Geplaatst Zondag ging mijn moeder eindelijk eens op Lies. Ze rijdt 1x in de week op een manege, en heeft laatste maanden heel weinig gereden omdat mijn opa heel ziek is geweest (inmiddels overleden). Ze heeft een heel stressvolle tijd achter de rug. Ze heeft wel eens eerder op Lies gezeten, alleen gestapt en toen is Lies een keer weggeschoten waardoor m'n moeder eigenlijk beetje bang van haar was geworden. Ze is niet zo'n held
Hier de mooiste foto's :
Oh ja, de handen zijn een familiekwaaltje
De foto's staan niet op volgorde..
Lisa nam haar nogal in de maling, lekker naar de fietsers aan de overkant kijken en vooral niet naar de ruiter luisteren. M'n moeder werd wat bangig daardoor..
Mams, je handen..
Luisteren rotknol riep ze hier
Het hielp alleen niet zo Weer hr armen
Toen klom ik nog ff op Lies:
Welke zoomknop?!
Dan even uit laten draven [ziet er nogal malloot uit, ik ging maar verlicht zitten anders kan ik niet lichtrijden, wordt te ver uit het zadel gegooid
FF iets doen wat Lies leuk vind
Commentaar op m'n moeder heeft niet heel veel zin, dat heeft ze al genoeg gehad van die foto's en van mij
Commentaar op mij heeft zeker veel zin, graag zelfs!
Lies en ik zijn inderdaad weer vooruit gegaan, ik heb veel meer privélessen tussendoor nu en heb voor het dieper rijden gekozen. De manier past veel meer bij haar, ik kan haar ook makkelijker laten wijken nu en makkelijker schouderbinnenwaarts, stelling gaat nu ook beter. We reden altijd wat meer opgericht en dat werkte niet zo. 
Heel saai ja, vooral voor Lies, maar we konden helaas even niet anders.
Soms dan 
