Meet Coco. Hij is een 1.54 hoge e-pony en hij is van mijn overbuurmeisje.
Over het algemeen maakt hij er een sport van om zijn hoofd zo hoog mogelijk in de lucht te steken en dan zo hard mogelijk te gaan rennen. Nu was hij een weekje bij mij, want mijn overbuurmeisje was op vakantie, en heb ik hem maar eens even flink aan de arbeid gezet.
Voor mij was het flink wennen. Ik ben een vrij stevige reus van 1.75 gewend en dan is dit toch wel erg klein en ieletjes. Het voelde voor mij haast aan alsof ik kon meelopen op mijn groot formaat shetlander.. Grinnek.
Kritiek op mezelf:
* Been niet zo optrekken. Ik had het effe nodig, een extra hakje, hij is namelijk zo stijf als een plank en niet bepaald aan de hulpen en zo ging t effe wat makkelijker.
* Naar voren kijken en niet naar zijn hals.
* Handen niet te breed zetten. Doe ik best wel vaak, omdat het makkelijker communiceert met de paardenmond.
* Aanleuning is wat onrustig, maar dat komt doordat hij niet echt veel laag en rond loopt in zijn normale trainingen.
* Hij loopt erg op de voorhand, maar dat komt doordat ik hem alleen lang, laag en rond wilde instellen. Lukte niet altijd maar toch.
En toen was de cameraman naar huis... grinnek.
Commentaar mag, graag zelfs, maar be fare en houd er rekening mee dat dit de vierde keer was dat ik hem reed en hij nu weer naar zijn eigen paardenmama is.

