Ik wilde graag zien wat het met mijn houding deed, dus vroeg ik mijn vader wat (confronterende) foto's te maken.
Ik moet nog wennen aan dit zadel. Lotje is een bijna 6-jarige merrie van Negro uit een Cabochon moeder. Ik start haar L1. Veel wedstrijden rijd ik niet, omdat ik altijd een winterstop houd en dit buitenseizoen volledig in het teken staat van mijn poonietje. (ivm verkoop dit jaar)
Ze staan 24/7 in het land en dat heb ik geweten. Lotje komt nogal snel in een 'fokmerrie model'. De singel die ik meegenomen had past niet meer, een langere nog maar nét. En in de midden- of uitgestrekte draf moet ze met de benen wijd.
Buik zit in de weg.1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

Niet actief genoeg, véél springverlies
:9.

10.

Ik weet het... MIJN HANDEN!
Die kan ik alleen bij elkaar houden als ik de dieren fijn aan het lopen heb.
Het is heel spijtig, maar haar springvermogen is 0,0 (in tegenstelling tot Conchietje).
Lotje vindt het niet eens leuk om te doen, maar ik vind springen een goede oefening, dus we doen het af en toe voor de afwisseling. Op fenomenale hoogte, ghehe.
11.

En nog 2 foto's van Conchietje, mijn andere vosje. M2 dressuur in Heerde.
12.

Volte in contragalop, moet meer bij elkaar:
13.

*zoekt dekking*
Ziet er goed uit hoor
trouwenss dat andere paardje is ook echt een leukerd
Waarschijnlijk toch een voorbeeld van 'smaken verschillen'.


