Aanpak ligt een beetje aan de reden waarom het paard er niet bij blijft met z'n hoofd.
Mijn oude ervaren merrie gaat lopen schrikken en spelen als het werkje dat ik van haar vraag niet interessant genoeg is. Die maak je niet blij met een uurtje alleen maar rondjes sjouwen.
Mijn jonge ruin daarentegen raak ik kwijt als ik te lang met hem werk. Die moet ik korte, interessante werkjes aanbieden. Die heeft minder concentratie-tijd. Dat moet nog opbouwen. Dat doe ik heel rustig aan, door steeds ietsjes langer ergens aan te werken. Verder accepteer ik het gewoon, of ga ik na een stukje training wat hij braaf doet, nog even iets heeeeel anders doen. Dus bv als ik wat gewerkt heb aan schouder- en heupcontrole, daarna nog even wat verruim- en verkortwerk doen mbv balkjes.
Of als ik in het begin juist veel actief schakelwerk gedaan heb, dan doe ik daarna nog wat oefeningetjes met bv wending om de voor- en achterhand.