onmiddelijk aanvoelde dat hij niet lekker liep. Ze besloot dan ook geen ereronde te rijden. Bij navraag aan Scholtens geeft zij aan dat het mee lijkt te vallen, maar dat er nog nader onderzoek verricht zal worden.
Emmelie Scholtens en Astrix:
De slotdag (zondag) stond geheel in het teken van de finale voor de zesjarige dressuurpaarden. Andreas Helgstrand had twee ijzers in het vuur, maar werd op de hielen gezeten door Eva Möller die eveneens twee paarden in de top had meelopen. Voor Nederland verschenen Theo Hanzon, Lynne Maas en Gerdine Maree aan start.
De laatstgenoemde amazone had via de kleine finale een ticket voor de zondag verdiend. In de stromende regen moest deze combinatie hun proef afleggen. Het leek alsof Ziësto hierdoor minder geconcentreerd was. Hij schudde door de regen enkele keren met zijn hoofd; iets wat niet goed is voor het totaalplaatje. Marree en Ziësto waren uiteindelijk goed voor 7.96 punten en werden hier uiteindelijk veertiende mee.
Gerdine en Ziësto na hun overwinning in de kleine finale.
Theo Hanzon en Zhivago begonnen hun proef zeer sterk. Echter bouwde de hengst in het galopgedeelte spanning op, waardoor de eerste paar wissels niet goed gingen. Ook de laatste overgang naar draf was niet vloeiend. De hengst heeft dit weekend echter laten zien over veel potentie voor het hogere werk te beschikken. De jury prees het sympathieke rijden door Hanzon. Met een puntentotaal van 8.18 werden zij achtste.
Beste Nederlander was echter Lynne Maas met de ruin (al zou je het niet verwachten bij deze naam) Zamora (v. Krack C). De vos liet hele goede verruimingen zien die gekenmerkt werden door opwaartse beweging. De combinatie was goed voor 8.22 punten en stond hiermee een plaats boven Hanzon.
Lynne Maas en Zamora.
De finale zorgde voor flink wat verdeling in het publiek. Er waren veel Deense supporters afgereisd naar Verden om hun kanshebbers aan te moedigen. Gezien het geringe aantal Nederlandse supporters in vergelijking tot de eerdere dagen, leek het wel alsof we bij voorbaat al wisten weinig kans te maken op een medaille.
De Hollandse weelde stond aan de kant om onze combinaties aan te moedigen.
Andreas Helgstrand moest vroeg in de finale al aan de start verschijnen met Hönnerups Driver (Blue Hors Romanov). Hiermee wist hij vorig jaar wereldkampioen te worden. Dit jaar werd de ruin in finale volgens de jury met te veel spanning voorgesteld. De draf zou neiging hebben tot passage. De jury was onverbiddelijk en strafte dit af met lage punten. Met een totaalscore van 7.9 zouden zij niet verder komen dan een twaalfde positie. Dit tot grote verontwaardiging van de Deense delegatie, maar ook vreugde bij enkele Duitse aanwezigen. Voor Helgstrand was dit eveneens een grote teleurstelling.
Andreas Helgstrand en Hönnerups Driver
De voormalig Bundeschampion en bronzen finalist op het Wereldkampioenschap in 2009 Blickpunkt was dit jaar wederom goed voor een bronzen medaille. Eva Moller stuurde de ruin ditmaal met iets meer rust en minder verbale aanmoediging rond. De draf en galop van het paard kenmerken zich door veel afdruk. Eva Möller was een concurrent voor zichzelf in deze finale. Met Blickpunkt wist ze een totaalscore van 8.54 te behalen.
8.66 was de score die Möller kreeg voor de proef die zij toonde met de hengst Soliere (v. Sandro Hit). Soliere liet een constante proef zien. In de draf liep hij met een fijne aanleuning. Wel verloochent Soliere zijn afstamming niet. Zijn achterbeen wordt regelmatig ver naast de massa geplaatst ( zie hier de foto. ) waardoor hij wijd gaat. In de drafverruiming mist de hengst gedragenheid waardoor hij zijn pas niet mooi kan afmaken met het voorbeen. In de galop geeft hij een fijn beeld, maar worden de wissels enkele keren nagesprongen met het achterbeen.
Eva Möller en Soliere.
Alsof de jury zich schuldig voelde over de eerdere reprimande jegens Helgstrand strooiden zij met punten nadat hij zijn tweede proef in de finale had voltooid. Met de merrie Uno Donna Unique zorgde Helgstrand voor kippevel bij vele toeschouwers. Hoewel de prestatie fantastisch was, zat Helgstrand nog behoorlijk te sleutelen in de hoeken. De jury beloonde Helgstrand en Uno Donna Unique met onder andere een 10 voor de stap, een 9,3 voor de galop en een 9,6 voor de algemene indruk.
Andreas Helgstrand en Uno Donna Unique
In totaal kwam het puntentotaal uit op 9,46; meer dan genoeg voor het behalen van de titel. Overigens leek Helgstrand nog altijd beduusd van het commentaar op zijn optreden met Driver. Zo enthousiast als hij de eerdere dagen had gereageerd na het voltooien van een proef, zo timide was hij vanmiddag bij het aanhoren van zijn puntentotaal.
Andreas Helgstrand en Uno Donna Unique
Als afsluiter van het WK jonge dressuurpaarden willen wij de volgende combinatie onder de aandacht brengen. Zoals de Duitsers zeggen “Der Geheimtip”:
Lotte Skaerbek & Skovens Rafael (Blue Hors Romanov) gingen het afgelopen weekend over vele tongen. De Deens gekeurde hengst werd door zijn amazone sympathiek voorgesteld. Zijn bewegingen kenmerkten zich door kracht, afdruk en souplesse. Hij beschikt over een fantastisch model en een indrukwekkend front. Eigenlijk heeft dit paard alles wat je in een goed dressuurpaard zoekt.
Verwante artikelen:
[VN] WK jonge dressuurpaarden in Verden live via internet
[VN] WK Verden: Emmelie Scholtens opnieuw wereldkampioen!
[VN] WK Verden: Andreas Helgstrand opnieuw wereldkampioen
! 
Zhivago is idd een hengst. Ik ben nog niet helemaal wakker geloof ik.
maar goed, wie noemt een hengst/ruin dan ook in vredesnaam Zamora. Dat is vragen om dit soort misverstanden. 
Maar bij deze ik heb hem echt laten castreren toen hij 5 was.. Vrij laat,maar het ging niet meer. Dus Zamora is echt een ruin! 