Vertrouwen kwijt

Moderators: RianneH, Neonlight, Nadia, Lous, LindyH, balance

Antwoord op onderwerpPlaats een reactie
 
 

IsaCalixa

Berichten: 3281
Geregistreerd: 06-02-13
Woonplaats: Groningen

Vertrouwen kwijt

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 17-11-13 15:24

Hoi iedereen,
Dit is iets waar ik al een tijdje mee zit, en ik hoop dat jullie misschien advies hebben.
Ik heb nu ruim 3 jaar een verzorgpony, een haflinger. Daarvoor reed ik altijd manegepaarden. Ik moet zeggen dat ik door mijn verzorgpaard wel beter heb leren rijden, maar ook vaker moeilijkheden heb gehad. Opzich is het een schat van een paard, maar ze kan ook snel ergens van schrikken of rare fratsen uithalen om ergens onderuit te komen. Heb er wel mee om leren gaan, maar ik ben ook vaak gevallen. Sinds een paar maanden is bij mij het plezier in het rijden echt afgenomen. Dit door onder andere de volgende gebeurtenissen: Ik ging meerijden met een koetsentocht (gewoon onder het zadel) en deze tocht duurde een paar uur, wat sowieso al vermoeiend is. Maar mijn paard was de hele tijd erg druk en zat steeds maar te drammen en te drammen. Op den duur werd ik zo moe en gefrustreerd van het inhouden, dat ik gewoon in tranen uitbarstte en uiteindelijk blij was toen het voorbij was. Een tijdje later besloot ik om weer eens te gaan springen, want dit had al een tijd niet gedaan. Ik besloot te beginnen met een klein sprongetje en rustig aan, de eerste keer weigerde ze (omdat ik te veel twijfelde), dus de tweede poging spoorde ik iets meer aan maar toen sprong ze erg vreemd en hoog, waardoor ik er af viel en mijn rug en schouder erg had bezeerd. Sindsdien durf ik ook bijna niet meer te springen. Nu besloot ik een paar weken terug even lekker rustig aan te doen en een rondje door het bos te maken. Allemaal leuk en ging goed, dus ik besloot een klein galopje te doen op de weg terug naar huis. Maar nee, het mocht weer zo zijn, mijn paard schrok ergens van, sprong opzij en ik viel eraf. Ik viel op mijn hoofd waardoor ik een tijdje zwart voor mijn ogen zag. Hierdoor ben ik erg geschrokken en sindsdien durf ik nauwelijks meer op buitenrit, te springen of ├╝berhaupt te galopperen. Het enige wat ik nu nog doe is een beetje in het land rijden of logeren, maar wat ik het liefst doe is eigenlijk springen of lekker in het bos rijden.
Ik heb dit probleem besproken met de eigenaar en hij heeft voorgesteld dat ik op een ander paard van hem ga rijden, maar dit weet ik zo nog niet. Het is niet bekend hoe dit paard zich gedraagt tijdens het rijden. Maar aan de andere kant heb ik toch wel een band opgebouwd met mijn eigen hafje, ondanks alles wat er gebeurd is. Ik houd dus wel van het dier, maar het plezier in de paardensport is bij mij gewoon bijna helemaal weg. Ik weet niet meer zo goed wat ik ermee moet, ik heb wel lessen genomen maar toch doe ik liever mijn eigen ding. Ik kan het ook niet over mijn hart verkrijgen om iemand anders op mijn paardje te laten rijden en zelf zomaar op die andere haflinger te gaan.

Hebben jullie misschien nog enig idee wat ik kan doen? In ieder geval bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Ik zit hier erg mee..

Isabelle


Antwoord op onderwerpPlaats een reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 4 bezoekers