Ik rijdt op het moment een (erg verzwakt) paardje waarbij ik de handen breed moet zetten om een beetje contact te krijgen, daarom weet ik dat je er soms niet onderuit komt. Er is geen echt trucje om van het een naar het ander te komen, het is proberen. Meestal kan ik geleidelijk mijn handen hoger brengen als het contact eenmaal bevestigd is. Maar als ik dan een overgang maak, moet ik meestal weer eerst breed. Wat bij "mijn" paardje je ook wel helpt, is de buitenteugel af en toe helemaal los, dus hand naar voren brengen (even over de manenkam strijken) en de andere hand op zijn plek brengen (dus normale positie) en dan je buitenhand erbij zetten. Je kunt het ook andersom doen, als je paard onmiddelijk afwend als hij geen buitenteugel voelt...)
Echt, het is een kwestie van proberen. Vooral wendingen gaan goed met de handen "gewoon", dus s-en en 8-en groot en klein. Schoudervoor en wijken gaat soms ook goed met de handen op de goede plek. Soms rijdt ik maar gewoon helemaal in verlichte zit met de handen laag en als ik dan lanzaam ga zitten, neem ik de handen mee. Meestal blijft het contact op de juiste manier bewaard.
En lekker "in gesprek" blijven!!!
Met je handen op de gewone plek een paard lager laten komen lukt meestal door een teugel gewoon strak te houden en wat spelen met de ander, en op een gegeven moment wat geven met de andere hand, maar dat gaat lang niet bij elk paard op.
Altijd flink been en zit erbij. Dat moet de overhand hebben. Hoe minder teugel je kunt gebruiken, hoe beter, probeer daar naar te streven.
Helemaal met losse teugel losrijden, en dan echt tien minuten, ook draf en galop pakken, wil ook wel eens helpen. Maar als het paard daarbij de rug hol trekt en de neus omhoog steekt, heeft dat geen enkele zin.
Zitlessen zijn altijd nuttig.