Geplaatst Algemeen
Clickertraining is een manier van positieve bekrachtiging. Dit paard leer zijn angst voor
zwepen te overwinnen met behulp van de clicker. Foto: Elise95/Bokt Wiki.
We kijken naar positieve en negatieve bekrachtiging.
Dr. Krisztina Nagy (Kristin) is een expert in paardengedrag. Ze heeft een doctoraat in paardengedrag en ze is ook geaccrediteerd level 2 internationaal coach, gespecialiseerd in klassieke dressuur.
In dit artikel met Dr. Nagy zullen we kijken naar de verschillende manieren om een paard te motiveren, en de scenario's waarin ze kunnen worden toegepast. Dit deel zal zich richten op positieve en negatieve bekrachtiging, twee van de vier verschillende manieren waarop je een paard kan motiveren.
Hoe motiveren we onze paarden?
"Het is belangrijk dat we weten hoe we ons paard kunnen motiveren. Er zijn vier hoofdmanieren om dit te doen", zegt ze. "Het is net als het in je hand hebben van een apparaatje. waarmee we de frequentie van gevraagd (of natuurlijk ongewenst) gedrag kunnen beïnvloeden, om het op te roepen, of juist te laten verdwijnen.
Deze vier zijn:
- Negatieve bekrachtiging
- Positieve bekrachtiging
- Positief bestraffen
- Negatief bestraffen
Hoe pas je de verschillende manieren van motiveren toe?
Het eerste dat je je moet realiseren, is dat het gezegde dat je je paard dingen leert of afleert waar is, elke keer dat je in het zadel stapt.
"Rijden, trainen of gewoon tijd bij je paard doorbrengen, brengt ons in een situatie waarin we hem, bewust of onbewust, constant stimuleren of informatie geven over wat gewenst of acceptabel gedrag is, en wat niet", legt Dr. Nagy uit. "Met wat we doen, of juist wat we niet doen, belonen of corrigeren we gedrag."
"Bekijk dit eens in een situatie die meer van de "echte wereld" is. Bijvoorbeeld, stel je voor dat een kind een woedeaanval heeft in een winkel. Uit pure wanhoop kan een ouder hem snoepjes geven, of een tablet, om hem af te leiden. Helaas hebben ze de woedeaanval nu beloond, en het kind een reden gegeven om het nog eens te doen."
"Dit is ook de reden dat paarden zo snel iets ondeugends leren, zoals bijvoorbeeld een paar keer bokken, als de ruiter hem regelmatig beloont door af te stappen en hem terug naar stal te brengen."
Wat betekent bekrachtiging?
De ethologische term "bekrachtiging" wordt gebruikt als de frequentie van bepaald gedrag toeneemt met de tijd. Dus alles waardoor een paard geneigd is om een bepaald gedrag opnieuw te doen, of vaker in de toekomst, of met de tijd, kan worden beschouwd als een bekrachtiger. Of dat nu gedrag is dat je wilt of niet.
Het is dus logisch, dat je je hulpmiddelen moet gebruiken om gedrag te belonen of te beïnvloeden. Maar Dr Nagy wijst er wel op dat "een beloning niet altijd is wat wij mensen denken dat belonend is voor een paard, maar meer hoe het paard zich erbij voelt."
Bijvoorbeeld, sommige paarden genieten van een aai tussen de oren, of op de hals, of zelfs op zijn schoft. Voor die paarden kan een kriebel of aai gebruikt worden als beloning. Voor andere paarden, legt Dr Nagy uit, "kan dit ze een bedreigd en ongemakkelijk gevoel geven."Wat we eigenlijk moeten doen, is ze ongevoelig maken voor de aanraking van onze hand, voordat het een neutrale of aangename stimulans kan worden."
Er zijn twee hoofdbekrachtigers.
Positieve bekrachtiging
Eén daarvan is positieve bekrachtiging, omdat we een stimulans toevoegen, zoals bijvoorbeeld een beloning met voer.
Dr. Nagy geeft als voorbeeld: "Deze manier wordt vaak gebruikt door iemand die aan clickertraining doet. Het kan ook een hele succesvolle manier zijn om een paard kunstjes te leren, om ze over hun angsten heen te helpen of bij andere gedragsproblemen."
Zij waarschuwt dat als je deze methode gebruikt, je heel voorzichtig moet zijn "omdat het onjuiste gebruik van voedsel traktaties, zoals het niet gebruiken van een secundaire bekrachtiger zoals een clicker samen met de voedsel beloning, gemakkelijk kan escaleren in een gevaarlijk gedrag, zoals bijten."
Bovendien kan een verkeerde timing, of het niet geven van een voedselbeloning de frustratie en agressie bij het paard vergroten en ons opnieuw in een gevaarlijke situatie brengen".
Met dat in gedachten, zegt Dr. Nagy dat andere positieve bekrachtigers, zoals het paard ontspanning en rust geven, of hem aaien, ook overwogen kunnen worden. Een verbale beloning "werkt meestal als een secundaire bekrachtiger, vergelijkbaar met de clicker", zegt Nagy. Maar als je een verbale beloning wilt gebruiken als een van je positieve bekrachtigingsmiddelen, "is het belangrijk om steeds hetzelfde woord te gebruiken, met dezelfde toon in je stem. Het moet een kort, duidelijk woord/geluid zijn om het efficiënt te gebruiken, en om het paard te helpen de betekenis ervan beter te begrijpen."
Dat betekent dus dat je niet van "brave jongen" naar "goed gedaan", of naar "ik houd van jou", kan gaan als verbale beloning.
Negatieve bekrachtiging
De andere manier van bekrachtigen is negatieve bekrachtiging. Mensen denken vaak dat dit iets gemeens is, maar het is eigenlijk juist het tegenovergestelde van positieve bekrachtiging. Dat wil zeggen, de beloning is dat een prikkel verdwijnt.
Eigenlijk is negatieve bekrachtiging wat de meeste paardenmensen doen, als ze met hun paard communiceren. Dr. Nagy gebruikt het welbekende voorbeeld, waarin we een beenhulp geven en zodra het paard begint te lopen of te draven, halen we de beenhulp weg of we stoppen ermee. Of we nemen de teugels aan, en als het paard langzamer gaat lopen, verminderen we de druk op de teugels.
Hierbij is het wegnemen van een oncomfortabele prikkel de belangrijkste motivatie voor het paard om een bepaald gedrag uit te voeren. "Als we deze methode goed gebruiken, leert het paard na verloop van tijd sneller te reageren op de hulp, en ook, om te reageren op een subtielere hulp", legt Dr. Nagy uit.
Ze voegt er ook nog aan toe, dat het mogelijk is om "een negatieve bekrachtigingsmethode efficiënter te maken door positieve bekrachtiging toe te voegen, zoals een pauze, aai, of beloning, samen met het verwijderen van de oncomfortabele prikkel. Dus dat betekent, dat als je luie paard niet vooruit wil gaan, je je been gebruikt en het dan weghaalt en je paard een kriebel geeft en verbaal beloont als hij wel reageert op je been, een combinatie van zowel negatieve als positieve bekrachtiging gebruikt en een krachtig communicatiemiddel creëert."
Zoals met alle paardengedrag, is er geen magisch hulpmiddel dat je helpt te weten wanneer en waar je elk van de vier motiveringsmethoden moet gebruiken. Het komt aan op goede rijkunst, ervaring, en een goed begrip van het paard en zijn temperament, plus cognitieve en fysieke beperkingen en mogelijkheden.
