Gert werkt niet met een bit in eerste instantie, dus er ging een touw over het neus heen om mee te sturen.
Men neme een zadel.
Het paard mag eerst aan het zadel ruiken, en daarna wordt het tegen het lichaam aangehouden. Let erop dat de singel niet te groot is, zorg ervoor dat je makkelijk aan kan singelen.
Hierna begon het paard zich gruwelijk te spannen. De rug stond werkelijk helemaal bol. Dit werd voorwaarts opgelost.
Het moment van opstappen kwam. Gert vond het belangrijk om eerst in de beugel te gaan staan totdat het paard zich ietwat ontspande en daarna pas zijn been over het zadel heen te zwaaien.
Het wegstappen gebeurde niet rechtuit, maar op de volte. Het paard werd een beetje omgetrokken om te voorkomen dat ie er als een idioot vandoor zou gaan omdat ie zich kon spannen.
En daarna leek het wel gesneden koek. Het paardje liep lekker voorwaarts, linksom, rechtsom in stap, draf en galop.
Het volgende paard was een 5 jaar oude ruin. Springbloed iig. Deze had singeldwang en gedroeg zich vreselijk als je op wilde stappen. Dierenarts ed konden niets vinden in de rug.
Even aansingelen...
En erop! Dat vond ie zeker niet leuk!
Dus Gert bleef nog even hangen...
Maar onder het zadel was ie heel braaf en liep ie erg fijn.
Hij heeft er zelfs nog een leuk sprongetje meegemaakt, maar daar heb ik helaas geen foto's van. De merrie die hij zadelmak gemaakt heeft was erg braaf. De hengst van zaterdag was een veel grote klus schijnbaar. Het was wel heel interessant om te zien hoe hij bezig ging. Maar ik geef toch de voorkeur aan het net wat rustiger aan te doen.
