omdat we van afwisseling houden gaan we nu zo nu en dan naar het veldje te rijden. We lopen er aan de hand heen en als ik na vijf minuten eindelijk zit gaan we los. Ze vindt het geweldig maar ook reuze spannend, ik heb soms moeite om haar bij me te houden (vandaar soms wat strakke teugels, dan gaan we weer even hard. ) er hoeft maar iets te bewegen. Het is voor ons beide heel erg goed want zo leren we veel, dute leert wennen aan andere omgevingen en ik kan nog beter werken aan mijn houding en zit, Sinds ik nu les heb gaat het al beter maar er is nog veel om aan te werken en dat wordt hier weer pijnlijk duidelijk
stappen



rennuh


eindelijk moe genoeg om de teugels los te laten

wijken, zijn we in de les net mee bezig dus is echt nog in de beginfase ben al blij als we een stapje opzij gaan ging echt niet eerst






eigen commentaar
tenen naar binnen
been naar achteren
rechter op zitten
teugels komt door dat ze soms niet te houden was is normaal wel goed
voor je kijken
etc
tips graag
groetjes