Eerder dit jaar hebben we daar een kampioenschap gewonnen en meestal loopt ze dan ook erg fijn in de banen van die stal, maar vandaag was een ander verhaal...

Losrijden ging fijn. Blond was ontspannen, wakker en totaal niet zuur (ik dacht dat ze lichtelijk hengstig was).
Toen moesten we naar buiten voor de eerste proef. Blond, die normaal nergens bang voor is, scheet om te beginnen in d'r broek voor het juryhok.
De proef was één groot drama. Bokken, stijgeren, bijna alles in verzet! (Lichtelijk hengstig bleek driedubbel hengstig te zijn.)
Deze proef sloten we af met 172 punten, wat me nog meeviel. Ik had niet meer dan 160 verwacht.
De ring even uit tussen de eerste en tweede proef door, even paard streng toegesproken. (Lees: beetje lekgeprikt aangezien er in m'n proef alleen maar naar mijn been gebokt werd.)
De tweede proef ging een stuk fijner. Nog steeds was ze te zuur om alles en stout, maar het verschil met proef één mocht er wezen.
Dit werd uiteindelijk beloond met 180 punten, toch nog een winstje dus.

Toen we terug de binnebak instapten om uit te stappen ging madame trots in de spiegel staan hinniken, waarop ik antwoordde met een boze bromstem dat ze vandaag absoluut de knapste niet was... Kapsones!
Sorry voor de lange inleiding.
Commentaar welkom, maar houdt het vriendelijk na deze deprimerende dag voor mij. 
Losrijden:
Naar de buitenbaan:
Op de foto hierboven vonden we het nog wel leuk allebei...
Middendraf, mooi achterbeen.
'Ik ben een hengstige merrie, dus als jij je been aanlegt om te wijken doe ik lekker dit. Nanananana!'
'Sjips, nou heb je me alsnog gedwongen...'
En hier vonden we het allebei niet zo grappig meer...
Gelukkig, ik kon nog lachen!
Joepie!! Ze kan passage en d'r hals héél mooi opkroppen.
Goede middenstap. Niet tijdens de proef helaas.

Bedankt voor het kijken!
