Manuutje1990 schreef:1. Je geeft een zekere druk in de mond, en je drijft het paard goed voorwaarts tegen het bit aan. Zodra het paard los laat, laat jij ook los. Bij stelling en buiging vragen druk op de buitenteugel, de binnenteugel iets meer ontspannen en hem daarmee wat naar binnen vragen.
Ik ben het er zeker mee eens dat het paard voorwaarts moet zijn. Het paard moet aan het been zijn en naar voren willen als jij dat wil.
Ik ben van mening dat eerst jij los moet laten en niet eerst het paard. Een paard gaat niet loslaten als jij vast blijft houden. Jij moet vragen en toestaan.
Ik ben meer voor druk op de binnenteugel en binnenbeen. De buitenteugel en het buitenbeen begrensen de hele boelzelfs al rij je op de hoefslag. Mocht het paard om dezelfde hand moeilijker zijn op de andere kant, dan ga ik ook voor buitenteugel erbij.
Citaat:
2. Met contact op de teugels, het paard zo jou hand op laten zoeken, hem lekker voorwaarts houden, geen druk geven op de teugels, wel contact. Stelling en buiging vragen met je binnenteugel.
Ik vind dit vooral een goede manier voor een jong paard. Een jong paard zal hier minder op afschrikken en zal sneller de hand aannemen. Wel druk op de teugels maar niet te veel.
Een paard moet eerst aan het been zijn, dan de hand op willen zoeken en vervolgens zich willen buigen en stelling aan willen nemen.
Ik ga voor een jong paard eerst voor 2 en later voor 1. Om meer te kunnen moet je meer vragen en meer druk op de teugels hebben. Maar beide manieren vind ik correct.