Sizzle schreef:Soms vinden ze een lage prettiger, soms een hoge. Daarom probeer ik gewoon beide en laat in feite het paard kiezen.
Zonder neuriem is leuk maar ik heb er niets aan als een paard dan op een wedstrijd geirriteerd is omdat het niet gewend is dat er nog wat extra's aan zijn hoofd zit te kriebelen.
En simpelman, ik weet niet of je ook wel eens bosponies van tienermeisjes gecorrigeerd hebt, maar daar is niet perse angst bij hoor.
Het zijn dan paardjes (meestal haflingers) die heel snel geleerd hebben dat als ze hun mond vooral goed open doen (of erger: tegen de borst houden) het snelste weer thuis op de wei staan.
Ik zeg dan altijd "liever meeverlegen dan onverlegen".
Zolang je gezellig dezelfde kant op hobbelt doet zo'n neusriem niets, dus zit hij ook niet in de weg.
Maar goed ik kan ook niet toveren dus vandaar dat ik liever voorbereid ben voor (een groep cross motoren op het ruiterpad in combinatie met een paard wasr je net 10x opgezeten hebt bijvoorbeeld) situaties waar ik niet op gerekend had.
Sterker nog, ik doe er dan soms zelfs nog wel eens een loshangend slofteugeltje bij.
Daar hoeft uiteraard niet iedereen het mee eens te zijn. Ik ben gewoon paranoide waarschijnlijk.
We zitten hier op een topic dat gaat over dressuur en rijkunst.
Wat mij betreft probeer ik onderwerpen aan te voeren hoe we het dresseren kunnen verbeteren om tot een hoger niveau van rijkunst te komen.
Dat wat sommige tienermeisjes met hun bosponnies denken te moeten doen is hier niet zo interessant, daar zijn weer andere topics voor.
Op dressuurwedstrijden is het gebruik van slofteugels niet gebruikelijk, integendeel daar is het FEI reglement art401 van kracht.
We tonen dan een paard in lichtheid. ("alsof het eigen beweging doet wat de ruiter van hem vraagt" en "zonder enige weerstand")
In het FEI artikel is o.m. omschreven waar een correcte harmonieuze opbouw van een dressuurpaard toe leidt.
Het is de bedoeling dat we onze dressuurpaarden zodanig beleren dat we ze tot edelmoedige overgave brengen.
Het gebruik van wat voor dwang of contrôle middel ook leidt niet tot edelmoedige overgave maar in het gunstigste geval tot overgave.
Het is nu heel precies dit verschil dat alles uitmaakt in onze omgang en africhting.
Het gebruik van de neusriem behoort bij het afdwingen.
Wanneer het je al niet lukt je paard te doen nageven op een zachte vraag van het bit zonder neusriem dan is het opvoeren van de druk tot aan overgave mét gebruik van een neusriem de weg naar de uitgang.
Sperriemen zijn een middel toegepast sinds het krulrijden algemeen gebruik werd, "het bit ligt dan rustiger" in de mond, waar is dat dan goed voor?
Waarom is een paard dan onrustig met zijn bit?
Lage neusriemen heetten (vroeger) correctieneusriem, ze werden gebruikt om paarden gemakkelijker tot overgave te kunnen brengen.
Het heet ook wel Duitse neusriem, orde.
Het vast snoeren van een neusriem doet hier zo te lezen niemand, de vraag is dan waar heb je dat ding dan voor nodig?
Even afgezien van het wedstrijdreglement, het gaat de discussie, het inzicht, waar ben ik mee bezig.
Kijken we overigens naar Google afbeeldingen van gereden paarden met een neusriem dan blijkt het niet vast snoeren nog niet overal gebruikelijk.
Laatst bijgewerkt door Simpelman op 20-01-16 21:16, in het totaal 1 keer bewerkt