ff een toevoeging:
ik denk dat het probleem gewoon in mijn kop zit!
ik maak het mezelf gewoon veel te moeilijk!
er is niemand die zegt dat ik zo moet rijden,dat wikke in no time nagevelijk moet komen,en dat gaat al echt goed(dus zie ikdat weer als beloning,voor mijn doorzetten)ook wijken en sbw,gaat al redelijk.
maar ik moet dat juist los laten,en mijn lol gaan vinden in de simpele dingen des (fjorden)levens
heerlijk lange buitenritten,tikkertje in de bak,in noem maar wat doms.
als ikd e andere zie rijden,over de dijk,ben ik jaloers!waarom? ik kan zo mee als ik dat wil,maar dat mag ik niet van mijzzelf ofzo,want ik moet in de bek rijden!
nu overdrijf ik het een beetje hoor,maar op een of andere manier gun ik mezelf dat ontspannen buitenritje gewoon niet.
vreem hé?!
bij dat re-intregatieburo noemen ze dat "musterbation"
ik moet,ik moet ,ik moet!
raar hé?!
maar hoe kom ik daar vanaf?
ik moet dus nu een soort schema op gaan zetten(word bij re-intregatieburo gecontroleerd! )
zodat ik alles op een ontspannen manier kan opbouwen,zodat straks hopelijk mijn lichaam ook die dressuuroefningen weer aan zou kunnen!