Ik maak zeker 3x per week flinke buitenritten met haar maar ze blijft maar schrikkerig met schaduwen, hekken, stammen die opgestapeld liggen etc. Voor verkeer en trekkers etc. is ze helemaal niet bang maar juist voor die simpele dingen. Vooral in galop maakt ze de raarste zijsprongen en ik ben blij dat ik nog steeds geen hernia heb opgelopen
Uiteraard valt ze dan ook iedere keer terug in draf want je bent helemaal uit je concentratie als ze weer zo'n bokkespong maakt. Van de week had ik het ook in stap langs een drukke provinciale weg. We gingen zo'n beetje in travers over het fietspad omdat ze iets raars langs het pad zag liggen. De auto's vlogen vlak langs me heen, en daar is ze dan helemaal niet van onder de indruk. Ik wel dus, moest nog úren bijkomen. Als ze nerveus is, pakt ze soms ook het bit vast. Ik rij op een rubber gebroken D-trens. Wie weet raad??? 
Ze is gewoon af en toe heel jolig, vooral op mulle zandpaden. Haar hoofd ging helemaal naar beneden toen ik haar van galop terughaalde naar draf, we waren bijna weer bij de stal. Misschien dat ik toch eens moet beginnen met een martingaal zodat ze haar hoofd niet meer zo hoog en laag kan brengen. Ze is ook zó vreselijk sterk. 

laat ik haar maar in de gaten houden in plaats van de omgeving.....