Geplaatst ik wil jullie door middel van foto's mijn verhaal over mij jaar samen met jazz vertellen.
het begon allemaal toen ik Megan (jesterlover) na een paar jaar geen contact te hebben weer ontmoette. Ze nam mij mee naar een oude man die een paard had gekocht maar er niet zoveel verstand van had. Zij verzorgde samen met een ander meisje dat paard.
De eerste keer dat ik jazz zag zou nu een jaar geleden geweest zijn. en men eeste reactie was... wat een groot paard!
na wat vaker mee te gaan mocht ik er ook eens op. het meisje wie jazz ook verzorgde kwam niet zo vaak meer en ik mocht af en toe eens rijden.
toen er en andere pony bijkwam ging megan die pony rijden en mocht ik jazz steeds vaker rijden.
dit waren 1 van de eerste keren:
ik reed steeds meer en meer en er kwamen ook steeds meer pony's. dus ik deelde jazz niet echt meer met megan. maar had nu een paardje voor mij.ik was heel blij!
toen was het lente en moest ik rustig aan doen want jazz was drachtig. ze kreeg een merrie veulen: Amy
Megan met Amy
het was lekker weer en reed dan ook weer vaker
op een dag was ik met Megan aan het crossen in het weiland. En vroeg wat ik al weken in men hoofd had:
Zullen we met zen 2en jij met jester en ik met jazz naar de pony club gaan en wijdstrijden rijden?
haar reactie was ja! gaaf!
dus wij gingen alles regelen.
Met mijn ouders had ik het al snel geregeld. ik mocht van de manege af en met jazz naar de ponyclub/ rijvereneging.
Maar met megan wilde het niet. Megan heeft nog een zusje en die wilde ook. de ouder van megan hadden geen optie voor de voorwaarde van de ponyclub. er moet bij elke les een ouder aanwezig zijn.
Mijn ouders konden dat ook niet maar de iegenaar van jazz wilde wel met mij mee. Maar de ouders van megan wilde niet dat hij over 3 meiden de verantwoordelijkheid had. En het zou niet eerlijk zijn om alleen megan daar heen te laten gaan.
Megan mocht dus niet.
Ik ging dus alleen met jazz naar de ponyclub.
nu ik van plan was om wedstrijden te rijden moest ikgaan trainen want ik reed nu alleen nog maar voor de lol.
In het begin vroeg de eigenaar of ik wilde dat er niemand anders op ging. maar ik vond het prima want iedereen reed altijd op jazz.
maar als i met jazz bezig was geweest en iemand anders ging erop. had ik direct de dag erna het gevoel dat ik alles weer kwijt was waar ik aan begonnen was en vroeg dus ook of dat kon verandren. Dat kon en ik was nog de enige die op jazz reed.
bij de ponyclub
hoe meer ik met haar bezig ging en hoe meer ik van haar vroeg. hoe meer ik ging merken dat jazz eingelijk best moeilijk te rijden was en ik had heel vaak ruzie met haar.
Het ging niet lekker meer ze had geen respect meer voor mij en we reden allebei omdat "het moest"
Toen we een keer op buitenrit gingen is ze er met mij vandoor gegaan. Ik kon niks beginnen ze was zó sterk. ik had alles geprobeerd. haar om draaien, men gewicht erin zetten, zagen. vreselijk was het. voor haar en voor mij.
door mijn paniekerige reactie waren haar mondhoeken kapot en kon ik een paar weekjes niet meer rijden. Toen ik weer kon rijden was ze heel druk en ook een beetje angstig. Ik had haar bang gemaakt.
Door heel veel te knuffelen, losjes te rijden en geduld heb ik haar vertrouwen weer een beetje terug. En nu probeer ik alles weer rustig op te pakken. ze moet weer aan de teugel en netje de hoeken door. we gaan weer bezig met dressuur en minder aan lol en springen besteden.
hier gingen we nog lekker springen
megan heeft 2 dagen geleden een foto en een filmpje gemaakt. Van mij op jazz.
hoe nu gaat:
het gaat gelukkig steeds beter.
Maar ik ga steeds vaker denken is dit wel het geschikte paard voor mij?
Vaak heb ik geen flauw idee wat ik met haar aan moet.
Gelukkig help megan me vaak om even wat hints te geven vanaf de grond en ik merk wel dat het zeker helpt.
dit is het verhaal van jazz en mij een jaar lang.
En ik hoop nog lang met haar door te gaan!
veel liefs rosalie
even lekker recreatief rijden, lekker rustig aan, en dan komt het vanzelf wel goed! 
