Geplaatst in de piste is ze erg braaf (in het begin was dit NIET zo,
maar na oefening lukt het al erg goed.)
Het probleem:
Ze valt op wandeling ERG moeilijk in te houden. Vermoedelijk (wel 80% kans toe) heeft ze vroeger in de koers gereden, en daarna wat dressuur.
Eenmaal in galop (en dus in haar bloed!), kan IK ze niet meer inhouden.
In de piste (binnen of buiten) lukt het wel, dan kan ik gecontroleerd met haar galopperen, zelfs galopwissels doen...
Maar ohwee buiten, dan moet ik mijn gebroken trensje vervangen door een pelham (met kinketting, ongebroken rubberen bit om het niet TE hard te maken, en een enkele teugel: pelham met bitriempjes), en een martingaal...
Mijn pa gebruikt sporen op wandeling (zodat ze niet al te koppig blijft doen als ze ergens weigert voorbij te lopen), maar ik houd liever een zweepje in m'n chaps... - ik werk liever niet met sporen, na al die jaren heb ik nog steeds 'schrik' dat ik ze op het juiste moment niet correct gebruik, mijn pa heeft er meer ervaring mee. (Ik ben namelijk van de mening: als je niet 100 % ZEKER correct met sporen kan omgaan, gebruik je ze beter niet!)
Het zweepje mag ik op geen enkel ander moment bovenhalen (ook niet in de piste) want dan heeft ze plots een extra vitesse erbij hihi... Enkel als het niet anders kan dus.), en dan valt ze nog NIET in te houden. Crossen dat ze dan doet!! Gelukkig heeft ze een erg gemakkelijk (zalig zittend) galop'je'.
Ze schrikt vrij snel en wil op wandeling soms plots ergens ABSOLUUT NIET voorbij. Als er andere paarden bij zijn, gaat ze daarop (gelukkig) vertrouwen en 'durft' ze wat meer.
Dus mijn vraag: hebben jullie tips om dat 'snel galopperen, en niet in te houden' te verbeteren...
Zodat ik eindelijk met een gerust gemoed kan buiten wandelen...
zonder te moeten vertrouwen op het feit dat Lya weet waar het baantje bijna ten einde is... en ze moet gaan inhouden...
Alvast bedankt voor jullie antwoorden...
