Buitenrit alleen?! GRRRR
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
- ping
- Berichten: 48
- Geregistreerd: 23-05-04
- Woonplaats: alkmaar
Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst door de TopicStarter : 15-03-06 10:43
Als we met 2 paarden gaan kan ik in het bos voorop rijden maar we moeten een stuk over de weg en dan gaat ze staken of als een idioot achteruit (2 maanden geleden stond ik met haar ineen op het fietspad aan de andere kant van de weg, drijven waarbij voor ruimte en ook met zweep erbij heeft geen nut).
Van de week weer een stuk alleen geprobeerd, we komen bij het eerste huis, mevrouw wilde zich omdraaien was al in de achteruit maar daar komt niks van in dus maar stil gezet en beetje bij beetje naar voren (2 stappen en daarna voluit hakken in de grond). Toen maar omgedraaid op mijn teken en rustig teruggereden.
Gisteren heb ik dezelfde weg gewandeld-heenweg ok beetje kijken- terugweg moest ik haar echt opzij duwen want anders springt ze gewoon weg boven op me.
Dus iemand tips?
- mariettek
-
- Berichten: 1743
- Geregistreerd: 25-02-06
- Woonplaats: Ermelo
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 15-03-06 12:53
). Ik denk dat er geen andere oplossing op zit dan heel en heel veel oefenen. Veel buiten wandelen, ook met andere paarden naar buiten, en als je alleen gaat: niet opgeven! Gaat je paard stilstaan; prima! Gewoon ontspannen blijven zitten. Niet toestaan dat ze een stap achteruit gaat, en net zolang wachten tot ze een stap naar voren doet. Dan meteen belonen. Na bijvoorbeeld drie stappen draai je om en ga je terug. De volgende keer na vijf stappen, enz. Je hebt hiervoor een engelen geduld nodig, maar op den duur zal het beter werken dan boos worden. Veel succes!
- Scum
-
- Berichten: 33283
- Geregistreerd: 11-08-03
Re:
Geplaatst: 15-03-06 13:17
Hij stopte daar, wilde zich omdraaien en begon achteruit te lopen.
Aha, hij wilde dus wel achteruit lopen.... Ik heb hem omgedraaid en in zijn achteruit over dat stuk fietspad laten gaan. vond hij niet echt leuk
Wellicht dat je dat dan ook kunt proberen. Op het moment dat hij staakt draai je hem om en ga je achteruit. Voor mijn part 20 meter achteruit. Dan weer voorwaarts proberen. Werkt dat niet, dan weer achteruit.
Ik zou het gedrag iig niet accepteren. Persoonlijk denk ik dat je het niet moet tolereren dat ze gaat stilstaan en schouderklopjes zullen ook niet veel helpen
- mariettek
-
- Berichten: 1743
- Geregistreerd: 25-02-06
- Woonplaats: Ermelo
Re:
Geplaatst: 15-03-06 14:26
- elmiran
-
- Berichten: 7558
- Geregistreerd: 11-09-04
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 15-03-06 14:39
Ik heb een tijdje terug op een fjord alleen buiten gereden die nog heel jong was en nog niet zo vaak buiten gereden werd. Ze hing heel erg aan de groep en vooral het eerste stukje was erg lastig omdat ze er alles aan deed om terug te gaan en ze wilde gewoon niet vooruit. Zelfs toen ik op de helft van de route was probeerde ze het. Gewoon blijven proberen, als het niet lukt rijd ik een kleine volte en probeer ik het opnieuw. Soms helpt het ook wel als je, je paard even een paar passen in de achteruit zet. Ik heb de fjord een paar keer gereden en de laatste keer was het er helemaal uit. Gewoon niet opgeven of omdraaien en vooral veel belonen als ze vooruit gaan.
- evita_
-
- Berichten: 2791
- Geregistreerd: 15-01-05
- Woonplaats: Noord Holland
Re:
Geplaatst: 15-03-06 14:47
Als je niet alleen op en af kunt stappen op een buitenrit moet je niet een buitenrit gaan maken, dan ben je er nog niet aan toe.
- Scum
-
- Berichten: 33283
- Geregistreerd: 11-08-03
Re:
Geplaatst: 15-03-06 15:33
Ernaast lopen zou ik zeker nooit doen. Als je erop zit heb je veel meer te vertellen. Ze mocht eens aan de kant springen en bovenop je tenen komen....
- evita_
-
- Berichten: 2791
- Geregistreerd: 15-01-05
- Woonplaats: Noord Holland
Re:
Geplaatst: 15-03-06 16:33
Scum schreef:Ik vind het paard niet bang klinken.
Ernaast lopen zou ik zeker nooit doen. Als je erop zit heb je veel meer te vertellen. Ze mocht eens aan de kant springen en bovenop je tenen komen....
Of het paard bang is kan ik ook niet opmaken vanuit het verhaal. Maar ook een bang paard is juist makkelijk te leiden als jij de leider bent.
Maar dat als je erop zit je veel meer te vertellen hebt ben ik niet met je eens. Dat zou de omgekeerde wereld zijn. Als je op de grond naast je paard, het paard niet eens naar je kan laten luisteren...ga er dan aub niet opzitten. Ze mocht eens niet meer onder controle zijn en er met je aan de kletter gaan...als je ernaast loopt kun je tenminste nog loslaten. Zit je erop dan ga je mee of er keihard af. Veel gevaarlijker!
Maar nogmaals, als je je paard niet onder controle hebt ga er dan niet mee naar buiten.
Geloof me TS, ik heb heel veel paarden gehad die hetzelfde probleem hadden als die van jou. Toevallig of niet, ook arabieren. Je moet beginnen bij het begin, de basis.
- Sisim
- Berichten: 94
- Geregistreerd: 02-03-06
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 16-03-06 01:07
Als er een ander paard bij is, is er geen probleem. Dan doet ie alles.
Het probleem bij het paard van mijn vriendin is dat hij nog nooit alleen heeft moeten rijden. Hij komt uit een kudde in de Pyreneeen, daarna is hij bij een Merens fokker beleerd en ging hij met de groep mee buitenritten maken. Daarna kwam hij bij m'n vriendin. En wij begonnen samen te rijden. Het paard stelt zijn vertrouwen in de andere paarden, niet in de ruiter. Daar zit het probleem. Ik weet niet of het bij jou hetzelfde is, het paard van mijn vriendin is gewoon bang alleen. Wij zijn nu erg bezig met 'vertrouwen in de ruiter kweken'. Ze wandelen samen, eerst langs de weide zodat hij het andere paard steeds kon zien, toen steeds een stukje verder. Dit gaat goed. Straks gaan we proberen samen te beginnen met een rit, een stukje te splitsen en dan weer samen komen. Ik hoop dat hij zo leert dat het helemaal niet erg is om alleen op pad te gaan, dat hij veilig is bij de ruiter.
Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat je straks met je paard alleen lekker naar buiten kunt.
- elmiran
-
- Berichten: 7558
- Geregistreerd: 11-09-04
Re:
Geplaatst: 16-03-06 01:20
Scum schreef:Ik vind het paard niet bang klinken.
Ernaast lopen zou ik zeker nooit doen. Als je erop zit heb je veel meer te vertellen. Ze mocht eens aan de kant springen en bovenop je tenen komen....
Mee eens, als je erop zit heb je veel meer te zeggen. Zou er zeker niet naast gaan lopen als een paard al zo moeilijk doet met jou erop.
- Reddevil_taz
-
- Berichten: 61
- Geregistreerd: 02-11-05
Re:
Geplaatst: 16-03-06 10:48
Ik heb nu zelf een paard en ik merk echt het tegenovergestelde. Als ik ernaast loop ziet ze mij als leider en blijft ten alle tijde bij mij, vooral als ze bang is.
Als ik erop zit is ze mij een beetje kwijt, ik heb er wel controle over, maar ze staakt sneller en is sneller bang. Als ik ernaast loop is dit veel minder.
Bovendien zou ik een vluchtdier liever loslaten, dan dat hij met mij aan de kletter gaat. Gelukkig is beide nog nooit gebeurt, of in ieder geval niet in een erge mate.
- ping
- Berichten: 48
- Geregistreerd: 23-05-04
- Woonplaats: alkmaar
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst door de TopicStarter : 16-03-06 13:59
Deze ging dan het eerste stuk voorop (we moeten langs een drukke weg en dat paard is bomproof) en ik sjokte erachteraan (letterlijk want madam vind het dan niet interessant allemaal), echter in het bos ga ik dan voorop en dan is ze super, loopt lekker door enzo (dit ook op het strand- als ik dan in een uitgestrekte draf zit dan moet het andere paard in de galop om het bij te houden).
Met het andere paard kan en ga ik geregeld alleen naar buiten, beetje kijkerig en af en toe een pas opzij maar verders niks aan de hand.
Alleen is madam aan de hand dus wandelen ok, kijkerig en af en toe een grOte pas opzij maar dat terzake.
Ik wil het wel proberen erop en eraf springen want dat is geen probleem, ze blijft wel stil staan of ik ga eerste stuk naar het bos lopen en daarna ga ik erop....hier ben ik nog niet over uit.
Nu wil het dus ook dat we op dit moment niet samen met het andere paard naar buiten kunnen omdat we nog een tweejarige zoon van het andere paard hebben staan die wel een kwartiertje alleen op het land (absoluut niet alleen in zijn box want die breekt hij af) kan staan maar niet langer -hij wordt kletsnat van het rennen en hij loopt alleen maar te gillen, ook is hij al eens door de bedrading heen gevlogen omdat hij heel zielig alleen was-vond hij dan. Dus er moet er altijd een bij hem blijven.
Dilemma, dilemma....
- evita_
-
- Berichten: 2791
- Geregistreerd: 15-01-05
- Woonplaats: Noord Holland
Re:
Geplaatst: 16-03-06 14:09
Elke dag eventjes alleen laten staan. Beginnen met geen enkel paard in zicht voor 1 minuut, en dat steeds opbouwen. Op een gegeven moment leert het paard wel dat de paarden die weggaan, ook weer terug komen. Paard geeft zelf wel aan hoe lang het duurt voordat je een uur of langer weg kan blijven. Wij hebben ook van die stresskipjes die zogenaamd niet zonder elkaar kunnen maar als je het opbouwt valt het ze best mee.
Ben benieuwd hoe je buitenritten straks gaan!
- BiancUgo
-
- Berichten: 3893
- Geregistreerd: 13-02-05
- Woonplaats: De Veluwe de mooiste plek op aarde!!
Re:
Geplaatst: 16-03-06 16:15
Scum schreef:Paar maanden geleden wilde mijn paard perse niet over een stukje fietspad heen. Zweep hielp niet en bovendien zat ik pal naast de provinciale weg dus ik moest oppassen.
Hij stopte daar, wilde zich omdraaien en begon achteruit te lopen.
Aha, hij wilde dus wel achteruit lopen.... Ik heb hem omgedraaid en in zijn achteruit over dat stuk fietspad laten gaan. vond hij niet echt leuk
Wellicht dat je dat dan ook kunt proberen. Op het moment dat hij staakt draai je hem om en ga je achteruit. Voor mijn part 20 meter achteruit. Dan weer voorwaarts proberen. Werkt dat niet, dan weer achteruit.
Ik zou het gedrag iig niet accepteren. Persoonlijk denk ik dat je het niet moet tolereren dat ze gaat stilstaan en schouderklopjes zullen ook niet veel helpen
Mijn paard heeft precies hetzelfde als we met een groep gaan loopt meneer voorop en zodra ik alleen de weg op ga ziet hij overal spoken en gaat bij het minste geringste waarvan hij denkt dat er een kabouter kan zitten in de ankers en komt omhoog en draai weg van de plek waar we stonden, ik heb geen zweep bij me omdat ik dit graag wil proberen zonder hem helemaal op de kast te jagen, ik moet een stuk langs de provinciale weg en halverwege krijgt meneer het op zijn heupen en komt in protest 2 meter vooruit en dan gaat hij weer 4 meter achteruit pppff wat en draak en je moet proberen koel te blijven.
Goed na een kleine 20 min was ik het zat het was nog maar een kleine paar honderd meter naar het bos toe, dus ben ik afgestapt en heb hem ff gecorrigeerd en heb een hele zware stem opgezet van nu ophouden en lopen er is helemaal niks waar je bang voor moet zijn.
Nou uitendelijk bij het bos aangekomen ik weer opgestapt, zag meneer weer spoken (de boomstam waar je langs moet om het bos in te kunnen) nou meneer begon weer te draaien en achteruit te lopen, en toen ging er bij mij ook ineens een lampje branden van goh meneer kan zo goed achteruit lopen dan gaan we toch in zijn achter uit het bos in en dat hebben we gedaan en toen we er eenmaal in waren wilde hij heel graag omdraaien en wel gewoon voorwaarts gaan..ppff draakje..
Eenmaal het bos weer uit zag meneer een groene container en begn weer te vervellen dus hebben we hem weer in zijn achteruit gezet en naar een paar meter zijn we weer omgedraaid en weer voorwaarts gegaan, een vrouw die stond te kijken vanuit de huiskamer en moest er om lachen dat ik het zo oploste hahaha..ja je moet wat om thuis te komen..
Veel succes en volhouden!
De aanhouder wint hoor
- Sisim
- Berichten: 94
- Geregistreerd: 02-03-06
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 21-03-06 22:16
Er is altijd wel wat, iedere keer weer een andere oplossing bedenken. Soms word ik er helemaal moedeloos van. Op het moment laten ze zich niet pakken. Leuk hoor.
Maar goed, je krijgt er zo veel voor terug...
Dat van het opbouwen om alleen te zijn werkte voor het paard van m'n vriendin. Die doet nu alleen een beetje maf als de ander weg gaat, daarna gaat hij eten.
Die van mij rent door het draad of springt erover. En omdat ze nu weet dat het zo kan, doet ze het al na een paar seconden. Het enige dat werkt is zorgen dat ze weg is als de ander weg gaat en haar dan terug brengen naar een leeg land. Ze hinnikt wat en daarna geen probleem. Ze moet haar maatje niet zien weg gaan. Da's alles.
Zelf alleen weg gaan is geen enkel probleem. Ze hinnikt dan niet eens.
Maar goed, het paard van mijn vriendin is een ramp als ie alleen met ruiter weg moet, we zijn aan het opbouwen (zie m'n vorige reactie) dus uiteindelijk zal het wel gaan. Het is alleen zo'n gestunt om uberhoubt weg te komen. Eigenlijk moeten er een aantal paarden bij zodat er niet een alleen in de weide hoeft achter te blijven...
- Leeuwnie
-
- Berichten: 915
- Geregistreerd: 09-09-04
- Woonplaats: Zwolle
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 22-03-06 10:59
Als je dat een aantal keer hebt geprobeerd gaat ze zeer waarschijnlijk ook met jou op je rug.
Ik ben het absoluut NIET eens met de stelling dat je persé altijd maar op de rug van je paard moet gaan zitten om je paard zover te krijgen dat ie doet wat jij wilt. ONZIN!! Beter een paard dat zónder stress en vol vertrouwen achter het baasje aanloopt over dat bruggetje dat zo eng is, langs een tractor, een verkeersbord dat 'eng' is enz enz dan op een gestressed paard zitten dat met schoppen en zweep zover gekregen moet worden voordat hij dat bruggetje over gaat.
Mijn angsthaaspaardje heeft gewoon wat meer tijd nodig om te wennen aan 'rare' dingen. Dat betekent dus soms rustig stil blijven staan zodat ze kan kijken en ruiken voordat ik vraag haar verder te gaan. En soms betekent dat dat ik afstap en als eerste het 'rare bruggetje' oversteek. Zonder stress. Geen paniek. En op de terugweg wél op haar rug
. En wie heeft er dan gewonnen?? JUIST!! Niet ik, niet zij: maar WIJ - Sisim
- Berichten: 94
- Geregistreerd: 02-03-06
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 22-03-06 13:01
- Bergje
-
- Berichten: 1701
- Geregistreerd: 18-07-04
- Woonplaats: Het huis naast de oprit
Re: Buitenrit alleen?! GRRRR
Geplaatst: 22-03-06 22:48
In eerste instantie kwam ik niet verder dan 20 meter van stal af, daar zitten namelijk een paar klinkers in de weg in plaats van asfalt en dat is natuurlijk vreselijk
Eerst een keer geprobeerd met mij erop en mijn man ernaast, ze trapte er niet in. Niet vriendelijk en ook niet met aandringen. Omgedraaid en de keer erop weer geprobeerd. Ik kwam iets verder, maar nog steeds niet over dat achterlijk ding heen! Afgelopen zondag ben ik er zelf naast gaan lopen. Klinkers in de weg? Waar? Ze heeft ze niet eens opgemerkt. In mijn geval is het dus gewoon onzin uithalen, als ik erop zit heeft ze blijkbaar niet genoeg vertrouwen en als ik ernaast loop is het goed. Ik heb me voorgenomen om dan maar af en toe af te stappen en zo een compromis te sluiten zodat we wat verder van huis afkunnen. Steeds een stapje verder. Ik voel me eerlijk gezegd naast het paard toch veiliger dan erop als er iets aan de hand is. - BonBon
-
- Berichten: 462
- Geregistreerd: 03-06-05
- Woonplaats: Groningen en Drenthe
Re:
Geplaatst: 24-03-06 00:25
Heel veel oefenen dus met wandelen of met iemand mee op de fiets. Dit kan ook erg handig zijn.
- Leeuwnie
-
- Berichten: 915
- Geregistreerd: 09-09-04
- Woonplaats: Zwolle
Re:
Geplaatst: 24-03-06 12:55
BonBon schreef:Heel veel oefenen dus met wandelen of met iemand mee op de fiets. Dit kan ook erg handig zijn.
Ja! Dat is ook mijn ervaring. Iemand mee op de fiets geeft heel veel rust bij het paard.
- Moniek
- Berichten: 4027
- Geregistreerd: 18-08-05
- Woonplaats: grave
Re:
Geplaatst: 24-03-06 13:03
Laat ze eerst maar eens alles op de grond goed doen voordat je erop gaat zitten.
Het is voor een paard ook veel makkelijker om je te vertrouwen als je ernaast loopt.
Ik zal ook gewoon gaan wandelen.
Lekker spelende wijs en vooral als je weet dat je dat punt gaat berijken dat hij zal gaan weigeren gewoon heel cool onder blijven.
Push hem niet.
Neem eerst een andere route die hij zonder problemen doet.
Zodat hij er ook aan kan wennen dat je er naast loopt.
Uiteindelijk red je het wel met veel geduld.
Ik wens je veel succes
- snoeppapier
-
- Berichten: 4937
- Geregistreerd: 29-03-04
Re:
Geplaatst: 25-03-06 23:57
Met mijn jonge verzorgpaard ben ik ook regelmatig tegen dit probleem aangelopen. Met een ander paard erbij wil hij per sé voorop lopen, wanneer we alleen gingen moest ik hem vooruit branden.
In de eerste plaats ben ik vooral veel gaan wandelen, om op de grond het vertrouwen 100% te krijgen. Dat vertrouwen is er ook gewoon, enge dingen blijven soms eng, maar als ik ernaast volgt hij altijd. Dit is niet altijd het geval als ik op z'n rug zit, dan staakt hij. Ik voel me dan ook niet helemaal fijn, dus stap ik gewoon af. Waarom de druk opvoeren door erop te blijven zitten als je rustig verder kan door af te stappen?
Ik ben wel eens met een stalgenootje naar buiten geweest, ik erop, zij naast haar paardje. Zij wilde ergens blijven grazen, ik wilde verder rijden.
Dit zorgde uiteraard voor stress bij mijn paardje. Alleen verder? NO WAY!
Ik ben toen afgestapt, heb hem gerust gesteld, ben verder gelopen. Al gauw was de stress eraf, toen ben ik weer opgestapt. Maar mooi niet dat meneer vooruit ging! Gelukkig ken ik hem inmiddels goed genoeg om te weten wanneer het écht eng is en wanneer niet, en nu nam hij mij dus gewoon in de maling. Iedere keer dat ik aandreef, ging hij naar achter.
Dus oké, jij wilt naar achter, dan zul je naar achter. Heb hem gewoon heel rustig maar wel resoluut naar achter gezet. Na paar pasjes weer stilzetten, even kriebeltje over de hals, weer been geven om naar voren te gaan. Hij is tot 5x toe naar achter gezet, daarna viel het kwartje, en liep meneer in een vlot tempo vooruit
Je kent je paard goed genoeg waarschijnlijk om te herkennen of het écht angst is of dwarsliggerij. Die van mij blijft altijd even drammen als we het erf af willen rijden als ik erop zit. Dat kun je verlatingsangst noemen, ik noem het gewoon 'de test'. Als ik niet duidelijk genoeg optreedt van "kom, we gaan gewoon naar buiten" verlaat hij het erf niet, dan blijft hij daar dralen. Om een strijd te voorkomen stap ik bij voorbaat gewoon ná het erf pas op, dus verlaten we het terrein gewoon aan de hand, want dan volgt hij wel. 100 meter later kan ik probleemloos opstappen en bespaar ik mezelf een hoop moeite en begint de rit gewoon rustig
- Trieneke
- Berichten: 259
- Geregistreerd: 10-01-05
- Woonplaats: Duitsland
Re:
Geplaatst: 26-03-06 16:20
- naiade
-
- Berichten: 5826
- Geregistreerd: 04-11-01
- Woonplaats: purmer
Re:
Geplaatst: 29-03-06 14:20
evitatinkle schreef:ga eens een buitenrit maken terwijl je ernaast loopt. Dan heb je meer controle. Als dat goed gaat dan ga je op je paard van huis weg en zodra ze stopt er weer vanaf. Als het weer goed voelt stap je weer op enz. Dit gaat gewoon om de langste adem. Je paard zal moeten leren dat jij de baas bent zonder idiote dingen zoals achteruit laten lopen of slaan en schoppen. Als jij elke keer consequent afstapt als ze niet meer verder wil, en daarbij zelf voorgaat zal ze leren dat het niet eng is en dat jij als leider bepaald waar jullie naar toe gaan.
Als je niet alleen op en af kunt stappen op een buitenrit moet je niet een buitenrit gaan maken, dan ben je er nog niet aan toe.
die van mij kan ik niet van af, doet precies het zelfde maar zodra ik af wil stappen word ze helemaal gek ...
ik wacht idd vaak net zolang tot we weer wat meer vooruit gaan, maar het is heel vervelend als ze het doen
mijn beide merries zijn schijterds in hun eentje en vooral na een winterperiode niet de braafste (steigeren, om draaien en achter uit lopen)
ben benieuwd hoe je het op gaat lossen, houd dit topic in de gaten
en er aan toe zijn... tja als ze levensgevaarlijk zijn weet ik niet of dat er aan toe zijn is (niet kunnen rijden)
oh ja, fietsen met beide gaat super, is dus echt het vertrouwen wat ze missen als ik er op zit en niet er naast ben...
- Emaartje
- Berichten: 5832
- Geregistreerd: 08-02-04
Re:
Geplaatst: 29-03-06 16:19