Niet dat hij dat kan, maar daar wordt aan gewerkt. 
Lammert is nu drie keer mee geweest. De eerste keer durfde hij Donja nog net te aaien, verder vond hij haar een beetje eng. Toch was hij wel in voor een uitdaging en als ik beloofde dat ik haar aan de longe zou doen wilde hij wel een stukje rijden. Zolang ze niet heel hard hoeft te werken vindt Donja alles prima. Ze gedroeg zich dan ook als ideaal beginnerspaard: beetje sjokken aan een los teugeltje en vooral niet te snel.
Ze was zo braaf dat Lammert zelfs wel een drafje wilde proberen.
Natuurlijk hobbelde hij alle kanten op, maar ik vond hem erg dapper.Daarna heb ik hem de basics van het sturen uitgelegd en kon ik mooi even wat foto's nemen. Hij heeft trouwens geen cap op omdat die van mij niet past.


Hij had knikkende knieen toen hij afstapte, maar op de terugweg had hij het alweer grote praat: hij wilde wel galopperen door het bos.
Van de tweede keer heb ik geen foto's, het was al donker. Toen had hij ineens het lichtrijden te pakken en heeft hij per ongeluk een galopje gemaakt. Hij legde zijn benen iets te fanatiek aan en Donja ging over in een heel langzaam huppeltutjesgalopje.
Hij bleef zitten!Vorige week was de derde keer. Het lichtrijden had hij na een half rondje weer onder de knie! Wel weer aan de longe, los draven durft hij nog niet. In stap hebben we nog wat stuur-oefeningen gedaan.
De kwaliteit is niet zo goed, het regende nogal en het was erg grijs.


Ik weet niet op wie ik trotser ben: mijn vriendje die het leuker vindt dan hij zelf ooit gedacht had, of mijn paard dat zich voorbeeldig gedraagd met beginners...


Perfecter kan niet!
)