Geplaatst Bokt community
Over de regenboog is een nieuwe rubriek binnen de Bokt Community. Hierin willen we overleden viervoeters een laatste eerbetoon geven op [VN] Voorpagina Nieuws. Banjer en Bellatrix zullen Over de regenboog gaan verzorgen.
Hercules
Hercules
Hercules hebben we leren kennen toen hij 4 weken oud was. Een verlegen, ietwat angstig hengstje die zich achter zijn moeder verstopte. Hij moest een stoere naam krijgen zodat hij later ook stoer en zelfverzekerd werd dus koos ik voor Hercules. En stoer en zelfverzekerd is hij geworden maar altijd met een groot hart voor ieder mens en alle merrie's
Mijn grote kleine vriend ging door het vuur voor ons. We hebben met hem gemend, gefietst, de kinderen hebben op hem gereden maar hij was vooral het perfecte gezelschapsmaatje voor mijn Tinkerdames. Op 21 juni hebben we hem na een jarenlange strijd tegen zijn hoefbevangenheid moeten laten gaan. Hij mocht helaas 'maar' 17 jaar oud worden maar in die 17 jaar heeft hij ons leven wel zoveel mooier gemaakt.Amarens
Amarens.
Lieve kleine Amarens, ze kwam als verrassing al eerder ter wereld. Helaas werd deze verrassing een nachtmerrie: vanaf het begin kwam er melk door haar neus naar buiten, als ze had gedronken. De veearts kon niets vreemds vinden/voelen. Na een paar weken werd het niet beter en toen Amarens ineens heel hard achteruit ging, moest ze met spoed naar Wolvega.
In de kliniek bleek Amarens een dubbele longontsteking te hebben en het probleem van de terugkomende melk was ook meteen duidelijk: een open gehemelte achterin de keel.
Renske_W heeft Amarens en haar mama Ariël mee naar huis genomen en diezelfde middag is Amarens in de kudde ingeslapen.
Renske_W schreef:Dag lief klein meisje, Helaas heeft het niet mogen zijn. Wat hadden we je graag zien uitgroeien tot de topper die je was.
Skye
Skye.
Pigino schreef:9 mei 2020 ,
Ik loop de stal in en daar lig je .
Net geboren nog helemaal in het vlies ... een prachtig meisje mijn droompaard. Je krijgt van mij de naam Skye want die vind ik echt bij je passen.
Je bent alles wat ik wilde: een super beweger, een knap dier en je hebt een geweldige persoonlijkheid.
Elke dag geniet ik van je en je groeit op met nog 3 andere superknappe merrieveulens.
Van de 4 veulens wist ik al dat Skye mijn paard zou blijven. We hebben een kleinschalige fokkerij maar Skye moest blijven. Helaas heeft het lot anders bepaald maar dat wist ik toen nog niet.
Ruim 5 maanden vloog je door de weide met je vriendinnen, heerlijk ravotten met de andere dames.
De 3 andere veulens hadden inmiddels allemaal een nieuwe plek gevonden en aan het einde van het seizoen vonden die ook de weg naar hun nieuwe eigenaren. Ik had jou nog niet afgespeend, want ik wil al mijn veulens minimaal 6 maanden bij hun moeder hebben.
Op een gegeven moment trof ik je in de stal aan en je lag vast .
Effe een handje en hup weer in de benen. Helaas gebeurde dit steeds vaker tot we op het punt kwamen dat het mij niet lukte om je in me eentje in de benen te krijgen. Mijn man kwam dan speciaal van het werk om me te helpen.
Vervolg het verhaal over Sky...
Indy
Indy kwam bij mij met 2,5 jaar. Ik was als een blok voor haar gevallen, had alleen haar kont nog maar gezien (met een grote hartvormige vlek) en het was beklonken! Besloot haar zelf op te leiden wat zo goed als vanzelf ging. Ze was mijn grote steun en toeverlaat en kon bij haar altijd mijn hoofd leegmaken om daarna weer fris terug te keren naar mijn (zorgintensieve) gezin. Helaas kwam ze een jaar of 2 geleden met een chronische blessure te staan en was af en toe wel wat somber. Toen ik een maand of 2 geleden er een barokke fries bij kreeg, bleek dat een gouden match. Met geen 1 paard had ze zo'n klik als met Mo. Helaas heeft het niet lang mogen duren en ben ik haar na een bikkelharde strijd aan gaskoliek verloren.
Lieve Indy, daar waar de zon ondergaat, ren je vrij!!
Nazyk
Nazyk.
Belker schreef:Wat over hem te zeggen…
Het was een 2 jarige Freiberger ruin, sporttype, knap, jong en voor de duvel niet bang. Het is onduidelijk wat er gebeurd is, maar er was 1 onderste balk stuk, hij liep buiten de wei en is voor zonsopgang aangereden en overleden.
Gelukkig was de chauffeur ongedeerd, maar dat brengt Nazyk niet terug.
Het lijkt een droom en is geëindigd als nachtmerrie.
Dibbes
Je eerste eigen paard is het meest speciaal zeggen ze wel. Dibbes was dat zeker. Bij het zien van zijn veulenfoto’s kroop die kleine rooie mij onder de huid. Ik moest en zou hem hebben! En wat heb ik mogen genieten van zijn stoere karakter, grappige acties en uitgesproken aanwezigheid. Dibbes was niet alleen een deel van mij maar ook van zijn omgeving, het was onmogelijk hem voor mezelf te houden. Zijn overlijden heeft dan ook een groot gat geslagen in de harten van iedereen die hem kende.
Mijn knaptoet. Ik mis je zo intens veel. Je zou mijn enige pony ooit zijn, mijn once-in-a-lifetime-horse. 40 jaar hadden we afgesproken, maar het werden er 4. Ik ben dankbaar voor de tijd die we samen hadden, maar rouw om de tijd die we moeten missen. Ik houd van je Dibbes, tot ooit mijn knappe vent.
