Ollie23 schreef:Die slechte ervaringen met v. Rijs daar heb ik ook van gehoord. Maar ik vind dat je op een eigen ervaring af moet gaan. Wij zijn ook erg bekend met DAP Bodegraven. Kan me niet voorstellen dat ze werken met een achterhaalde methode van v. Rijs.
Toch is het zo.
Zo'n vijftien jaar geleden is er begonnen met onderzoek naar zadels. Vroeger waren er in feite alleen standaard zadels en daar werden alle paarden meegereden, wat nogal eens problemen op leverde. Als je een recht zadel op een scheef paard legt, zakt het zadel naar één kant. Waardoor het zadel op één kant drukt, waardoor het paard nog schever wordt. Het zadelonderzoek begon dus met het idee daar wat aan te willen doen. In eerste instantie was de oplossing het scheef opvullen van zadels. Als je immers de kant meer opvult waar het zadel scheef naartoe zakt, komt het zadel recht op het paard te liggen en dus komt de ruiter recht op het paard te zitten. In eerste instantie leken de problemen daarmee opgelost. Dit is echt het allereerste stadium van vernieuwende zadelmakerij en Van Rijs was één van de eerste zadelmakers die dit werk deed. Doordat de resultaten aanvankelijk goed leken, heeft hem dit een enorme naamsbekendheid gegeven en zijn klinieken als Bodegraven en Wassenaar met hem samen gaan werken.
Echter, na verloop van tijd bleek dat de zadels weer scheef zakten en de ruiters weer scheef kwamen te zitten. Het onderzoek is toen verder gegaan en wat bleek? Hoewel het zadel recht lag, was de druk niet minder scheef, omdat het zadel immers scheef was opgevuld. Doordat de druk nog steeds scheef was, werd de bespiering op de minder ontwikkelde zijde steeds minder en moest het zadel dus steeds meer opgevuld worden aan één kant en werd de druk op die kant dus alleen maar groter. Het paard werd alleen maar schever, met alle gevolgen van dien.
Op basis van die praktijkgegevens is steeds verder onderzoek gedaan om oplossingen te zoeken. De makers van Flair vonden ze die oplossing in luchtkussens. Dat leverde gigantische verbetering, echter bleven een aantal zwakke plekken van het bestaande standaardzadel bestaan. Met name de drukkende boomtakken op de schoft en het klemmen van de schouder door de doorlopende kussens, moesten als problemen geelimineerd worden. Door verder te onderzoeken zijn nieuwe zadels ontwikkeld.
Wat is er nou aan de hand?
Van Rijs doet nog steeds hetzelfde werk als vijftien jaar geleden en legt alle nieuwe onderzoeken naast zich neer! Hij vult dus nog steeds scheef op om het zadel 'recht' te leggen, terwijl de nadelen al lang en breed bewezen zijn. Die nadelen zijn niet gering, ik zie zelfs regelmatig kreupele paarden puur door het werk van Van Rijs.
Terwijl overal ter wereld zijn inmiddels conventionele methode van opvullen en drukmeting als achterhaald wordt gezien, brult hij nog steeds rond de beste zadelmaker van Nederland te zijn en dat doet hij met zoveel overtuigingskracht dat dierenartsen hem maar geloven en klanten naar hem door blijven sturen. Jammer, want een écht goed passend zadel kan een wereld van verschil maken.