Geplaatst ik ben gister zomaar ineens weggestuurd bij mijn verzorgpaarden door een kl*testreek en wil graag mijn verhaal kwijt.
ik verzorg dus al sinds 1998 een fries, carolien. 2 jaar later kreeg ze een zoon, arne. de paarden zijn van een boer die met zijn broer en diens vriendin in een boerderij wonen bij de paarden. mijn moeder en ik hebben arne alles aangeleerd, behalve het inrijden. dat heeft een meisje gedaan die Z2 reed. wij mochten alles met de paarden doen en we hadden nooit problemen. toen we in mei arne ook mochten gaan rijden ging ook alles goed, totdat... die broers vriendin ineens met 2 meisjes van 16 aan kwam om voor arne te zorgen. 1 van die meisjes is de dochter van haar collega. dus ze werden gelijk het lievelingetje en konden in hun ogen niks verkeerd doen. die meisjes hebben niet eens ervaring. de 1 heeft ooit 10 lessen gehad en de ander rijd 1,5 jaar. en dat zetten ze op een pas ingereden paard.
in het begin kwamen ze alleen zondags. toen werd arne wat lastig en durfden ze niet meer. ze kwamen gewoon de hele zomer niet opdagen. dus zei de eigenaar dat ik gewoon mocht rijden op zondag, want hij kon toch niet op die 2 vertrouwen. na de vakantie kwamen ze ineens weer en ze kwamen ook doordeweeks, terwijl het dan onze dag was. dus gingen wij gewoon op zondags ook. toen kwamen ze ook en werden kwaad omdat ze niet konden rijden. wij schonken er geen aandacht aan en gingen naar huis. ze gingen natuurlijk gelijk zielig doen bij die vriendin. dus een week later gingen wij op zaterdags rijden. dan komen ze toch nooit. en je raad het al... ineens stonden ze er weer. dus ze gingen helemaal uit hun dak dat wij er waren en ze dus weer niet konden rijden. ze zeiden dat zij altijd rekening met ons hielden en wij nooit met hun, nou ja zeg. toen zijn er woorden gevallen want dat pikten we niet. 2 van die snotneuzen die een grote bek tegen ons opzetten. ze zeiden allemaal rare dingen over ons wat niet waar was dus we waren goed kwaad. ze zeiden bijv. dat wij nooit kwamen, terwijl we zeker 3x p.w. reden. we gingen naar huis en blijkbaar hebben ze bij die broer en zijn vriendin de raarste dingen over ons verteld. we zijn woensdags gewoon wezen rijden en hebben de eigenaar nog gezien. die deed gewoon normaal tegen ons. wij gingen daarna 2 weken op vakantie en gingen afgelopen dinsdag weer rijden. er was niemand dus geen gezeik. gister kwamen we weer en toen stond die broer ons op te wachten met mijn moeders zadel in zijn handen. die werd in haar handen geduwd en zei: zo en nu oprotten van mijn erf en ik wil jullie nooit meer zien
. geen uitleg, niks. ik zei dat ik dan wel de rest van mijn spullen wilde pakken en dat mocht al amper. we hadden 5 min. dus we hebben dan ook echt ALLES wat van ons is meegenomen, met het gevolg dat ze niet eens meer kunnen rijden samen. er hangt maar 1 singel en 1 hoofdstel en 1 zadel, maar geen teugels, want die waren van ons. kastje is nu bijna leeg, dus ze mogen eerst nieuwe spullen kopen. 
. maar de echte reden weten we dus niet. ik ga proberen die eigenaar te bellen, want met die kl*te broer valt niet te praten. ik heb toch wel recht op een goeie verklaring voor dit lijkt mij? ik ben alleen bang dat als ik bel ik die broer krijg en die hangt gelijk op. het liefst wil ik de eigenaar face to face spreken. dat is beter dan door de foon. maar hij is daar bijna nooit alleen en ik ben er ook niet meer welkom. ik weet me geen raad dus. hoe dan ook, ik ben nu dus mijn 2 maatjes kwijt en mis ze enorm. ik ben verdrietig en pissig tegelijk. ze waren een deel van mijn leven geworden 
sorry voor het hele lange verhaal, maar ik moest het van mij afschrijven.
bedankt voor het lezen.
