joyce B schreef:Ik heb een paard liever voornamelijk lopen zoals op de 2e foto dan als op die eerste foto... Die eerste foto is mooi voor in de proef, maar het is super moeilijk om je paard zowel over de rug te houden als fijn nagevelijk, als zo opgericht... En om hem zo opgericht te krijgen terwijl hij over de rug loopt, heb ik zelf in elk geval meestal eerst een half uur laag gereden en daarin steeds geprobeerd het achterbeen actief te krijgen zodat ik hem met behoud van een losse rug meer naar boven kon rijden...
hoe rond en diep je je paard rijd hangt af van wanneer je paard zijn rug los laat. Sommigen moeten eerst heel laag en/of rond lopen, andere paarden lopen als los en fijn als je ze meer horizontaal rijdt...
Paardrijden draait om het ruitergevoel. Gevoel komt bij mij voor het gewenste plaatje...
Met een mooi plaatje kun je veel juryleden foppen, maar fijn rijden en controle heeft te maken met het gevoel wat je paard je geeft... Dus laat mij maar vanuit een fijn gevoel werken aan een beter (jury-gericht) plaatje...
Een paard dat diep loopt is niet per definitie daar naar toe getrokken. Een pony die ik rijd kan heel licht zijn als ze rond en laag loopt, zelf zo licht dat ik bijna geen contact meer heb. Dan moet ik haar echt naar die teugel toerijden om haar meer op te spannen zodat ik een gevoel van aanspanning heb van achter naar voor. Bij het activeren kan ze dan ook wel eens uit protest gaan zwiepen met haar staart of een bokje geven, tot ik haar lekker los en op het achterbeen heb, dan is het goed.
Als ik haar meer opricht zonder dat ik die lossigheid kan bewaren en die rug los kan houden wordt ze juist strakker tot zeer sterk of loopt ineens boven de teugel, dus voorbij het omslagpunt van een bolle, losse rug, naar een hollere, strakkere rug waar je niet meer fijn in kunt zitten. De kunst is haar dus over de rug te houden, licht in de hand en actief van achteren als je haar steeds meer bergop wilt rijden en in oprichting wilt hebben
Een hand kan ook sterk zijn als er niet gezaagd wordt. Een strakke hand die passief weerstand biedt kan een paard ook vreselijk sterk op worden. Dat heb ik bij mezelf ook wel gemerkt als ik zelf strak wordt. Je kunt beter los zijn met je hand en je paard naar binnen of buiten stellen, hand naar voren, hand weer terug naar de plaats, dan dat je vast blijft houden met druk als je paard zelf ook daaraan blijft trekken/hangen.
En inderdaad, ook in de Z zie je paarden die erg sterk zijn of worden gereden. Vaak hangen mensen er dan liever een stang in zodat ze er minder last van hebben...
De kunst is wel die kracht, uitstraling, impuls en swung op te kunnen wekken, maar toch je paard los en licht te kunnen houden aan de hulpen...
Volledig mee eens.