Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
Henrike5 schreef:Die man uit Garderen ken ik ook en hele goede ervaringen mee, wat nog mooier is hij doet het voor 10,- wat naar het kankerfonds gaat. Als je als je bij de 'behandelruimte' komt staat er een melkbus voor de donatie.
Hij heeft naast onze paarden ook mijn vader mogen helpen in de laatste fase van zijn leven toen hij erg moeilijk kon ademen. Bert kwam gewoon op de fiets lang, wou er niks voor hebben dronk een bakje thee en ging weer naar huis. Mijn vader was elke keer keer weer geholpen. Bert was eerlijk meer als verlichten voor een week of 2 kon hij niet maar we waren zo blij want artsen konden dat helaas niet. Zelfde met de paarden tot nu toe heeft hij altijd gelijk gehad, want fotos bewezen later dat Amir daadwerkelijk daar last had. En kan zo nog wel meer noemen. Ik geloofde er ook nooit zo erg in maar het werkt toch wel echt
anjali schreef:Vroeger (ik ben van 1953) had je zulke mensen ook. Men noemde dat een "strijker". Toen ik heel klein was, ik weet er zelf niets meer van, had ik een huidziekte waar dokters niets aan konden doen. Mijn ouders zijn toen met mij naar zo'n "strijker" geweest en daarna was het geheel weg! Mijn ouders lieten het zien aan de behandelende arts, dat het weg was, en die zat maar te zoeken, vond niets meer, en geloofde het niet. Ik ben nu 72 en wel nog een gevoelige huid maar die ziekte niet meer. Die "strijker"had trouwens geen honorarium. Als je wegging stond er een potje in de gang waar je eventueel een vrijwillige bijdrage in kon doen.