Omdat ik in het begin nog niet naar buiten durfde in mijn eentje, reed ik dus vooral veel in de bak.
Nu heb ik iemand waarmee ik naar buiten ga, en ook dat gaat heel goed. Hij is echt ontzettend braaf, en ook buiten is te merken dat hij gewoon heel goed de basis erin heeft zitten.
Op 1 ding na: het aangalloperen. Zodra we buiten een galopje willen pakken geeft meneer een jolige bok. Soms heel laag, maar soms ook best hoog. Nu ben ik op zich best wel wat gewend en is zo'n bok best uit te zitten, maar je wilt natuurlijk dat hij ook buiten aanspringt zonder fratsen.
Van de week was hij weer lekker fris en gaf hij een paar hoge, vrolijke bokken bij het aangalloperen op een bospaadje. Het zijn dan ook echt vrolijke bokken en niet bedoeld om mij eraf te hebben. Toch heb ik hem toen teruggenomen en direct daarna weer aan laten springen. Weer een bok. Terugnemen, aanspringen, weer bokken. Tot 5x toe teruggenomen en aangesprongen, en toen eindelijk zonder bok. Ik uitbundig beloond natuurlijk, want dat wilde ik hebben

Even later kwamen we bij een breed, lang grasveld, en omdat ik die week ervoor ervaren had hoe blij meneer was toen we daar gingen galopperen (hoofd zowat tussen z'n benen en een reuzebok), heb ik hem hier nu eerst laten aandraven, heel rustig laten aanspringen. Dat ging goed, maar na 3 rustige galopssprongen kreeg hij toch weer de kriebels en gaf weer 3 hoge bokken en galoppeerde lekker door. Ik heb hem toen niet teruggenomen en ben gewoon doorgeraced, want eenmaal in galop doet hij het niet meer, dan is die 'blijheid' ervan af.
Mijn vraag is nu of ik hem wél moet corrigeren, of dat ik er maar gewoon mee moet leren leven dat het een jong beestje is, dat zo nu en dan zijn blijheid kwijt moet? Want dat laatste snap ik beest vanuit paardenstandpunt gezien, hij vindt het gewoon heerlijk om te crossen en uit joligheid stuitert hij dan gewoon wat op en neer
Ik neem aan dat hij dat als hij wat langer onder het zadel is wel kwijtraakt, dat bokkerige, want zoals ik al zei, het is geen trucje om onder het werk uit te komen oid, maar gewoon een uiting van vrolijkheid
misschien is dit met jou paard niet zo maar je weet maar nooit.