Om te beginnen....
Ondanks de hele evolutie van het paard, mede door fokkerij van de mens, zijn er aardig wat oorspronkelijke eigenschappen van het paard overgebleven. Zo is het paard van nature een grazer, daardoor heeft hij een lange nek en heeft het vier benen om in evenwicht te blijven staan en sneller te kunnen vluchten (vluchtdier).
Het paard is dus eigenlijk niet gebouwd om bereden te worden. Door het extra ruitergewicht raakt het paard uit balans met het meeste gewicht op de voorhand van het paard.
Dressuur betekend niet meer of minder dan de bespiering en bewegingen van het paard te verbeteren met behulp van gymnastiek.
Alle dressuuroefeningen zijn alleen hulpmiddelen daarvoor!
Dressuur is weer alle basis voor de andere takken van de sport. Zonder dressuur geen paardensport.
Als we verder ingaan op de anatomie van het paard merken we dat het voorbeen een dragende functie heeft.
Het achterbeen heeft zowel een dragende als een stuwende functie en bestaat daarbij uit hoeken. Dat maakt het mogelijk om het gewicht van het paard (én de ruiter) op de achterhand te zetten.
Door een beetje logisch te beredeneren kun je gemakkelijk bedenken dat de eerste (tevens moeilijkste) opgave voor de ruiter is, het gewicht te verdelen en het balans te verbeteren aangezien de ruiter dit ook verstoord. In andere woorden: Al het paardrijden begint bij het 'op de achterhand rijden'. Oftewel het steeds meer verzamelen, hoeveel is afhankelijk van de leeftijd en het niveau van de combinatie ruiter en paard.
Een paard dat niet op het achterbeen loopt (= dus met het gewicht vooral op de voorhand) is dressuurmatig niet goed te rijden.
Je kunt dan al ervan uit gaan dat hij problemen heeft met de aanleuning.
Dus het paard is niet op elk moment, zo laag of zo hoog als de ruiter (die de hulpen beheerst) vraagt in te stellen.
Dat paard zal daardoor minder lenig zijn, meer moeite hebben het het oprekken van de spieren en dus ook eerder in protest gaan. Of in andere woorden zoals veel ruiters het zeggen 'een lastig paard zijn'.
Ik ben van mening dat elk paard dat gezond is en geen erg afwijkende gedragsstoornissen om welke reden dan ook heeft goed op de achterhand gereden kan worden. In elke vorm dat dat niet gaat is er iets mis in de africhting. Zoals mijn onderschrift al zegt: "Een paard loopt zoals je hem gereden hebt."
Om daar even vanuit te gaan:
jarrah schreef:*paard valt uit elkaar
Het paard heeft moeite met het gewicht op de achterhand plaatsen en probeert eronderuit te komen door zich lang te maken. De rugspieren rekken op zonder dat ze actief gebruikt worden. Elk paard is het wel eens gelukt om op de een of andere manier onder het werk uit te komen, al was dat bij het zadelmak maken. Aangezien een paard een gewoonte dier is herhaald hij die manier waarop het gelukt is gegarandeerd elke keer als het moeilijk wordt. Het ene paard verhoogt zijn tempo, het andere bokt/stijgert en in dit geval maakt het paard zich lang. De ruiter die hier niet handig is verliest een stukje controle etc. etc. Op te lossen door met de juiste begeleiding beter te leren verzamelen.
jarrah schreef:*paard loopt op de voorhand
Deze lijkt me na al mijn uitleg hierboven wel duidelijk 
jarrah schreef:*paard loopt te diep
Ja... Zie mijn topic 
jarrah schreef:*paard loopt achter het bit
Oftewel 'achter de teugel' dit is ook een van die manieren van het paard om het zichzelf makkelijker te maken. Het paard houdt zijn rugspieren te gespannen, verkort de monnikskapspier (de spier onder de schoft en het begin van de nek) en ontkomt aan de druk van de teugel. Je kunt een paard in de verzameling zo fijn aan de hand hebben dat je geen druk meer op de teugels hebt maar dan is dat gevraagd en met een correcte aanleuning. In dit geval is het ongevraagd en verkrampt. Kan komen door tandpijn of het is een rijtechnische fout waarbij het paard weer niet voldoende op de achterand loopt. Op te lossen door meer over de rug te rijden (voor de een vwnw, de ander ldr etc.) als het paard maar lager komt en actiever van achterkomt en de hand volgt wanneer de ruiter dit vraagt.
jarrah schreef:*paard loopt voor de LL
Er is een verticale lijn getrokken en wanneer het paard daarover heen gaat met zijn neus loopt die voor de loodlijn. In de dressuurring wordt dit verwacht. In de training wilt het naar mijn mening niet veel zeggen omdat je het paard prima achter de loodlijn kan trainen zonder dat je aanleuningsproblemen hebt.
jarrah schreef:*paard loopt achter de LL
Zie bovenstaande. Maar dan erachter ipv ervoor. Een goed gereden paard kan op elk moment van hoofd-halshouding veranderen zonder in aanleuning af te zwakken en kan dan zonder veel moeite voor of achter de loodlijn komen.
jarrah schreef:*paard loopt niet op het achterbeen
Het gewicht is voornamelijk op de voorhand met alle gevolgen vandien. Heb dat hierboven ook al eens uitgelegd.
jarrah schreef:*paard loopt goed op het achterbeen
Vanzelfsprekend na de tekst lijkt mij.