maar als een paard bij mij aan het vervelen blijft, verlies ik toch wel eens mijn geduld.
vroeger was t zo erg, dat ik gewoon af en toe maar afstapte, omdat ik weet dat ik dan moet stoppen.
dit heb ik nu niet meer maar af toe... grrr
Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73


daffodil schreef:Als ik het geduld had om die artikelen te lezen Huertecilla, kon ik waarschijnlijk ook het geduld wel opbrengen om meneer Harmen op een vriendelijke doch dringende wijze duidelijk te maken dat het anders moet............

daffodil schreef:Als ik het geduld had om die artikelen te lezen Huertecilla, kon ik waarschijnlijk ook het geduld wel opbrengen om meneer Harmen op een vriendelijke doch dringende wijze duidelijk te maken dat het anders moet........
Heb wel een instructeur gezocht die zelf extreem rustig is en alles ook zeer rustig oplost, ik leer een hoop van hem en hoop op de langere termijn nog beter met mijn ongeduld om te kunnen gaan.....

en dan het antwoord

Huertecilla schreef:Geen geduld en dan wel paardrijden![]()
Dat isen dan het antwoord
![]()
Voor wie dit kan volgen:
Tja, en waar geen wil is, is geen weg
runningkawa schreef:diep zuchten
zingen, neuriën
en als het echt niet gaat, ff net iets simpels afsluiten en dan maar stoppen.
weet ik van te voren dat ik al een slecht humeur heb, ga ik longeren of laat hem een dagje staan
Urielle schreef:ik ga stappen met lange teugel en liedjes zingen
Helaaas ben ik zodanig gewend van alleen om een weide te rijden dat ik dat ook in de les doe als ik mijn geduld dreig te verliezen
Alleen dan zijn er nog 2 andere ruiters + lesgever die me af en toe wel raar aankeken als ze het hoorde
Dus jij komt er ook wel!