Moderators: Essie73, Coby, balance, Firelight, Dyonne, Neonlight, Sica, NadjaNadja, C_arola
maximuss schreef:Dus op de rug met poten (benen) gevouwen is respectloos maar op de zij uitgestrekt niet
...
Begrijpe wie begrijpe kan...
Dood is dood. Er blijft een hoop vlees en botten over maar je paard is weg.
(Ik hoop dat je dan nooit meemaakt hoe een begrafenisondernemer een lijk komt halen, daar komt soms ook genoeg gestuiter en gesleur bij kijken)
NikkiDeKerf schreef:Waarom willen mensen toch zo graag blijven roepen 'dood is dood'? Als jullie ouders, kind of geliefde dood gaat, wil je toch ook afscheid kunnen nemen op een manier die voor jou persoonlijk respectvol en waardig is? Ik tenminste wel. En wat waardig is, is heel persoonlijk natuurlijk. De TS heeft een duidelijk beeld van hoe zij dat voor zich ziet, waarom willen mensen hier zo graag haar daarop veroordelen of even hun mening geven, terwijl daar niet om gevraagd wordt? Wat mankeert je dan, vraag ik me oprecht af...
Ik zou het gruwelijk vinden als het lichaam een menselijke dierbare na het overlijden bijvoorbeeld met een hooivork in een wagen gemikt zou worden en vermalen tot iets wat weer diende als bijvoorbeeld lijmstof of weet ik wat, bij wijs van spreke. Ik zou het moeilijk vinden als er geen uitvaart of andere vorm van ceremonie was. Voor mij hoort dat bij het afscheid. Ik durf te wedden dat voor veel van jullie dat ook geldt. Reageer dan ook gewoon hier met gepaste gevoeligheid en deel de gevraagde ervaringen , geen ongevraagde oordelen.
NikkiDeKerf schreef:Het doel is toch superduidelijk? Iemand vraagt om ervaringen met verschillende paardencrematoriums in Nederland. Ervaringen zijn áltijd persoonlijk, als dat niet zinvol zou zijn kun je heel het subforum 'Ervaringen en diensten' wel opdoeken.
MariekeTV schreef:Ik ben het wel met Nikki eens.
Waarom moeten mensen zo nodig hun mening geven dat ze bijv crematie niks vinden.
Ts vraagt om ervaringen met crematies en dus niet of mensen het wel of niet wat vinden.
Dat mensen zich er niet in kunnen vinden kan ik snappen, maar reageer dan gewoon niet.
Roodvos schreef:Als je even Googled dan zijn er 4 paardencrematoria in NL:
Paardencrematorium Westerhout - Beverwijk
Paardencrematorium Rotterdam – Rotterdam
Paardencrematorium Het Hoeksche Hof - Numansdorp
Paardencrematorium De Bréborgh - Bentelo
Het is een kleine moeite die andere 3 even te bellen/mailen met de vraag hoe het bij hun gebeurt.
tamary schreef:MariekeTV schreef:Ik ben het wel met Nikki eens.
Waarom moeten mensen zo nodig hun mening geven dat ze bijv crematie niks vinden.
Ts vraagt om ervaringen met crematies en dus niet of mensen het wel of niet wat vinden.
Dat mensen zich er niet in kunnen vinden kan ik snappen, maar reageer dan gewoon niet.
Discussie zal er altijd zijn, en er zullen ook zat mensen zijn die naar deze optie gekeken hebben en het bv om de manier waarop vervoer/oven dan gaat een andere invulling gekozen hebben voor afscheid en rouwverwerking. "Ze vallen allemaal af, wegens xyz" is net zo goed een ervaring als "deze heeft mijn voorkeur".

marionblo schreef:Later zag ik een keer hoe Rendac dat deed bij het ophalen van één paard in een trailer. Er werd een soort brancard achter de rug van het paard gelegd, het paard werd aan de benen over de rug gedraaid, zodat hij er op kwam te liggen. En zo werd hij de trailer in gelierd. Dat ging veel sneller en met minder gedoe.
Mando schreef:Die heb ik inderdaad zitten kijken.
Ik vind het allemaal heel respectvol gaan.
Het is geen kat van 3 kilo dat je even neerlegt dus ik snap best wel dat je niet zomaar een paard ff op een brancard leg.
Ja dood is dood maar het gaat allemaal netjes.
Ondertussen hadden ze haar hoefijzers er afgehaald en voor me apart gelegd. Ik had bij de receptie gezien dat ze van speciale klei pootafdrukken van honden en katten maken, dus ik vroeg of ze dat voor mij ook zouden kunnen doen. Dat was iets wat ze normaal niet aanbieden voor paarden, maar wat ze wilden het best proberen. Ze lag op dat moment nog buiten in de zon, dus ik mocht lekker bij haar zitten terwijl ze de klei klaar maakten. Ook het maken van de afdruk gebeurde met ontzettend veel respect. Door de onverwachte hoefadruk duurde het langer dan verwacht, maar zelfs nadat ze klaar waren met de klei, mocht ik nogmaals uitgebreid afscheid nemen. Er was absoluut geen haast of druk, alleen maar rust en respect.
) en mocht ik in de wachtkamer plaatsnemen. De wachtkamer heeft een groot raam met een zijaanzicht op de oven. Ze hebben me meerdere keren gewaarschuwd dat het een krappe oven is en dat het er niet fijn uit zou zien, maar ik wilde het toch per se zelf zien en daar hadden ze alle begrip voor. Ik ben blij dat ze me gewaarschuwd hadden, want het was inderdaad krap, maar ook dat werd zo rustig en voorzichtig gedaan, dat ik juist een gevoel van vrede had.