Nanza die ik gekocht heb als redelijk neurotisch en onzeker paardje en mijn moeder die paarden zo lief en leuk vond maar er niet op durfde in verband met een whiplash.
En zie ze nou, Nans als beginnerspony en mijn moeder die vandaag mij vertelde dat ze wilde draven en dat het haar niks uitmaakte dat Nans hard ging.. Kortom; dit had ik van mijn levensdagen niet verwacht, en ik had zelfs al een rustige pony gereserveerd waar mijn moeder op kon leren draven, maar dat wilde ze niet want ze vertrouwt Nans.
Ik vind het echt helemaal geweldig hoeveel lol mijn moeder (bijna 50) hierin heeft, en hoe braaf Nans alles over zich heen laat komen en hoe goed hij meewerkt. Met het draven was het natuurlijk redelijk wat gestuiter op zn rug, maar meneer draafde (nogal vlot
) door. Geweldig! Het is voor mijn moeder natuurlijk erg lastig om het ritme qua lichtrijden te vinden, maar met veel oefenen komt dit vast goed.
Ik ben in ieder geval heel erg trots op zowel mijn moeder als mijn pony.(oja, het was meer dan een half jaar geleden dat mijn moeder weer te paard zit, in verband met een gebroken teen die niet wou helen, daarvoor heeft ze 4 lesjes gehad)
Hier was foto's:



Ze moet er nog om denken dat ze haar hakken netjes uitdrukt en haar handen leiden af en toe een eigen leven, maar dit komt wel goed.
Geen foto's van de draf, ik had een pony op sleeptouw (of de pony mij
) en dat fotografeert zo lastig.


Vind dat je moeder het netjes doet, voor de 5e keer op een paard! En dat dekje staat Nans goed zeg


