ow dit is een bekend verhaal! Mijn merrie kan ook precies zo doen. Wat bij mij heel erg helpt is regelmatig naar het bos gaan. Hoe gestresst ze ook doet, gewoon zelf rustig blijven doorrijden.
Als mijn paard op de terugweg, net als jou haf, niet rustig wordt, laat ik haar aan de lange teugel stappen (ze gaat dan wel gigantisch hard, maarrr ze wordt wel rustig). Als ze daar té gemiept voor is dan laat ik haar heel rustig lopen.
Ze gaat wel dribbelen dan, maar dat is vermoeiend en op het eind komt ze dan iets tot rust...
Ik vind het ook erg eritant, maar ik denk dat het gewoon een karakter trekje is..
Maar hoe vaker ze op \ vreemd terrein \ komen, hoe minder het wordt!!