Mijn paardje heb ik nu bijna 8 maanden. Ze heeft hiervoor 2 jaar stilgestaan. Na haar 2 maanden te hebben verzorgd heb ik haar gekocht. Ontzettend lief, maar o zo stijfjes.
Na een val heb ik haar compleet na laten kijken door Da en door Osteopaat. Na die behandeling was ze tiptop in orde. Verhuisd naar andere stal en sindsdien is ze zo bijgekomen. Ze is lekker aangekomen, kijkt vrolijk uit haar ogen en heeft het super daar.
Ik ben begonnen met grondwerk. Om vertrouwen en een band op te bouwen.
Ze luistert super aan de longe, is erg aanhankelijk echter zodra ik erop kruip gaat het mis.
Ze blijft me uitproberen. Bokken, steigeren, staken. Ze geeft zich wel over op een gegeven moment. Dan loopt ze super. Als er andere paarden in de bak rijden is er geen beginnen aan. Dan moet en zal ze naar dat paard toe. Ik reed eerst 4 keer in de week, dat ging niet lekker dus rijd ik nu 2 keer. Van die 2 keer lever ik over het algemeen ook 2 keer heftige strijd.
Ik ben geen opgever maar een echte doorzetter en ga er voor de volle 100% voor.
In een maand tijd heb ik er 2 keer afgelegen. De eerste keer was niet zo een ramp, maar gisteren ben ik toch erg geschrokken. Er reed een ruintje in de bak en madame moest er naartoe. Al rodeo bokkend richting hem en hup daar lag ik. Ik werd gelanceerd en kwam flink lelijk terecht. Kreeg geen adem meer en heb echt 10 minuten gelegen. Waar was madame? Bij het ruintje. Ik was zo teleurgesteld. Echt hoofd tussen de benen en bokken maar, vrouwtje eraf.
Ik weet het niet meer. Wat moet ik nu? Een stalgenoot heeft haar paard om die redenen te koop staan. Onder het zadel geen beginnen aan. Terwijl ze super kan lopen. Ze heeft het gewoon in haar hoofd soms en dan moet en zal ik eraf. Nu heb ik er daadwerkelijk nog maar 2 keer naast gelegen, maar als ik niet goed in mijn zadel had gezeten….oef….dan had ik vaak ernaast gelegen.
Gisteren stortte ik ook helemaal in. Alles kwam eruit en ik heb als een klein kind gebruld. (Toen ik thuis was uiteraard) Ben er wel gelijk weer opgeklommen en naar de andere bak gegaan. Normaal had ik dit juist niet gedaan, maar aangezien ik bijna niet meer kon lopen en er een klein meisje op dat ruintje zat….liever geen risico. Heb haar nog even laten werken maar de tranen kwamen van de pijn. Mijn rug en bil zijn dik en ik loop moeilijk. Ik heb hier letterlijk en figuurlijk zo een klap van gehad.
Mijn vertrouwen in haar wordt steeds minder wanneer ze zoiets flikt. Daarnaast doet dit mijn zelfvertrouwen en onzekerheid geen goed natuurlijk.
Moet ik opnieuw beginnen? Harde aanpak? Ander door laten rijden?
Ik ben dan wel geen sterruiter maar aan mij ligt het niet. Meerdere mensen geven ook aan duidelijk van mening te zijn dat het probleem bij haar ligt.
Voor dat laatste kies ik niet. Ze is fysiek in orde. Wie garandeert me dat ze me wel respecteert als een ander haar heeft “doorgereden”. Ze doet er gewoon alles aan om onder het werk vandaan te komen!
Wandelen buiten…geen probleem aan de hand…onder het zadel? Dan lig ik wel 10 keer in de sloot als ik niet oppas…maar de weg naar huis weet ze zonder horten of stoten te vinden. En met een ander paardje erbij daar loopt ze als een schaap achterna…
Ik ben gek op mijn knollie en wil haar echt niet kwijt…..vandaar dat ik hier op bokt om feedback vraag. Wie weet heeft iemand soortgelijke ervaringen….???
. Succes!