Zit nu met koppijn op de bank, niet omdat ik gevallen ben, maar omdat ik nu de spanning kwijt ben

Ik ben een aantal jaren geleden van mijn pony in de hindernis gegooid, staander op mijn buik en het lichtje ging uit.
Daarna jaaaren niet gesprongen. Tot vorig voorjaar. Ik stond op een stal met een mega springtuin en vond dat ik het ook weer eens moest proberen. Maar mijn paard voelde mijn angst en ging in de remmen waardoor mijn angst groter en groter werd.
Nou pas een deal gemaakt met iemand. Mijn deel van de deal was dat ik het weer een keer zou proberen, dus bij deze

Met opzadelen dacht ik: martingaal dat is handig. Ook maar mijn zwarte dekje op gedaan, daar zit een soort bokriempje aan vast


Dus wij 3 drafbalkjes neergelegd *nou ja Gaby*, Tiara helemaal blij!! Probeerde ze in 1x te nemen
Masja bibbers. 
Na 6 of 7 keer maar even anders geprobeerd eerst stappen en dan in het midden aandraven
Ging beter.
Toen de hindernissen

De 1e was de engste. Was zeker wel 20 cm
Maar het idee was eng. Dus Tiara eroverheen natuurlijk of het niets was 

Zo hoog was hij


Uiteindelijk tot 60!!! cm gesprongen. Niet 1 weigering





Tussendoor steeds even kijken of er nog controle was


en dan hup weer verder


Niet altijd onder controle


Zó hoog sprong ik


Geen 1 weigering
Dat gaf vertrouwen
Misschien binnenkort nog maar weer een keer springen






is dat niet gewoon het lusje van je shabrak dat je om je singelstoten moet klittenbanden 
Wel zou ik de volgende keer de beugels wat korter maken, verder ziet het er niet slecht uit hoor!!
.. Geloof me, zodra jij je angst niet laat merken, springt je paard echt altijd.. (tenzij er iets engs onder staatt, of heeeel hoog is)..