Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
NoaFleur schreef:Blijven sukkelen helpt niets, maar actief zoeken naar de oorzaak en werken aan een echte oplossing, daar heb je meer aan. Mensen die uit angst naar de hulpteugel grijpen, zijn meer gebaat bij goede les, wellicht op andere paarden. Hulpteugel stelt ze dan in staat weer te rijden, maar de angst om zonder hulpteugel te rijden raken ze er niet door kwijt. Hierdoor blijkt het vaak geen tijdelijk gebruik van de hulpteugel, maar wordt het een vast onderdeel van de optoming.Waarom dan (imo, onnodig!) blijven sukkelen als hulpteugels je even over deze drempel heen kunnen helpen?
horseyfries schreef:Ik ken die voorbeelden van enorme angst van heel dichtbij, maar diegene heeft er nooit ook maar één moment aan gedacht om dit met hulpteugels op te lossen. Weet je wat haar heeft geholpen? Een paard waar ze grenzeloos vertrouwen in had en hier bitloos en zonder zadel op leren rijden. Natuurlijk niet van de een op de andere dag, maar met veel verschillende "soorten" lessen en heel veel geduld en doorzettingsvermogen. Heeft d'r járen gekost. Ik kan niets dan bewondering hebben voor die aanpak.Sorry hoor Q, maar ik vind dat je iets te gemakkelijk denkt dat iemand zich met goede les over angst heen kan zetten.
Ik ken in mijn omgeving uitsluitend mensen die de hulpteugel (en dan met name de Tiedeman) tijdelijk gebruikten en nu zonder kunnen. Ik denk dat het heel waarschijnlijk is dat een aantal van hen zonder hulpteugel gestopt waren met paardrijden omdat het gevoel van "geen controle hebben" voor hen té beangstigend was.
Als ze in een vicieuze cirkel zitten van angst, verkrampen, daardoor krampachtig hulpen geven waardoor het paard zenuwachtig wordt en er nog meer angst ontstaat dan is een hulpteugel soms een heel goed middel om een gedeelte van de angst weg te nemen, al was het maar psychologisch: "ik heb nu wel controle want ik heb een hulpteugel" waardoor ze meer ontspannen gaan rijden en ze vertrouwen krijgen omdat het telkens goed gaat.

horseyfries schreef:De mensen die ik ken hadden ook een volkomen betrouwbaar paard maar "grenzeloos vertrouwen" is al iets wat je niet hebt als je zo bang bent.....
Een slofteugel vind ik absoluut geen hulpteugel voor mensen met angst, je moet er immers gedoseerd mee kunnen omgaan en dat kan je niet als je in paniek bent, waardoor de kans dat je een ongeluk krijgt juist doordat je aan de slof trekt aanwezig is.
russel schreef:
Sommige paarden zijn draken om te rijden en ik ben ook tegen hulpteugels als het niet nodig is, maar is het soms niet gewoon echt nodig?? Als ik dan ontspannen kan blijven zitten, zelf geen kracht hoef te gebruiken omdat meneer zo tegendraads is dat hij zijn hals in de strijd zet en 1 pk eronder zet? Dan loopt hij toch vanzelf tegen die hulpteugel aan? Zijn ze daar net voor gemaakt?
Waar zijn ze eigenlijk voor in het leven geroepen. Toch niet voor die ruiter die niet kan rijden en met de hulp van een teugel ineens wel kan rijden? Idd zijn er paarden die makkelijk aan de teugel te rijden zijn, maar ik ken er ook die het gewoon verdommen. Als je fysiek weinig in huis hebt en een paard die door druk heen rent en een behoorlijke dosis energie, dan vind ik een hulpteugel geoorloofd.
)
Adil18 schreef:
Laat ik het dan nog bonter maken: bange mensen kunnen er maar beter mee kappen, dat wordt toch nooit wat. Tenzij ze over hun angst heenkomen...
Zo'n paard weet al lang wat hij of zij op z'n rug heeft. Als ze maar even doorhebben dat zij de touwtjes in handen kunnen nemen doen ze dat ook wel, of ze worden helemaal panisch van hun angstige ruiter, resultaat: "Oh nee, hij wil niet!", "Hij is veel te sterk!" of "Hij gaat er de hele tijd vandoor!". En wat doen we dan? Dan knopen we er een slof aan
unamie schreef:mee eens
maar vooral een gezond paard kan zonder hulpteugels
paarden met rug/halsproblemen (en daar zijn er nogal veel van)
hebben moeite met nageven dus veel mensen kiezen als "oplossing" een hulpteugel om een paard los te krijgen
maar zo rij je je paard juist nog veel vaster
paarden gaan compenseren en gaan zich dan weer ergens anders vastzetten..erg oneerlijk t.o. het paard vind ik
ik ben antislof dus van de tegenpartij
Ik ga hem vandaag eens flink in die bossen misbruiken, mag met los teugeltje, maar nu bepaal ik het tempo.
Mijn wraak van gisteren. Elaine schreef:Adil18 schreef:
Laat ik het dan nog bonter maken: bange mensen kunnen er maar beter mee kappen, dat wordt toch nooit wat. Tenzij ze over hun angst heenkomen...
Zo'n paard weet al lang wat hij of zij op z'n rug heeft. Als ze maar even doorhebben dat zij de touwtjes in handen kunnen nemen doen ze dat ook wel, of ze worden helemaal panisch van hun angstige ruiter, resultaat: "Oh nee, hij wil niet!", "Hij is veel te sterk!" of "Hij gaat er de hele tijd vandoor!". En wat doen we dan? Dan knopen we er een slof aan
Bij mijn vorige paard was mijn moeder op het laatst ook bang. Hij nam haar in de maling. Hij had haar 1x goed laten schrikken en ze was dus een beetje angstig voor hem. Dat voelde hij en hij nam gewoon een loopje met haar. Het plezier was weg voor haar. We hebben hem uiteindelijk moeten verkopen, en een hele rustige merrie gekocht. Toch heeft mijn moeder niet meer hetzelfde vertrouwen in paarden als voorheen. Ze voelt zichzelf veel veiliger als ze een slof omdoet, terwijl hij helemaal loshangt en ze hem eigenlijk niet gebruikt.
Het is voor haar een kwestie van: als er iets gebeurd, heb ik een backup.
Als ik over straat ga doe ik altijd een slof om, die in principe de hele tijd loshangt. Mijn paard zal uit zichzelf geen stap harder/verkeerd doen.. maar het is en blijft een vluchtdier en als er iets gebeurd heb ik voor mezelf het idee dat ik meer controle heb als ik de slof er dan bij kan pakken.
Elaine schreef:[
Als ik over straat ga doe ik altijd een slof om, die in principe de hele tijd loshangt. Mijn paard zal uit zichzelf geen stap harder/verkeerd doen.. maar het is en blijft een vluchtdier en als er iets gebeurd heb ik voor mezelf het idee dat ik meer controle heb als ik de slof er dan bij kan pakken.
[/quote]
russel schreef:[***] schreef:[
Als ik over straat ga doe ik altijd een slof om, die in principe de hele tijd loshangt. Mijn paard zal uit zichzelf geen stap harder/verkeerd doen.. maar het is en blijft een vluchtdier en als er iets gebeurd heb ik voor mezelf het idee dat ik meer controle heb als ik de slof er dan bij kan pakken.
[/quote]
Dit herken ik, mijn paard is vroeger veel met slof gereden, wil dit niet goedpraten want hij was behoorlijk kort in zijn hals geworden en een flinke onderhals. Maar als ik een slof gebruik dan hangt hij ook los en gaat hij meteen lopen zoals het hoort. Ze weten het wel, ook daarom is het natuurlijk niet goed want zonder de slof neemt hij weer de leiding. Als je een slim paard hebt is het best moeilijk om hem slimmer af te zijn.
QQQQ schreef:De oorzaak van het probleem is ook rijtechnisch gezien niet dat het paard z'n hoofd niet omlaag brengt - en dat is het enige dat de hulpteugel doet. Over het algemeen brengt het paard het hoofd niet omlaag, omdat ie niet voorwaarts genoeg is en/of de ruiter te onrustig is met de hand en/of niet goed zit. Dit probleem lost geen hulpteugel op - goede ruiter-gerichte les wel.
Citaat:Weet je wat haar heeft geholpen? Een paard waar ze grenzeloos vertrouwen in had en hier bitloos en zonder zadel op leren rijden. Natuurlijk niet van de een op de andere dag, maar met veel verschillende "soorten" lessen en heel veel geduld en doorzettingsvermogen. Heeft d'r járen gekost. Ik kan niets dan bewondering hebben voor die aanpak.
) waardoor voor hun de kans op blessures kleiner is. Elaine schreef:Als je de hulpteugels goed gebruikt, puur om je eigen hulpen te versterken.. zie ik er geen verkeerd in.
Ik zie mensen die vrij hoog rijden en soms alleen iets eraan hangen om iets extra te oefenen. Puur omdat je daar als mens te kort komt om je paard óf iets duidelijk te maken óf iets te leren.
NoaFleur schreef:[***] schreef:Als je de hulpteugels goed gebruikt, puur om je eigen hulpen te versterken.. zie ik er geen verkeerd in.
Ik zie mensen die vrij hoog rijden en soms alleen iets eraan hangen om iets extra te oefenen. Puur omdat je daar als mens te kort komt om je paard óf iets duidelijk te maken óf iets te leren.
Hier ben ik het dus ook mee eens, ik wil alleen het woordje tijdelijk nog maar toevoegen. Ik zie er dus ook geen verkeerd in zolang het maar een tijdelijk
hulpmiddel is
polly_amigo schreef:Ik weet wel zeker dat haast iedereen wel eens een hulpmiddel heeft gebruikt.
maar ik denk echt niet dat dat mij een betere ruiter maakt! Tot nu toe heb ik rijtechnische problemen altijd gewoon kunnen oplossen, en ik zal eerst alles proberen voordat ik er een hulpteugel aan zou hangen! Ik heb het idee dat er wel vaak te snel naar een hulpteugel wordt gegrepen.
)
En natuurlijk zijn niet alle ruiters perfect, lijkt onmogelijk zelfs.. Maar toch ligt het wat mij betreft bij de ruiter (is het niet de huidige dan een vorige ruiter die foute dingen heeft aangeleerd bv)..
) Wat is er dan zó verkeerd aan om deze ook te gebruiken???