Ik heb met Tiko een groot problemen, als ik met hem ga buiten ga rijden gaat hij altijd staken. Het gebruikelijke stukje stappen naar de ponyclub gaat goed, maar verder
Proberen om te draaien, terug te rennen, als ik hem naar voren probeer te dwingen gaat hij steigeren etc. Het lukt me niet hem verder te krijgen; niet met geweld, niet met geduld en niet met liefde
Ook met de endurance wil hij niet weg van start of p/a.
Kom ik echter een andere ruiter aan, wil hij daar prima mee mee, is hij heel looplusig en heeft hij heel veel plezier, daardoor lijkt het niet echt onwil. Is hij toch stukken alleen, loopt hij vaak en hard en vooral heel zielig te hinniken.....
Ook als hij alleen in de binnenbak is, is hij vrij onzeker en hinnikt hij vaak.
Rijd ik met iemand buiten, ging het in het begin altijd goed, maar nu draait hij zelfs dan om, als we nog dicht bij huis zijn, zijn we verder weg, dan is een ander ruiter wel voldoende motivatie en ook op wedstrijden is dat genoeg.
Nu vroeg ik me af, is dit wel ECHT kloten, of kan het zijn dat hij het 'eng' vind om alleen te zijn?
Zodra ik ervoor loop wil hij namelijk wel opeens, terwijl hij dan, als hij wil, natuurlijk ook kan blijven staken. Hij loopt dan ook echt achter me, kruipt helmaal achter me weg.
Ben heel benieuwd naar jullie reacties!
. Hinikken is niet erg en mag je ook echt niet gaan bestraffen, steigeren is wel erg en dat mag hij per definitie gewoon niet doen evenals rennen en bokken
Da's gewoon stoutigheid omdat ie weet dat ie zo toch sterker is dan jij.
Probeer goed op je eigen houding te letten dat je niet verkrampt gaat zitten want dat voelt hij ook aan. Probeer ontspannen te blijven en niet van te voren al te bedenken van ohoh hij heeft vast geen zin meer..... gewoon gaan met die banaan en geen gezeur. Ik weet hoe moeilijk het is en hoe frustrerend ook maar uiteindelijk zul je zien dat jij de langste adem hebt en je moet ook doorzetten wat jij wil. Mijn paard gaat vaak in staking gewoon om mij even uit te proberen en zodra ik dat win dan is er niets meer aan de hand en crossen we lekker het bos rond en dat vindt hij heerlijk dus ik begrijp ook nooit waarom hij zo moeilijk doet
