Geplaatst Bokt Community
Voor een nieuw community onderdeel vroegen we jullie naar je bijzondere verhalen tijdens buitenritten. Het kan niet gek genoeg zijn, alles mag! Bokt zou Bokt niet zijn als jullie daar niet gelijk gehoor aan gaven. We hebben leuke verhalen binnengekregen en Juut is de 2e Bokker met een verhaal.
Iets bijzonders meegemaakt op buitenrit.
Na 26 jaar paarden is de keuze reuze. Het edelhert dat ons tegemoet kwam op het ruiterpad, waarbij Ascot en hert elkaar stomverbaasd stonden aan te kijken. Met Ascot samen met een vriendin met de pond de maas over voor een rondje maasheggen. Met zadelmakke Tara op hoop van zegen samen op pad met m'n stalbestie en haar gekoerste draver. Het everzwijn met biggen dat we op 1 van die ritten tegen kwamen... De side-eyes die Tara en Uster elkaar gaven, waarbij Chantal en ik al moesten lachen omdat we wisten dat de paarden wat gingen uitvreten.
Maar de meest bijzondere rit, was met Tara voor het eerst naar de Sint Jansberg. Het gebied waar ik met Ascot altijd reed. Samen met Tara heb ik in deze rit 3 jaar na zijn dood een pluk manen van Ascot uitgestrooid op de Sint Jansberg.
Dit plukje had ik bij het opzadelen in haar manen gevlochten. Wit op rood. Nog 1 x mochten deze manen wapperen in de wind, nog 1 x over bekende en geliefde ruiterpaden. Tara deed het zo goed deze rit, voor het eerst 25 kilometer, voor haar door onbekend terrein. Op de Sint Jansberg heeft een vriendin foto's van ons gemaakt. Tara met de manen van Ascot, bij het uitstrooien, en bij vervolg van onze route door het Reichswald. Zo trots en krachtig als Ascot altijd was, zo trots en krachtig was Tara ook.
Het was een afsluiting van de 21 jaar met Ascot, en het was een overwinning met Tara. 2 jaar daarvoor was ze flink ziek geweest, met 9 maanden dokteren, en 1.5 jaar opbouwen tot deze rit. Het was ook een belofte van wat nog zou gaan komen. Nog veel meer kilometers, nog veel meer avonturen.
Bokker ikkedus is de volgende keer aan de beurt.
