O trouwens, ik zag bij de Lidl vandaag wel van die balans kussens, dat was in de regio die bij Noord-Holland en Zuid-Holland-Noord hoort. Ze waren uit mijn hoofd gezegd € 5,99 of € 6,99.
Je laat ze eerst kennismaken met zo'n kussen, je laat ze eraan ruiken. Als ze nieuwsgierig zijn en hun oortjes naar voren hebben, kan je er rustig eentje naast een voorbeen leggen. Vervolgens til je een been op en schuif je hem er met je voet onder, waar je verwacht dat je paard het been wil neerzetten of waar het stond. Dan laat je het voorbeen voorzichtig zakken. Sommige paarden vinden het wel spannend en gaan wat terug. Je blijft heel rustig en probeert het nog een paar keer. Lukt het niet, ga je eerst iets anders doen en ga je daarna weer terug naar de kussens. Vaak is het dan ineens goed en willen ze er wel op blijven staan. Dan eerst één been, daarna het andere been en pas daarna allebei benen. Achterbenen doe je meestal pas een paar sessies later. Je laat ze er eigenlijk opstaan zo lang als ze willen, dat kan 2 minuten zijn, maar ook zo'n 10 minuten. Dat is dan wel de max, het kost ze toch wel veel inspanning op de één of andere manier. Dan stap je rustig weg zonder je paard te hinderen, als je erop zit en als je dan een helper hebt, laat je je paard echt met losse teugels weg stappen. Dan weer een keertje terug, vaak zie je al dat ze zelf weer terug willen, het bevalt ze kennelijk wel. Ze krijgen er heel veel rust in hun hoofd van, het geeft ze vaak ineens meer idee van hun achterhand en ze gebruiken dus spieren waar ze het vermoeden niet van hadden. Het is dus niet zomaar freewheelen voor ze, ook niet als je alleen maar stilstaat op de kussens en alleen maar stapt tussendoor. Er is nog wel meer over te vertellen hoor, maar dit is een begin.
Ik heb ooit een gogue gemaakt van een oude kapotte longeerlijn. Een stuk met de lus voor je hand ( die ik nooit gebruik) waar de singel door kan, de andere kant met een ringetje eraan dubbel genaaid. Dan een stuk(je) voor over het kopstuk van het hoofdstel en daar aan beide kanten een ringetje aangemaakt. Die ik destijds had gemaakt was zo gemaakt dat de ringetjes door de lussen van de frontriem konden. Dan een touwtje van voldoende lengte met twee klipjes eraan. Touwtje haal je eerst door de ring van het gedeelte aan de singel, daarna 1 kant door een ringetje bij het kopstuk en dat klip je vast aan het bit, dat doe je met het andere stuk touw ook, klaar!
Simpelman, ik vind jouw uitspraken altijd zo mooi en inspirerend, ze zijn eigenlijk altijd fijn om te lezen!
Jet, je hebt het werken met de kussens mooi omschreven Ik heb nog nooit een paard gezien die een hekel had aan de kussens. Die van ons staat te springen om er op te gaan.
Jet
Berichten: 12753
Geregistreerd: 31-01-01
Woonplaats: Anna Paulowna
Geplaatst: 01-02-16 18:49
Bij de clinic van Wendy afgelopen jaar was er eentje die er in het begin panisch voor was, echt heel bang, alleen al met het laten zien. het was prachtig om te zien hoe rustig Wendy bij dat toch wel grote paard bleef. Ze hebben het een tijdje geprobeerd, toen zijn ze een "gewone" les van Wendy gaan rijden, 's middags nog weer geprobeerd, toen was het al minder eng, maar er ging nog geen been op. De volgende ochtend ging er voorzichtig een been op en 's middags was het voor de voorbenen oké. Overigens was er nog een paard dat er grote problemen mee had, maar ook die was onder de deskundige leiding van Wendy uiteindelijk zo ver dat ze er voor op stond. Wendy zei ook dat ze een paard nooit, maar dan ook nooit strafte als ze ermee bezig was, ook niet toen Elvee haar beet, ze negeert het en gaat gewoon door met wat ze doet. Er stond een paard op haar voet en ze gaf geen krimp, later liep ze wel een tijdje moeilijk, maar het paard heeft niet geweten dat het iets verkeerd deed. Dat vond ik ook wel knap om te zien. Ze "straft" wel eens hoor, maar niet als ze met zoiets bezig is met ze.
O ja, als je paard eraan gewend is, laat je de kussens gewoon lekker lomp naast een been vallen, dat kan dan gewoon . En nog een o ja, het is handig als je kan zien op welk been je paard het meeste gewicht zet, je begint in het algemeen dan met het andere been.
Simpelman
Berichten: 4155
Geregistreerd: 24-03-13
Geplaatst door de TopicStarter: 01-02-16 20:02
Jet schreef:
Simpelman, ik vind jouw uitspraken altijd zo mooi en inspirerend, ze zijn eigenlijk altijd fijn om te lezen!
Fijn om dat ook eens te horen.
Jennyxx
Berichten: 3071
Geregistreerd: 11-10-06
Woonplaats: Bij de duinen
Geplaatst: 01-02-16 21:29
Jet schreef:
Simpelman, ik vind jouw uitspraken altijd zo mooi en inspirerend, ze zijn eigenlijk altijd fijn om te lezen!
Helemaal mee eens
Jennyxx
Berichten: 3071
Geregistreerd: 11-10-06
Woonplaats: Bij de duinen
Geplaatst: 01-02-16 21:35
Ik heb een vraagje. Mijn IJslander is dus altijd bitloos gereden. En daarmee kon ik prima vwnw rijden met aanleuning. Hij rijkt dan naar de neusriem. Maar met bit wil dat nog niet lukken. Ik heb er nog maar een paar keer mee gereden. Dus wellicht heeft het gewoon tijd nodig? Maar hij heeft sterk de neiging (ondanks dat ik hem niet heb leren wijken voor het bit) om achter het bit te gaan lopen met best wat schuim. Hij heeft gelukkig nog wel steeds momenten het "vanzelf voorwaarts gaan knopje" gevonden (net als bij Milkberry, fijn is dat he ). Hij laat zijn hals wel vallen, maar het neusje wil er niet meer uit. Dat vind ik zo zonde Gewoon voorzichtig doorgaan? Of zal ik af en toe met oude sidepull rijden om hem nog wel goed te trainen?
De eerste foto is het duidelijkst en kan ik iets zinnigs over zeggen. De andere 2 foto's kan ik niet zo veel mee. Ik vind het moeilijk om zo te beoordelen, maar ga het proberen. Je hebt hem/haar mooi aan het lopen. Lekker voorwaarts en zo te zien (weinig deuk achter zadel) loopt hij echt over de rug. Dat is nmi heel mooi voor elkaar. Alleen is de neus achter de LL. Bij deze stoort me dat voor het eerst niet zo heel erg, omdat hij voor de rest zijn rug niet weg lijkt te drukken. Maar zou hem er zelf toch graag voor willen.
Merci! De eerste foto is van mijn eigen paard (de andere twee zijn verzorgpaarden) tijdens het proefrijden. Ik dacht dat hij met zijn neus op de ll liep, maar nu je het zegt zit hij er net een fractie achter. Ik vind zelf dat hij wel wat actiever mag (te zien aan het stofwolkje, of misschien alleen omdat ik weet hoe het voelde ). Verder zie je een taktprobleem: het achterbeen is al aan de grond en het voorbeen nog niet.
Simpelman
Berichten: 4155
Geregistreerd: 24-03-13
Geplaatst door de TopicStarter: 02-02-16 09:37
De nek is niet het hoogste punt samen met het niet voor de loodlijn blijven. Hat laat zien dat er teveel hand is en te weinig voorwaarts. Je wilt teveel contrôle houden. Je moet meer rijden.
Het is niet de eerste keer dat ik dat hoor Dit was dus het proefrijden, ik heb het paard inmiddels een paar maanden. Zal eens vragen of iemand nieuwe foto's wil maken. Ik probeer hem nu met wat meer go en speelsheid te rijden.
@Simpelman: heb jij ervaring met dit taktprobleem? Ik had het nog nooit gezien (meestal juist andersom: voorbeen al aan de grond en achterbeen nog niet).
Simpelman
Berichten: 4155
Geregistreerd: 24-03-13
Geplaatst door de TopicStarter: 02-02-16 10:01
De hals is te kort ingesteld, dat maakt dat je paard niet door zijn lijf kan bewegen, hij loopt in een door jou gefixeerde houding. De houding die jij hier wilt moet je paard uit zichzelf aan nemen. Dat kan hij pas wanneer hij daar aan toe is.
De houding die je zoekt moet vanuit de achterhand opgebouwd worden, voorwaarts, naar een weerstandbiedende hand. Je paard komt dan met de nek op het hoogste punt en de neus voor de loodlijn. Alles wordt dan licht, los en soepel, alleen je krijgt dan het gevoel geen contrôle meer te hebben. Dat klopt, die heb je aan je paard gegeven maar dat manipuleer je vanuit de achterhand, voorwaarts voor je uit omhoog.
Het enige dat je hand doen moet is de nageeflijkheid contrôleren door halve ophoudingen. Nageeflijk = vrij, de hand net voor daar waar het paard zichzelf dragen kan.
Laatst bijgewerkt door Simpelman op 02-02-16 10:03, in het totaal 1 keer bewerkt
Een "taktprobleem" van een foto kun je imo niet beoordelen. Net zo goed dreef je hem vlak ervoor aan en zette daarom zijn achterbeen sneller weg. Dan is gewoon een reactie, geen taktprobleem. Als je naar een keuringspaard op de lange zijde kijkt dat verruimt dan zie je meestal aan het begin van de lange zijde dat het achterbeen eerst land (vertrek), dan in het midden gelijktijdig en tegen het einde het voorbeen eerst (remmen). Je hebt niet meteen een taktprobleem als het paard gewoon wat zoekt en anticipeerd in de beweging.
Simpelman
Berichten: 4155
Geregistreerd: 24-03-13
Geplaatst door de TopicStarter: 02-02-16 10:05
Het eindgevoel is het Centaurgevoel, je zinkt in de achterhand van je paard, jouw benen dalen in zijn achterbenen, de voorhand komt gevoelsmatig voor je omhoog.
FCSA
Berichten: 6506
Geregistreerd: 30-10-01
Geplaatst: 02-02-16 10:06
@Sizzle: Heb je gelijk in (niet te beoordelen van een foto). Het is wel degelijk een taktprobleem: het voorbeen blijft te lang in de lucht, wat voor een soort zweef/hobbel-beweging zorgt. Hij heeft dit meer bij vwnw dan wanneer ik hem wat minder ver laat zakken.
@Simpelman: ik heb dat gevoel op een paar paarden mogen ervaren, is waanzinnig
Voor mijn gevoel wel. Hij volgt de hand, blijft doorbewegen en de neus blijft voor de ll. Hij is altijd wat meer achter de ll gereden; volgens mijn instructeur kan hij nog niet uit de voeten met meer lengte en moeten we daar langzaamaan naartoe trainen.
Simpelman
Berichten: 4155
Geregistreerd: 24-03-13
Geplaatst door de TopicStarter: 02-02-16 10:28
Wanneer hij spanning blijft vasthouden op het moment dat je hem de gelegenheid geeft zich helemaal los te laten dan moet je je hier op focussen. Dit is de essentie van je "probleem". De eerste fase van het Scala, losgelatenheid en tact. (je ziet de tact hier ook bij voor de dag komen....) Pas dan ga je verder.
Doortrainen wanneer je paard zijn lichaam voor een deel vast houdt maakt dat hij steeds beter wordt in verkeerd doen.
Losgelatenheid is een mentale staat die zich uit in een lichamelijke.
Dat zijn inderdaad de twee aandachtspunten nu. Het is een beetje zoeken naar het punt (activiteit, lengte) waar hij kan ontspannen en takt blijft behouden. Ik ben nu zover dat hij begint te briesen tijdens het rijden, dus dat gaat de goede kant op.
Ik weet nooit zo zeker of briesen echt ontspanning betekend. Toen mijn paard laatst stijf stond van de stress brieste het ook gewoon in het rijden. Ik heb meer het idee dat dit gewoon het loskomen van slijm is door het warm worden in de beweging. Maar wellicht heb ik gewoon een raar paard.