
Ik heb sinds oktober een bijrijder bij mijn jonge paard. Het heeft tussen de bijrijder en mijn merrie eigenlijk nooit supergoed geklikt. Ze werd er vaak af gegooit en de merrie heeft totaal geen respect voor haar. Met longeren word de bijrijdster een leuk item om over de grond te trekken, aan de hand wandelen stond in de modder gelijk aan skien. En rijden was regelmatig rodeo.
De bijrijdster kon haar niet opzadelen want dan ging mijn merrie bokken, het meisje gaf zich snel gewonnen waardoor er een stalondeugd ontwikkeld was. Iedere keer moet ik er dus bij zijn want gewoon poetsen gaat al niet laat staan opzadelen. Naar de binnenbak toelopen moet ik zelf doen want bij haar wil het paard niet netjes aan het touw meelopen. Met opstijgen moet ik het paard vasthouden want anders ging het niet. Met rijden wordt ze er iedere keer wel afgegooit en vaak durft ze er dan niet weer op.
Ik heb haar heel veel grondwerk laten doen maar zelfs dan lukte het om haar enkel te kneusen omdat het paard een spurt nam. Met grondwerk luisterd het paard ook absoluut niet naar haar (ook als ik er niet bij ben).
Afgelopen week zou ze gaan rijden en omdat ik het nu echt zat was om alles zelf te doen heb ik met haar afgesproken dat ze alles zelf zou doen en ik zou zorgen dat er iemand was om de eerste paar minuten na het opstijgen te blijven kijken.
Ze is een half uur te laat gekomen ja toen was de vriendin die zou helpen al naar huis gegaan. Vervolgens is het haar met veel moeite gelukt om de merrie op te zadelen en naar de bak gegaan. Daar heeft ze niet eens op kunnen stijgen omdat de merrie alleen maar aan het bokken ging als zij op wou stijgen. Toen heeft ze het paard flink gelongeerd, volgens mij is daarbij wel iets gebeurd wat ze niet durft toe te geven want mijn paard is ineens bang voor mensen die in de bak lopen.
Van de week heb ik dus ook gezegd dat dit niet goed gaat komen en tegen haar gezegd dat ze niet meer hoefde te komen.
Ik zit hier toch wel mee in mijn maag want het lijkt nu net alsof ik een rotpaard heb terwijl het echt het tegenovergestelde is. Ik durf mijn zusje van 10 op haar te laten rijden en zelf heb ik echt nooit problemen. Ja op het moment is ze met opstijgen vervelend ze wil dan niet stil blijven staan maar dat is alles. Mijn merrie is bij mij ontzettend braaf ze loopt als een hondje achter mij aan en ik kan alles met haar doen ze is eerder te lui als dat het een wild onhandelbaar paard is. Andere mensen kunnen ook gewoon met haar alles doen, dus moeilijk is ze zeer zeker niet.
Wat vinden jullie hadden jullie hetzelfde gedaan in mijn situatie of hadden jullie nog andere oplossingen?

